ایمان هَمرَه با که هابیل قُربانی ایی پیشکش هَکُردِه که قائنِ قربانی یه جی بیشتر قبول هَبا، که اینِه وَسین، اونه بارِه گَواهی هَدَه هَبا که اون صالِحِ. خُدا اونه هدیه هایِ قبول هَکُردَنِ هَمرَه، خوبی یه هَمرَه اونه خَبَری شهادت هَدَه. و هرچَن اون بَمِردِه، ایمان خاطری هَلَه گَب زَنه.
ایمان هَمرَه با که خَنوخ جآر بَبِردِه هَبا تا مرگِ نَینه، و اون پیدا نَبا چون خُدا اونه بَبِرده، چون پِیش از اونکه جآر بَبِردِه هَبو، اونه خَبَری گَواهی هَدَه هَبا که خُدا اونه جی راضیِه.
و بدونِ ایمان نَشَئنِه خُدا رِه راضی هَکُردَن، چون هر کی خُدا رِه نَزدیک بونه، بایِسّی ایمان بِدارِه که اون دَرِه، و اوشانیکه اونه دُمّال گَردِنَن، پاداش گیرِنَن.
ایمان هَمرَه با که نوح، اون موقِه که اون چیزانِ خَبَری که هَلَه هیچکس نَدیه با، خُدایِ طرفِ جی هُشدار بِیته، خُداترسی یه هَمرَه خودشه خانِواده یه نِجاتِ وَسین ایتا کَشتی بِساته. و اینجوری دُنیا رِه مَحکوم هَکُردِه و اون صالِحِی یه وارِث هَبا که ایمان راه جی بِدَس هَنهِ.
ایمان هَمرَه با که ابراهیم اون موقه که دُخوانده هَبا، اِطاعَت هَکُردِه و راهی هَبا، اون جایی بَشَه که ایما اونه وارث بونِه با؛ و بدونِ اینکه بِدانه کوجهِ شونِه راهی هَبا.
ایمان هَمرَه با که اون بَشَه تا وعده یه سرزمینِ دِلِه زندگی هَکونه، و ایتا غَریبِه یه مِثان، اِسحاق و یعقوبِ هَمرَه، که اونه هَمرَه این وعده یه دِلِه هَم اِرث بان، خیمِه هایِ دِلِه زندگی هَکُردِه
و اینجوری، ایتا مَردَای یه جی، اونَم کسی که ایتا مُرده یه مِثان با، نَسلهایِ به وجود بوماَ، که آسِمانِ سِتارِگانِ مِثان و دَریایِ بی حَد و حسابِ وازیک مِثان بان.
اوشان هَمِه ایمان دِلِه بَمِردَن، بدونِ اینکه وعده ها رِه هَگیرِن، ولی اوشانه دورِ جی بَدییَن و سلام باگُوتَن. و قبول هَکُردن که زَمینِ سَر، غریب هیسَن.
ایمان هَمرَه با که ابراهیم اون موقِه که آزموده هَبا، اسحاقِ پیشکِش هَکُردِه؛ و اونیکه وعدهها رِه بِیته با قبول هَکُردِه که خودشه یِدانه ریکا رِه قُربانی هَکونه،
ایمان هَمرَه با که یعقوب اون موقِه که دَبا بَمیره، یوسفِ هر کُدام از ریکاشان رِه برکت هَدَه. و همونجور که خودشه عصا رِه تَکیِه هَدَه با، سِجدِه هَکُردِه و پَرَسِّش هَکُردِه.
ایمان هَمرَه با که اون موقِه که موسی دُنیا بوماَ، اونه پیر و مآر اونه سِه ماه قایِم هَکوردَن، اینِه وَسین که بَدییَن اون خُجیرِ وَچِئِه؛ و پادشاهِ حُکمِ جی نَتِرسییَن.
ایمان هَمرَه با که موسی پِسَخ و خونِ بَپاشیَنِ بِجا بیاردِه تا اون فِرشته که اوَّلین وچه شان رِه هلاک کانِبا، اِسراییلِ اوّلین وَچِه هان سَر دَس نُزاره.
تَشِ اَلو رِه دَکوشانیَنِ، و شَمشیر دَم جی جان دَربَبِردَن؛ اوشان ضعفِشان، قُوَّت هَبا، جنگِ دِلهِ رَسدار هَبان، و اَجنَبی یه لَشکَرِشانِ تارومار هَکُردَن.
اوشان سنگسار هَبان، اَرِّه یه هَمرَه دُتا تیکه هَبان و شَمشیر هَمرَه بَکوشت هَبان. گوسِند و بُزِ پوسِ دَکُردِه بان، فقیر و مُصیبت بَکِشیِه و ذلیل و آوارِه هَبان.
تمام اوشان، با اینکه خداوند ایمان خاطِری با که اوشانه خَبَری خُجیرِ شهادَت ها هَدَه هَبا، با این حال هیچکُدام از وَعده هایی که اوشانه هَدَه هَبابا رِه بِدس نیاردِنِ.