û got: “Xudan ji Çiyayê Sînayê hat, Ji Çiyayê Seîrê li ser gelê xwe hilat. Ew li Çiyayê Paranê biriqî, Ew bi deh hezar pîrozan re hat, Di destê wî yê rastê de pêtên êgir hebûn.
Wî ji bo Cihûda wiha got: “Ya Xudan, dengê Cihûda bibihîze Û wî dîsa bîne nav gelê wî. Wî bi destê xwe ji bo xwe şer kir, Li dijî dijminên wî, jê re bibe alîkar.”
Wî ji bo dê û bavê xwe got: ‘Ez wan nahesibînim.’ Wî birayên xwe nas nekirin Û zarokên xwe nizanibû. Lê wî gotina te kir Û bi peymana te re girêdayî ma.
Ya Xudan, hemû hebûna wî bereket bike Û ji karên destê wî razî be. Tu pişta kesên li dijî wî radibin Û jê nefret dikin bişikêne Ku careke din, ranebin ser xwe.”
Bi berên xweş ên dinyayê û tiştên tê de ne, Bi razîbûna yê di nav deviyê de rûdine, bereket bike. Bila hemû bi ser serê Ûsiv ve, Bi ser serekê ji birayan veqetiyayî ve bê.
Ew bi qasî gayekî nixurî rewnaq e. Qiloçên wî, wekî qiloçên boxeyekî ne. Wê heta binê dinyayê, Bi wan, gelan birîndar bike. Wisa ne deh hezarên Efrayîm, Wisa ne hezarên Minaşşe.”
Wî ya herî bijare, ji bo xwe hilbijart. Li wir para serweriyê hatiye terxankirin. Çaxê serekên gel civiyan, Wî rastî û edaleta Xudan Ji bo gelê Îsraêl pêk anî.”
Ya gelê Îsraêl, xwezî bi te! Ma kî heye wekî te? Tu ew gel î ku ji aliyê Xudan ve hatiye rizgarkirin. Ew ji te re mertalê parastinê û şûrê rewnaq e. Wê dijminên te li ber te biçûk bin, Tê jî wan biperçiqînî.”