Aν, λοιπόν, έχετε κάτι ενθαρρυντικό να προσφέρετε ως πιστοί του Χριστού ή κάποια παρηγοριά αγάπης ή κάποια συμμετοχή σας στο Πνεύμα ή κάποια αισθήματα ευσπλαχνίας και συμπόνιας,
Γι’ αυτό, αγαπητοί μου, όπως με υπακούσατε πάντοτε, έτσι και τώρα να καλλιεργείτε τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο, και μάλιστα όχι μόνο στο βαθμό που το κάνατε όταν ήμουν μαζί σας, αλλά πολύ περισσότερο τώρα που δεν είμαι μαζί σας.
Γιατί ο Θεός είναι στην πραγματικότητα εκείνος που ενεργεί μέσα σας και σας δίνει τη θέληση και την κινητήρια δύναμη για την εκτέλεση του θελήματός του.
για να γίνετε άμεμπτοι και ακέραιοι, παιδιά του Θεού αψεγάδιαστα μέσα σε μια γενιά ανθρώπων πονηρών και διεστραμμένων, ανάμεσα στους οποίους λάμπετε σαν φώτα στον κόσμο,
γιατί κατέχετε το Λόγο της Ζωής. Αυτό θα αποτελεί και το δικό μου καμάρι την ημέρα της λογοδοσίας μας στον Χριστό, αφού θα δείξει πως δεν αγωνίστηκα άσκοπα ούτε άσκοπα κοπίασα.
Στο μεταξύ, όμως, θεώρησα αναγκαίο να σας στείλω τον Επαφρόδιτο, τον αδελφό και συνεργάτη και συστρατιώτη μου, που εσείς μου τον στείλατε να με βοηθήσει στις ανάγκες μου,
Kαι πράγματι αρρώστησε σε σημείο που κόντεψε να πεθάνει. O Θεός όμως τον σπλαχνίστηκε, κι όχι μόνο αυτόν αλλά κι εμένα, ώστε να μη μου προστεθεί λύπη πάνω στη λύπη.
αφού για το έργο του Χριστού κόντεψε να πεθάνει, ριψοκινδυνεύοντας τη ζωή του για να έρθει και να αναπληρώσει αυτός τη βοήθεια που δεν μπορούσατε εσείς οι ίδιοι να μου προσφέρετε εξαιτίας της απόστασης.