hûnê ji hemû berê pêşî yê axa Xwedayê te Xudan dide we bicivînin û bixin selikekê. Piştre hûnê herin dera ku wê Xwedayê we Xudan ji bo navê wî tê de be hilbijêre.
hûnê li ber Xwedayê xwe Xudan bêjin: ‘Bavkalê min koçerekî Aramî bû. Ew bi hejmareke kêm çû Misrê û bi xerîbî ma. Li wir ew bû miletekî zêde, mezin û hêzdar.
“Di sala sisêyan de, di sala veqetandina dehyekê de, çaxê we cudakirina tevahiya dehyekê qedand, hûnê wê bidin Lêwiyî, xerîb, sêwî û jinebiyan ku wê li bajarên we bixwin û têr bibin.
Hûnê li ber Xwedayê xwe Xudan bêjin: ‘Çawa te li min emir kir, min tiştên pîroz ji mala xwe derxist û ew dan Lêwiyî, xerîb, sêwî û jinebiyan. Ez ji emrên te derneketim û min ew ji bîr nekirin.
Gava ez di şînê de bûm min jê nexwar, gava ez qirêjî bûm min jê dernexist. Min ji miriyan re jî pêşkêş nekir. Çawa ku te li min emir kir, min kir. Min guh da dengê Xwedayê xwe Xudan.
Ji warê xwe yê pîroz, ji ezmanan li jêr binêre, gelê xwe Îsraêl û çawa ku te ji bav û kalên me re sond xwar ev welatê ku şîr û hingiv jê diherike da me, pîroz bike.’
Erê Xwedayê we Xudan li gorî soza dabû we eşkere kir ku wê bi pesindan, navdarî û berziyê we derxe ser hemû miletên ku afirandine ku hûn miletekî ji Xwedayê xwe Xudan re pîroz bin.”