اَزما یَتِه دِرازِ لولِه، گه هِتی اندازهگیری ای چویی تَرا وِه مِنِه هادانِه و بُتِنِه: «پِرِس و خِدایی معبد و قروونگاهِ اَندازِه بَزن و اونانیگه اوجه پَرَسِش کِنِنِه رِه بِشمار،
ولی معبدی کَناپِشِ گه دیرگا دَرِه کار نار و هونِه اندازِه نَزِن، چون هون مِلّتارِه بِسپارِس بَوِه، و وِشون، مِقَدّسِ شَهرِ چِل و دِ ماه لینگِ لُو گیرِنِه.
ولی سِه روز و نِصف گه بِگذشتِه، زندگی ای نَفَس خِدایی طرفی جا هون دِتا پِیغمبری دِلِه بوردِه، و وِشون لینگی سَر هِرِسانِه، و اونانیگه گه دِ اِشینِه رِه گَتِ تَرس بَیتِه.
و هَمون ساعَت، یَتِه گَتِ زِلزِلِه بیمو و شهری یَه دَهِم لی بَخاردِه و هَف هزار نفر هون زِلزِلِه ای دِلِه بَکوشت بَوِنِه و اونانیگه زینِّه بَمونِسِنِه خِیلی بَترسینِه و آسِمونی خِدارِه جلال هادانِه.
اَزما هفتمین فِرِشتِه شی شیپوری دِلِه پی هاکِردِه؛ و بِلَنِ صداهایی آسِمونی دِلِه دَپیتِه گه گِتِنِه: «دِنیایی پادشاهی، اَمِه خِداوند و وی مَسیحیِه. و وی تا اَبَد و تا اَبَد سلطنت کِنِّه.»
بُتِنِه: «اِی خِداوندْ خِدای قادِرِ مطلق تِرِه شِکر کِمّی، اِی تو گه دَری و دَوِه ای. چونگه تو شی گَتِ قِدرَتِ شی دَس بَیتی و سلطنت هاکَردنِ شِرو هاکِردی.
و مِلّتا عصبانی بَوِنِه، ولی تی غضب بَرسیِه، مِردِگونی داوری ای روز بَرسیِه، و هون موقِه بَرِسیِه گه تی خادِمِن، پِیغمبرِن، مِقدَّسین و اونانیگه تی اِسِمی حِرمَتِ دارِنِه، از گَت تا کِچیک، پاداش دِنی و نابود کِنّی اونانیگه زَمینِ نابود هاکِردِنِه.»
اَزما خِدایی معبد آسِمونی دِلِه وا بَوِه؛ و خِدایی عهدی صِنِخ وی معبدی دِلِه معلوم بَوِه؛ و ناخوَکی آسمونی اَلب و راد و گَتِه صدا و زِلزِلِه و هِروشتِ تگرگ وِه گه ایمو.