Li wan emir bikin û bêjin: ‘Ji vir, ji nav Çemê Şerîayê, ji dera ku lingên kahinan sekinîbûn, duwanzdeh keviran hildin, bi xwe re bibin û wan deynin dera hûnê şevê lê derbas bikin.’”
Yêşû ji wan re got: “Herin nav Çemê Şerîayê, pêşiya Sindoqa Peymana Xwedayê me Xudan û li gorî hejmara eşîrên Îsraêl, her yek ji we kevirekî deyne ser milê xwe.
Wî çaxî hûnê ji wan re bêjin: ‘Çemê Şerîayê li ber Sindoqa Peymana Xudan hat birîn. Erê gava Sindoqa Peymanê derbas dibû, av hat birîn. Ev kevir wê her û her ji bo gelê Îsraêl bîranîna vê yekê bin.’”
Çawa ku Yêşû emir kir, gelê Îsraêl wiha kir. Çawa ku Xudan ji Yêşû re gotibû, Îsraêliyan li gorî hejmara eşîrên xwe, ji nav Çemê Şerîayê duwanzdeh kevir hildan û bi xwe re birin dera ku wê şeva xwe derbas bikin û li wir kom kirin.
Herwiha Yêşû di nava Çemê Şerîayê de, li cihê ku lingên kahinên Sindoqa Peymanê hildigirin disekinîn, duwanzdeh kevir daçikandin. Ev kevir îro jî li wê derê ne.
Heta her tişta Xudan li Yêşû emir kiribû ku ji gel re bêje pêk hat, kahinên sindoq hildigirin di navenda çêm de sekinîn. Her tişta ku Mûsa li Yêşû emir kiribû pêk hat. Gel jî yekser çêm derbas kir.
Bi vî awayî kahinên ku Sindoqa Peymana Xudan hildigirin ji nav Çemê Şerîayê derketin û gava binê lingên wan li erdê ziwa ket, ava çêm wekî berê herikî û kevî dan ber xwe.
Çawa ku Xwedayê we Xudan heta ku me Derya Sor derbas kir, ew der ziwa kir, wisa jî Xwedayê we Xudan heta me Çemê Şerîayê derbas kir, ew der jî ziwa kir.