Wê heft kahinên ku heft boriyên qiloçên beranan hildidin li pêş sindoqê herin. Di roja heftan de hûnê heft caran li dora bajêr bimeşin û wê kahin li boriyê bixin.
Gava ew bi dirêjî li boriyên qiloçên beranan bixin, hema wê gavê wê tevahiya gel bi dengê bilind biqîre. Bi vî awayî wê sûrên bajêr di cihê xwe de hilweşin. Wî çaxî herkes ji dera ku tê de ye, wê bikeve bajêr.”
Yêşû li gel emir kir û got: “Heta roja ku ez bêjim biqîrin, nekin gazî û qîrîn, bila gotinek jî, ji devê we dernekeve. Gava ez bêjim, hûnê wî çaxî biqîrin.”
Heft kahinên ku boriyên qiloçên beranan hildidan, dabû pêşiya Sindoqa Xudan û li boriyê dixist. Gava wan li boriyê dixist, zilamên çekdar jî li pêşiya wan diçûn û kesên paş li pey Sindoqa Xudan diçûn.
Wê bajar û her tiştê tê de ji bo xerakirinê, ji Xudan re bên veqetandin. Wê tenê Rahava fahîşe û hemû kesên pê re ku di mala wê de ne, bijîn. Çimkî wê qasidên me veşartin.
Nabe hûn dest bidin tiştekî ku ji Xudan re hatiye veqetandin. Hay ji xwe hebin, heke hûn tiştekî hatiye veqetandin hildin, hûnê xerakirinê bi ser artêşgeha gelê Îsraêl de bînin û bixin tengasiyê.
Gel qîriya û kahinan li boriyê xist. Gava dengê boriyan bihîstin, gel hê bêtir qîriya û dîwar di cihê xwe de hilweşiyan. Wê gavê her kes ji dera ku tê de ye ket bajêr û bajar desteser kir.
Yêşû Rahava fahîşe, maliyên bavê wê û hemû maliyên wê sax hiştin. Jinik heta îro jî di nav gelê Îsraêl de rûdine. Çimkî wê qasidên Yêşû şandin ku sixûriya Erîhayê bikin, veşartibûn.
Piştre Yêşû sond xwar û got: “Kesê ku vî bajarî, Erîhayê ji nû ve ava bike, naleta Xudan lê be. Wê bi mirina kurê xwe yê mezin hîmê bajêr deyne û bi kuştina kurê xwe yê biçûk dergehên bajêr daçikîne.”