Ós rud é gur fhulaing Críost sa cholainn, go mba é sin an mana saighdiúra a bheas agaibh, ó tá an té a dʼfhulaing sa cholainn tar éis cur suas don pheaca,
Go mba leor linn an t-am a chuaigh thart leis na nithe sin is toil leis na Gintlithe a chleachtadh ag dul le drabhlás, le drúis, le meisce, le pléaráca, le pótaireacht, agus le híoladhradh míchóir.
Is é sin an chúis ar cuireadh an soiscéal roimh na mairbh iad féin, ionas go mairfidís mar Dhia sa spiorad, siúd is gur tugadh breith orthu sa cholainn mar dhaoine.
an té a labhraíos, mar a labhródh béal Dé; an té a dhéanas seirbhís, déanadh sé í leis an gcumhacht a sholáthraíos Dia dó; ar modh go dtugtar glóir do Dhia trí Íosa Críost i ngach aon ní. Is leis atá an ghlóir agus an chumhacht go saol na saol. Áiméan.
Mar tá sé in am ag an mbreithiúnas tosú ag teaghlach Dé; agus má thosaíonn sé linne, cad é an deireadh a bheas ar an dream atá easumhal do shoiscéal Dé?