|
| 1 |
|
| ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္၊ ေတာကႏၲာရရွိပါရန္အရပ္ႏွင့္ ေတာဖလ၊ လာဗန္၊ ဟာဇ႐ုတ္၊ ဒိဇဟတ္အရပ္တို႔အၾကား သုဖႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အရာဗလြင္ျပင္၌ အစၥေရးအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔အား ေမာေရွဆင့္ဆိုေသာစကားမ်ားကား ဤသို႔ျဖစ္၏။ |
|
| 2 |
|
| (ေဟာရပ္ေတာင္မွ ကာေဒရွဗာနာအရပ္အထိ စိရေတာင္လမ္းျဖင့္သြားလွ်င္ တစ္ဆယ့္တစ္ရက္ၾကာ၏။) |
|
| 3 |
|
| အႏွစ္ေလးဆယ္ေျမာက္ေသာႏွစ္၊ တစ္ဆယ့္တစ္လ၊ ပထမေန႔၌ ေမာေရွသည္ မိမိအား ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူသမွ် ပညတ္တရားတို႔ကို အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔အား ဆင့္ဆိုေလ၏။ |
|
| 4 |
|
| ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕၌စံျမန္းေသာ အာေမာရိဘုရင္ရွိဟုန္မင္းႀကီးႏွင့္ ဧၿဒိအရပ္၊ အာရွတ႐ုတ္ၿမိဳ႕၌စံျမန္းေသာ ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီးတို႔ကို လုပ္ႀကံၿပီးေနာက္ |
|
| 5 |
|
| ေမာေရွသည္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းရွိ ေမာဘျပည္တြင္ ထိုပညတ္တရားတို႔ကို စတင္ရွင္းျပေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| ေမာေရွက “ေဟာရပ္ေတာင္၌ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားက ငါတို႔အား ‘သင္တို႔သည္ ဤေတာင္၌ ၾကာျမင့္စြာေနထိုင္ၾကၿပီ။ |
|
| 7 |
|
| ခရီးစျပဳၾကေလာ့။ အာေမာရိေတာင္ေပၚေဒသႏွင့္ ထိုေဒသအနီးရွိ အရာဗလြင္ျပင္၊ ေတာင္ေပၚေဒသ၊ ေျမနိမ့္ေဒသ၊ ေနေဂ့အရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ပင္လယ္ကမ္းေျခေဒသသို႔လည္းေကာင္း၊ ခါနာန္ျပည္သို႔လည္းေကာင္း၊ လက္ဘႏြန္ေတာင္မွ ယူဖေရးတီးျမစ္ ႀကီးတိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း လွည့္သြားေလာ့။ |
|
| 8 |
|
| ထိုျပည္ကို သင္တို႔အား ငါေပးၿပီ။ ထိုျပည္ကို သင္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားျဖစ္ေသာ အာျဗဟံ၊ ဣဇက္၊ ယာကုပ္မွစ၍ ေနာင္လာမည့္သားစဥ္ေျမးဆက္တို႔အား ေပးမည္ဟု ထာဝရဘုရားက်ိန္ဆိုေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ ဝင္၍သိမ္းပိုက္ၾကေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 9 |
|
| ထိုအခ်ိန္က သင္တို႔အား ‘ငါတစ္ေယာက္တည္း သင္တို႔ကို တာဝန္မယူႏိုင္။ |
|
| 10 |
|
| သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကို တိုးပြားေစေတာ္မူသျဖင့္ ယေန႔ သင္တို႔သည္ ေကာင္းကင္ၾကယ္ႏွင့္အမွ် မ်ားျပားၾကၿပီ။ |
|
| 11 |
|
| သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကို အဆတစ္ေထာင္တိုးပြားေစေတာ္မူပါေစေသာ။ ကတိထားေတာ္မူသည့္အတိုင္း သင္တို႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူပါေစေသာ။ |
|
| 12 |
|
| သင္တို႔၏ျပႆနာ၊ သင္တို႔၏ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးႏွင့္ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားမႈကို ငါတစ္ေယာက္တည္း မည္သို႔တာဝန္ယူႏိုင္မည္နည္း။ |
|
| 13 |
|
