|
| 1 |
|
| Паўла Апостал, (выбраны не людзьмі і не праз чалавека, але праз Ісуса Хрыста і Бога Айца, што ўскрасіў Яго з мертвых,) |
|
| 2 |
|
| і ўсе браты, што са мною, цэрквам галятыйскім: |
|
| 3 |
|
| ласка вам і мір ад Бога Айца і ад Госпада нашага Ісуса Хрыста, |
|
| 4 |
|
| Які аддаў сябе за грахі нашыя, каб выбавіць нас ад сучаснага веку крывадушнасьці, па волі Бога і Айца нашага, |
|
| 5 |
|
| Якому слава на векі вякоў. Амін. |
|
| 6 |
|
| Дзіўлюся, што вы гэтак хутка адвярнуліся ад паклікаўшага вас ласкай Хрыстовай да іншага дабравешчаньня, |
|
| 7 |
|
| якое ня ёсьць іншае, а толькі ёсьць такія, што вас трывожаць і хочуць перавярнуць Эвангельле Хрыстовае. |
|
| 8 |
|
| Але, калі-б навет мы або Ангел з неба пачаў дабравесьціць па-над тое, што мы абвяшчалі вам, няхай будзе анатэма! |
|
| 9 |
|
| Як раней мы сказалі, і цяпер ізноў кажу: хто дабравесьціць вам па-над тое, што вы прынялі, няхай будзе анатэма! |
|
| 10 |
|
| Бо ці-ж я людзей шукаю, ці Бога? ці людзям дагаджаць стараюся? Бо калі-б я яшчэ людзям дагаджаў, дык ня быў бы слугою Хрыстовым. |
|
| 11 |
|
| Апавяшчаю-ж вас, браты, што Эвангельле, якое я абвяшчаў, ня ёсьць чалавечае; |
|
| 12 |
|
| бо я ані прыняў яго ад чалавека, ані навучыўся, але праз адкрыцьце Ісуса Хрыста. |
|
| 13 |
|
| Бо вы чулі аб маім ранейшым жыцьці ў Юдэйстве, што я бяз меры перасьледаваў Божую Царкву і пустошыў яе, |
|
| 14 |
|
| і апераджаў у юдэйстве многіх равесьнікаў у родзе маім, будучы найбольш руплівым аб бацькаўскія пераказы мае. |
|
| 15 |
|
| Калі-ж Богу ўгодна было, выбраўшы мяне ад чэрава маткі маей і паклікаўшы ласкай сваей, |
|
| 16 |
|
| адкрыць у-ва мне Сына Свайго, каб я дабравесьціў Яго сярод паганаў, — дык я не пачаў зараз-жа радзіцца з целам і крывёю |
|
| 17 |
|
| і не пайшоў у Ерузалім да Апосталаў, што былі да мяне,. а пайшоў у Арабію ды йзноў вярнуўся ў Дамаск. |
|
| 18 |
|
| Пасьля, цераз тры гады, хадзіў я ў Ерузалім бачыцца з Пётрай і прабыў у Яго пятнаццаць дзён. |
|
| 19 |
|
| Другога-ж з Апосталаў я ня бачыў нікога, апрача Якуба, брата Госпадавага. |
|
| 20 |
|
| А што пішу вам, дык вось перад Богам, што не маню. |
|
| 21 |
|
| Пасьля пайшоў я ў староны Сірыі і Кілікіі. |
|
| 22 |
|
| Абліччам жа быў я няведамы цэрквам Юдэі, што ў Хрысьце, |
|
| 23 |
|
| а толькі чулі яны, што той, хто калісь перасьледаваў нас, цяпер добравесьціць веру, якую раней нішчыў; |
|
| 24 |
|
| і славілі за мяне Бога. |
|
|
|
|