mba tsy hila ady aminy, fa tsy hanomezako anareo ny taniny na eram-paladia akory aza, satria efa nomeko ho fananan’ny taranak’i Hesao ny faritra havoanan’i Sehîra.
Dia nialantsika ny taranak’i Hesao havantsika mponina any Sehîra; nandalovantsika ny lalana amin’ny lohasaha Harabà, izany hoe ny lalana miakatra avy any Elata sy Hetsiôny-Gebera; ary nivily nihazo ny lalana mankany amin’ny taniefitr’i Môaba isika.
Dia hoy ny TOMPO tamiko: «Aza mandrafy ny Môabita ianareo na mila ady aminy fa tsy hanomezako ho fanananareo ny taniny, satria ny faritr’i Hara dia nomeko ho fananan’ny taranak’i Lôta.»
Ny faritany Sehîra kosa fahiny dia nonenan’ny Hôrita, saingy ny taranak’i Hesao no nandroaka azy ka nandringana azy tsy ho eo anoloany ary nonina nisolo azy. Toy izany koa no nataon’ny Israelita teo amin’ny tany nomen’ny TOMPO azy ho fananany.
Dia ho tonga ao akaikin’ny Hamônita ianareo, kanefa aza mandrafy azy na mila ady aminy; fa tsy hanomezako ho fanananareo ny taniny, satria nomeko ho fananan’ny taranak’i Lôta izany.»
Firenena lehibe sy maro isa ary olona ranjanana tahaka ny Hanakita ireo, nefa naringan’ny TOMPO tsy ho eo anoloan’ny Hamônita; dia nandroaka ny Zamzomita ka nonina nisolo azy ny Hamônita.
Toy izany koa no nataon’ny TOMPO ho an’ny Edômita taranak’i Hesao, izay nonina tany Sehîra, fa naringany tsy ho eo anoloan’ny Edômita ireo Hôrita; dia nandroaka ny Hôrita ny Edômita ka nonina nisolo azy mandraka androany.
Avy eo dia hoy ny TOMPO hoe: «Mitsangàna ianareo, miaingà ka mità ny lohasahan-driaka Arnôna. Jereonareo fa hatolotro eo an-tananareo i Sihôna, mpanjaka amôrita ao Hesbôna, mbamin’ny taniny. Santaro ny fakàna izany tany izany, ka tafiho i Sihôna!
Manomboka anio, dia hataoko mahazo ny firenena rehetra ambany lanitra ny horohoro sy tahotra anareo; ka vantany vao reny ny lazanareo, dia hangovitra sy hipararetra noho ny aminareo izy.»
Efa navelan’ireo taranak’i Hesao monina any Sehîra sy ireo Môabita monina any Hara hanao toy izany izahay. Handalo fotsiny izahay mandra-pahatonganay eo amin’ny toerana hitànay ny ony Jôrdàna ho any amin’ny tany izay omen’ny TOMPO Andriamanitray anay.»
Tsy nety namela antsika hamaky ny taniny anefa i Sihôna mpanjaka tao Hesbôna; fa ilay TOMPO Andriamanitrareo efa nahatonga azy hidrikina sy ho mafy fo mba hanolorany azy eo an-tananareo, tamin’izany andro izany.
Dia niteny tamiko ny TOMPO hoe: «Jereo fa manomboka nanolotra an’i Sihôna sy ny taniny aminareo Aho. Santaro ny fakàna izany tany izany mba hanananareo azy.»
Ary afatsika tamin’izay ny tanànany rehetra, ka noravantsika tanteraka; naringantsika ny lehilahy mbamin’ny zaza amam-behivavy isan-tanàna ka tsy nasiantsika niangana na iray akory aza.
Manomboka hatreo Harôhera izay amoron’ny lohasahan-driaka Arnôna sy ilay tanàna hafa anatin’io lohasaha io ihany, ka miafara any Gilehada, dia tsy nisy tanàna tsy afatsika; fa natolotry ny TOMPO Andriamanitsika eo ambany fahefàntsika ny tanàna rehetra.
Kanefa ny tanin’ny Hamônita kosa tsy nakekezintsika, dia ny faritra rehetra manamorona ny lohasahan-driaka Jabôka sy ireo tanàna ao amin’ny havoana, toy ny toerana rehetra nosakanan’ny TOMPO Andriamanitsika tsy hakekezintsika.