| ပညာရွိေသာသူ၊ အသိဉာဏ္ရွိေသာသူ၊ အသေရရွိေသာသူတို႔ကို သင္တို႔၏မ်ိဳးႏြယ္ထဲမွ ေ႐ြးခ်ယ္ေလာ့။ ထိုသူတို႔ကို သင္တို႔၏အႀကီးအမႉးအျဖစ္ ငါခန႔္ထားမည္’ဟု ငါေျပာခဲ့၏။ |
|
| 14 |
|
| ထိုအခါ သင္တို႔က ‘သခင္ေျပာေသာအရာသည္ ေကာင္းပါ၏’ဟု ငါ့အား ျပန္ေျဖၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ပညာရွိၿပီး အေတြ႕အႀကဳံလည္းရွိေသာ သင္တို႔၏မ်ိဳးႏြယ္အႀကီးအမႉးတို႔ကို ငါေခၚယူၿပီးလွ်င္ သူတို႔အား သင္တို႔မ်ိဳးႏြယ္ကိုႀကီးၾကပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာသူမ်ားအျဖစ္ လူတစ္ေထာင္အုပ္၊ တစ္ရာအုပ္၊ ငါးဆယ္အုပ္၊ တစ္ဆယ္အုပ္ စသည္ျဖင့္ ခန႔္ထား၏။ |
|
| 16 |
|
| ထိုအခ်ိန္က သင္တို႔၏တရားသူႀကီးမ်ားကိုလည္း ‘သင္တို႔၏အမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ထဲ၌ရွိေသာအမႈမ်ားကိုနားေထာင္၍ အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္းၾကား၌ျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသားခ်င္းႏွင့္ သူ႔ထံ၌တည္းခိုေနထိုင္ေသာတိုင္းတစ္ပါးသားၾကား၌ျဖစ္ေစ ေျဖာင့္မတ္စြာတရားစီရင္ရမည္။ |
|
| 17 |
|
| သင္တို႔သည္ တရားစီရင္ေသာအခါ မ်က္ႏွာႀကီး၊ မ်က္ႏွာငယ္ ဟူ၍မ်က္ႏွာမလိုက္ဘဲ ၾကားနာစစ္ေဆးရမည္။ တရားစီရင္ျခင္းကို ဘုရားသခင္ပိုင္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ မည္သူ႔ကိုမွ် မေၾကာက္ႏွင့္။ ခက္ခဲေသာအမႈကို ငါ့ထံ တင္ျပေလာ့။ ငါ ၾကားနာစစ္ေဆးေပးမည္’ဟု ငါေျပာခဲ့၏။ |
|
| 18 |
|
| ထိုအခ်ိန္က သင္တို႔ျပဳရမည့္အမႈအလုံးစုံတို႔ကိုလည္း ငါေျပာခဲ့၏။ |
|
| 19 |
|
| ထိုမွ ငါတို႔သည္ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေဟာရပ္ေတာင္မွ ခရီးျပဳ၍ အာေမာရိေတာင္ေပၚေဒသလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ရွိ သင္တို႔ျမင္ရသည့္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေတာကႏၲာရႀကီးကိုျဖတ္ကာ ကာေဒရွဗာနာအရပ္သို႔ ေရာက္ၾက၏။ |
|
| 20 |
|
| ထိုအခါ ငါက သင္တို႔အား ‘ငါတို႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာ အာေမာရိေတာင္ေပၚေဒသသို႔ သင္တို႔ေရာက္ၾကၿပီ။ |
|
| 21 |
|
| သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ထိုျပည္ကို သင္တို႔ထံ အပ္ေတာ္မူၿပီ။ သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း သြား၍သိမ္းပိုက္ေလာ့။ မေၾကာက္ႏွင့္။ စိတ္မပ်က္ႏွင့္’ဟု ဆို၏။ |
|
| 22 |
|
| ထိုအခါ သင္တို႔အားလုံး ငါ့ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔အလ်င္ လူကိုေစလႊတ္၍ ထိုျပည္ကို စူးစမ္းေစပါ။ သို႔မွသာ ထိုသူတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သြားရမည့္လမ္း၊ ေရာက္ရမည့္ၿမိဳ႕အေၾကာင္းကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား ျပန္ေျပာျပႏိုင္ပါမည္’ဟု သင္တို႔ ဆိုၾက၏။ |
|
| 23 |
|
| ငါသည္ ထိုစကားကိုႏွစ္သက္သေဘာက်သျဖင့္ သင္တို႔ထဲမွ မ်ိဳးႏြယ္တစ္ႏြယ္လွ်င္ တစ္ေယာက္က် လူတစ္ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္ကို ေ႐ြးယူ၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုသူတို႔သည္ ေတာင္ေပၚေဒသသို႔ တက္သြားၿပီး ဧရွေကာလခ်ိဳင့္ဝွမ္းသို႔ေရာက္၍ ထိုျပည္ကို စူးစမ္းၾက၏။ |
