nga nag-abut sa inyo, subong nga sa pagkamatuud sa bug-os nga kalibutan ini nagapamunga kag nagatubo—amo sa inyo man, kutub sa adlaw sang pagkabati ninyo kag paghangup sang bugay sang Dios sa kamatooran,
Kag gani, kutub sa adlaw sang amon pagkabati sini, wala kami mag-untat sa pagpangamuyo tungud sa inyo, nga nagapangayo nga mapun-an kamo sang ihibalo sang iya kabubut-on sa bug-os nga espirituhanon nga kaalam kag paghangup,
kay sa iya gintuga ang tanan nga butang, sa langit kag sa duta, ang makita kag ang dimakita, bisan mga trono ukon mga kaginoohan ukon mga punoan ukon mga pagbulut-an—ang tanan nga butang natuga paagi sa iya kag tungud sa iya.
Sia amo ang olo sang lawas, nga amo ang iglesia sia amo ang ginsuguran, ang panganay gikan sa mga patay, agud nga sa tanan nga butang mangin-nahauna sia.
kag paagi sa iya sa pagpasag-uli sang tanan nga butang sa iya kaugalingon, bisan sa langit ukon sa duta, nga nagapakighidait paagi sa dugo sang iya cruz.
karon ginpasag-uli kamo niya sa lawas sang iya unud paagi sa iya kamatayon, sa pagpaatubang sa inyo nga balaan kag walay kasawayan kag disalabdongon sa iya atubangan,
kon nagapadayon kamo sa pagtoo, nga napasad kag malig-on, kag indi magihit sa paglaum sa maayong balita nga inyo nabatian, nga ginwali sa bug-os nga tinuga sa idalum sang langit, kag sa sini ako, si Pablo, nangin-alagad.
Karon nagakalipay ako sa akon mga pag-antus tungud sa inyo, kag ginahimun-an ko sa akon unud ang nakulang sa mga kapipit-an ni Cristo tungud sang iya lawas, nga amo, ang iglesia,
Sa ila ginbuut sang Dios ang pagpakilala kon ano ang kamanggaran sang himaya sining tinago sa tunga sang mga Gentil, nga amo si Cristo sa inyo, ang paglaum sang himaya.
Sia ginabantala namon, nga nagapaandam sa tagsa ka tawo kag nagapanudlo sa tagsa ka tawo sa bug-os nga kaalam, agud nga amon mapaatubang nga hamtong ang tagsa ka tawo kay Cristo.