“Bifikire ku zilamek jinekê ji xwe re bistîne û pê re bizewice, lê tiştekî nebaş bibîne, êdî jê hez neke û ji ber vê yekê jê re nivîsa jinberdanê binivîse, bixe destê wê, ji mala xwe derxe
wê gavê mêrê wê yê berê careke din nikare pê re bizewice. Çimkî jinik qirêj bûye. Ev di çavê Xudan de kirêt e. Li welatê ku Xwedayê te Xudan bi milkî dide te, sûc nede kirin.
“Heke kesek bê dîtin ku Îsraêliyekî din birevîne, wekî koleyekî pê re bide û bistîne, divê ew rêbir bê kuştin. Bi vî awayî tê xerabiyê ji nav xwe rakî.
Gava roj diçe ava, tê esse gerewa te jê standiye lê vegerînî. Wê bi ebayê xwe razê û ji bo te dua bike. Wî çaxî wê ev yek, li pêş Xwedayê te Xudan ji te re wekî rastiyê bê hesibandin.
Ji ber ku ew bindest e û hewcedarê pera ye, tê heqê wî, di eynî rojê de, beriya ku roj here ava, bidiyê. Yan na wê li dijî te ji Xudan re bike hewar û tê sûcdar bî.
“Gava tu berê zeviyê xwe hildî, heke te li nav zevî qevdek ji bîr kiribe, ji bo standina wê venegere. Wê ji xerîb, sêwî û jinebiyan re bihêle ku Xwedayê te Xudan di her keda destê te de, te bereket bike.