|
| 25 |
|
| သူတို႔သည္ ထိုျပည္မွယူလာေသာအသီးအခ်ိဳ႕ကို ငါတို႔ထံသို႔ ယူေဆာင္လာၿပီးလွ်င္ ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာျပည္သည္ သာယာဝေျပာေသာျပည္ျဖစ္ပါ၏’ဟု အစီရင္ခံၾက၏။ |
|
| 26 |
|
| သို႔ေသာ္ သင္တို႔သည္ မသြားလိုသျဖင့္ သင္တို႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္ကို ဖီဆန္ၾက၏။ |
|
| 27 |
|
| သင္တို႔သည္ မိမိတို႔၏တဲမ်ား၌ ညည္းတြားၾကလ်က္ ‘ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကိုမုန္းတီးေသာေၾကာင့္ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔၏လက္သို႔အပ္ျခင္းျဖင့္ ငါတို႔ကို ဖ်က္ဆီးဖို႔ အီဂ်စ္ျပည္မွထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူပါသည္တကား။ |
|
| 28 |
|
| ငါတို႔သည္ မည္သည့္အရပ္သို႔သြားေနၾကသနည္း။ ညီအစ္ကိုတို႔က “ထိုျပည္သားတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ထက္ကိုယ္ခႏၶာႀကီးမား၍အရပ္ျမင့္ၾက၏။ ၿမိဳ႕မ်ားသည္လည္း ႀကီးမား၍ ၿမိဳ႕႐ိုးတို႔သည္ မိုးထိျမင့္၏။ ထိုမွ်မက အာနကအမ်ိဳးတို႔ကိုလည္း ထိုေနရာ၌ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေတြ႕ျမင္ရပါ၏”ဟု ဆိုလ်က္ ငါတို႔ကို စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ေစၿပီ’ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 29 |
|
| ငါသည္ သင္တို႔အား ‘မထိတ္လန႔္ၾကႏွင့္။ ထိုသူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ |
|
| 30 |
|
| သင္တို႔ေရွ႕မွႂကြေတာ္မူေသာ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ အီဂ်စ္ျပည္၌ သင္တို႔မ်က္ေမွာက္တြင္ သင္တို႔အဖို႔ျပဳေပးသကဲ့သို႔၊ |
|
| 31 |
|
| ဤအရပ္သို႔ သင္တို႔ေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ သင္တို႔သြားသည့္လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဖခင္သည္ သားကိုခ်ီပိုးသကဲ့သို႔ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကို မည္ကဲ့သို႔ခ်ီပိုးေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္းကို ေတာကႏၲာရ၌သင္တို႔ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသကဲ့သို႔ ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔အဖို႔ စစ္တိုက္ေတာ္မူလိမ့္မည္’ဟု ဆို၏။ |
|
| 32 |
|
| ထိုသို႔ဆိုေသာ္လည္း သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို သင္တို႔မယုံၾကည္ၾက။ |
|
| 33 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ လမ္းခရီး၌ သင္တို႔ေရွ႕မွႂကြလ်က္ သင္တို႔စခန္းခ်ဖို႔ေနရာကို စူးစမ္းေတာ္မူ၍ သင္တို႔သြားရမည့္လမ္းကို ညအခ်ိန္၌ မီးအားျဖင့္၊ ေန႔အခ်ိန္၌ မိုးတိမ္အားျဖင့္ ျပေပးေတာ္မူခဲ့၏။ |
|
| 34 |
|
| သင္တို႔၏စကားသံကို ထာဝရဘုရားၾကားေသာအခါ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၍ |
|
| 35 |
|
| ‘ထိုျပည္ကို သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔အားေပးမည္ဟု ငါက်ိန္ဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ထိုသာယာဝေျပာေသာျပည္ကို ဆိုးညစ္ေသာမ်ိဳးဆက္ျဖစ္သည့္ ဤလူတို႔တစ္ေယာက္မွ်ျမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ |
