“Heke bira bi hev re rûnin, yek ji wan bimire û kurê wî tunebe, wê jina yê mirî ji derve, bi yekî xerîb re nezewice. Wê birayê mêrê wê nêzîkî wê bibe, wê ji xwe re bîne û jê re wezîfeya xwe ya tiyîtiyê pêk bîne.
Lê heke zilam nexwaze bi jina birayê xwe ya bî re bizewice, wê jina birayê wî here dergehê bajêr, pêşberî rîspiyan û bêje: ‘Tiyê min naxwaze li gelê Îsraêl navê birayê wî berdewam bike. Ew naxwaze wezîfeya xwe ya tiyîtiyê ji bo min pêk bîne.’
wê gavê wê li pêşberî rîspiyan jina birayê wî were ba wî, ji lingê wî çaroxa wî derîne, tifî rûyê wî bike û bêje: ‘Li zilamê ku naxwaze mala birayê xwe ava bike wiha tê kirin.’
“Heke du zilam bi hev re şer bikin, jina yekî nêzîk bibe û ji bo ku mêrê xwe ji destê yê ku lê dixe rizgar bike, destê xwe dirêj bike û bi dera şermê ya mêrê din bigire,
Dema Xwedayê te Xudan li welatê ku bi milkî dide te de, gava ji hemû dijminên derdora te rihetî da te, wê gavê tê bîranîna Emalêqiyan ji bin ezmanan rakî. Vê ji bîr neke.