Xudan ji min re got: ‘Jê netirse, çimkî min ew, tevahiya artêşa wî û welatê wî da destê te. Tişta ku te anî serê Sîhonê Padîşahê Amoriyan ê li Heşbonê dima, tê bînî serê wî jî.’
Me hemû bajarên wî standin. Bajarek nema ku me ji wan nestand. Bi tevahî şêst bajar bûn. Bi vî awayî me hemû herêma Argova li Başanê stand ku padîşahê wê derê Og bû.
–Ji Refayiyan tenê Ogê Padîşahê Başanê sax mabû. Textê razana Og, hesin bû û li bajarê Rabbaya Emmoniyan dima. Li gorî pîvana wê demê dirêjahiya wê neh gaz, firehiya wê çar gaz bû.–
“Ji welatê ku me wê demê wekî milk mîras stand, min bakurê bajarê Eroêra ku nêzîkî Geliyê Arnonê bû, nîvê herêma çiyayî ya Gîladê û bajarên wê derê dan eşîrên Gad û Rûbên.
Yayîrê Minaşşeyî, hemû herêma Argovê stand ku digihîşt sînorê Geşûrî û Maexayiyan. Wî navê xwe li herêma Başanê danî. Ew der îro jî wekî Hawot-Yayîr tê zanîn.–
“Wê gavê min li we emir kir û got: ‘Xwedayê we Xudan ev welat da we ku hûn ji xwe re bikin milk. Lê bila hemû şervanên we bi çekên xwe bidin pêşiya birayên me yên Îsraêlî.
Xudan hûn deranîne rihetiyê. Gava birayên we jî derîne rihetiyê û ew jî welatê li aliyê din ê Çemê Şerîayê bistînin ku Xwedayê we Xudan dide wan, her yekî ji we dikare vegere ser mîrasa ku min daye we.’
“Wê gavê min li Yêşû emir kir û got: ‘Te bi çavê xwe her tiştê ku Xwedayê we Xudan anî serê van herdu padîşahan dît. Wê ji her padîşahiya ku tu tê re derbas bibî re jî wisa bike.
‘Ya Reb Xudan, te tenê destpê kir, mezinahiya xwe û destê xwe yê hêzdar nîşanî min da. Li erd û ezmanan, Xwedayekî wekî te heye ku karên te yên mezin bike?