|
| 36 |
|
| သို႔ေသာ္ ေယဖုႏၷာ၏သား ကာလက္သည္ ထာဝရဘုရားေနာက္သို႔လုံးလုံးလိုက္ေသာေၾကာင့္ ထိုျပည္ကို သူျမင္ရမည္။ သူေျခခ်ေသာေျမကို သူႏွင့္သူ၏သားေျမးတို႔အား ငါေပးမည္’ဟု က်ိန္ဆိုေတာ္မူ၏။ |
|
| 37 |
|
| သင္တို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ကိုလည္း အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၍ ‘သင္သည္လည္း ထိုျပည္သို႔ ဝင္ရမည္မဟုတ္။ |
|
| 38 |
|
| သင့္ေရွ႕၌ရပ္ေနေသာ ႏုန္၏သား ေယာရႈမူကား ထိုျပည္သို႔ဝင္ရလိမ့္မည္။ သူ႔အားျဖင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ ထိုျပည္ကို အေမြဆက္ခံရမည္ျဖစ္၍ သူ႔ကို အားေပးေလာ့။ |
|
| 39 |
|
| လုယူဖ်က္ဆီးျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္ဟု သင္တို႔ဆိုခဲ့ေသာ သင္တို႔၏ကေလးမ်ား၊ ယခုအခ်ိန္တြင္ အေကာင္းအဆိုးကိုမသိေသးေသာ သင္တို႔၏သားသမီးမ်ားသည္ ထိုျပည္သို႔ ဝင္ရလိမ့္မည္။ ငါသည္ ထိုျပည္ကို သူတို႔အားေပး၍ သူတို႔သည္ ထိုျပည္ကို ပိုင္ဆိုင္ရလိမ့္မည္။ |
|
| 40 |
|
| သင္တို႔မူကား ျပန္လွည့္ၿပီး ပင္လယ္နီလမ္းျဖင့္ ေတာကႏၲာရသို႔ ခရီးျပဳၾကေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 41 |
|
| ထိုအခါ သင္တို႔က ငါ့အား ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို ျပစ္မွားၾကပါၿပီ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူသမွ်အတိုင္း တက္သြား၍ စစ္တိုက္ပါမည္’ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္ သင္တို႔အသီးသီး လက္နက္မ်ားကိုစြဲကိုင္၍ ေတာင္ေပၚေဒသသို႔တက္သြားရန္ အသင့္ေနၾက၏။ |
|
| 42 |
|
| သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားက ‘ထိုသူတို႔အား ဤသို႔ဆင့္ဆိုေလာ့။ သင္တို႔တက္မသြားၾကႏွင့္။ မတိုက္ၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မမူ။ သင္တို႔သည္ ရန္သူတို႔ေရွ႕၌ ရႈံးနိမ့္ၾကရလိမ့္မည္’ဟု ငါ့အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 43 |
|
| ငါသည္ သင္တို႔အား ထိုသို႔ဆင့္ဆိုေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ နားမေထာင္ဘဲ ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္ကိုဖီဆန္လ်က္ ေတာင္ေပၚေဒသသို႔ တဇြတ္ထိုးတက္သြားၾက၏။ |
|
| 44 |
|
| ထိုေတာင္ေပၚေဒသ၌ေနထိုင္ၾကေသာအာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔သည္ သင္တို႔ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ ထြက္လာၾကၿပီး ပ်ားမ်ားလိုက္သကဲ့သို႔ သင္တို႔ကိုလိုက္၍ စိရအရပ္မွ ေဟာမာအရပ္တိုင္ေအာင္ သင္တို႔ကို လိုက္လံေခ်မႈန္းၾက၏။ |
|
| 45 |
|
| သင္တို႔သည္ ျပန္လာ၍ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေမွာက္၌ ငိုေႂကြးၾကေသာ္လည္း ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၏အသံကိုနားေညာင္းေတာ္မမူ။ သင္တို႔ကို ဂ႐ုစိုက္ေတာ္မမူ။ |
|
| 46 |
|
| သို႔ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္ ကာေဒရွအရပ္၌ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္ခဲ့ရ၏။ |
|
|
|
|