انهيءَ شهر جا اڳواڻ انهيءَ گابيءَ کي هڪڙي اهڙي برساتي نهر ۾ وٺي وڃن جنهن ۾ وهندڙ پاڻي هجي ۽ منجھس اڃا نہ هر وهيو هجي، نہ پوک ٿي هجي. انهيءَ برساتي نهر ۾ هو ان گابيءَ جو ڪنڌ ڀڃي ڇڏين.
پوءِ ڪاهن ويجھو اچن، ڇاڪاڻ تہ خداوند اوهان جي خدا انهن کي لاوي قبيلي مان ان لاءِ چونڊيو آهي تہ اهي سندس خدمت ڪن ۽ خداوند جي نالي سان ماڻهن لاءِ خير جي دعا گھرن ۽ هر ڪنهن جھيڙي ۽ خونريزيءَ جو فيصلو ڪن.
سو اي خداوند! تون پنهنجي قوم بني اسرائيل ، جنهن کي تو ڇڏايو آهي تنهن جو هي ڪفارو قبول ڪر. بيگناهہ جو خون تون پنهنجي قوم بني اسرائيل جي سر تي نہ لڳاءِ.‘ تڏهن ئي انهيءَ خون جي سزا کان کين معافي ملندي.
تہ جڏهن هو پنهنجي ميراث پنهنجي پٽن ۾ ورهائي تڏهن سندس اڻوڻندڙ زال جو پٽ، جيڪو سچ پچ سندس پهريتو پٽ آهي، تنهن جي هوندي پنهنجيءَ وڻندڙ زال جي پٽ کي پهريتو قرار نہ ڏئي.
پر هو اڻوڻندڙ زال جي پٽ کي پهريتو قرار ڏئي ۽ کيس سموري مال منجھان ٻہ حصا ڏئي، ڇاڪاڻ تہ هو سندس اولاد پيدا ڪرڻ واري قوت جو پهريون ٻار آهي ۽ پهريتي هئڻ جو حق انهيءَ جو آهي.“
تہ انهيءَ جو لاشو سڄي رات وڻ تي لٽڪيل نہ رهي. پر اوهين انهيءَ کي ساڳئي ئي ڏينهن دفن ڪري ڇڏجو، ڇاڪاڻ تہ جنهن کي ڦاسي ٿي ملي سو خداوند جي طرفان لعنتي آهي. سو ائين نہ ٿئي جو جيڪو ملڪ خداوند اوهان جو خدا اوهان کي ميراث طور ڏيڻ وارو آهي، تنهن کي اوهين ناپاڪ ڪريو.“