Îro bizanin ku kesên terbiyekirina Xwedayê we Xudan dîtin û fêmkirin, ne kurên we, lê hûn bixwe bûn. Divê hûn mezinahiya wî, destê wî yê hêzdar, zendê wî yê dirêjkirî,
ya ku anî serê artêşa Misrê, hespên wan û erebeyên wan ên şer, çawa ku gava ew li pey we bûn, wî ew di bin ava Derya Sor de hiştibûn û heta îro ew tune kiribûn,
bi ser de jî ya ku wî anî serê Datan û Avîramê kurên Êliyavê kurê Rûbên, çawa ku li nav tevahiya gelê Îsraêl erdê devê xwe vekir û ew, maliyên wan, konên wan û her jîndarên li pey wan diçûn daqurtandin, divê hûn baş bizanin.
Welatê hûnê herinê û ji xwe re bikin milk, ne wekî welatê Misrê ye ku hûn jê derketin. We li wir tov direşand û tevahiya erdê wekî bostên bi zehmetî av dida.
Wê tu kes li ber we nesekine. Wê Xwedayê we Xudan çawa ku soz daye we, li tevahiya welatê ku pehniya piyê we lê bikeve, wê tirs û sawa we serdest bike.
Heke hûn guhdariya emrên Xwedayê xwe Xudan nekin, ji riya ku ez îro li we emir dikim averê bibin û bidin pey îlahên ku we nizanibûn, wê para we bibe nalet.
“Çaxê Xwedayê we Xudan we bîne welatê ku hûnê herinê û ji xwe re bikin milk, hûnê li ser Çiyayê Gerizîmê bereketê, li ser Çiyayê Êvalê naletê bixwînin.