Ginpakita man sa akon sang anghel ang suba sang tubig sang kabuhi nga nagaigpat-igpat kaangay sang kristal nga nagahalin sa trono sang Dios, kag sang Kordero,
kag nagailig sa tunga sang kalsada sang siudad. Sa pihak kag pihak nga pangpang sang suba may kahoy sang kabuhi nga nagapamunga sing dose ka beses sa sulod sang isa ka tuig, makaisa kada bulan. Ang iya mga dahon bulong para sa mga pungsod.
Wala sing bisan ano nga ginpakamalaut sang Dios nga makita sa sini nga siudad. Ang trono sang Dios kag sang Kordero yadto didto sa sini nga siudad, kag ang iya mga alagad magasimba sa iya.
Wala na sing gab-i, kag wala na sila sing kinahanglan sang mga suga ukon sang kapawa sang adlaw, tungod kay ang Ginoong Dios amo ang ila kapawa, kag magagahom sila subong mga hari sa walay katapusan.
Dayon ang anghel nagsiling sa akon, “Ini nga mga pulong matuod kag masaligan. Ang Ginoong Dios, nga naghatag sang iya Espiritu sa mga propeta, nagpadala sang iya anghel sa pagpakita sa iya mga alagad, kon ano ang dapat mahanabo sa labing madali.”
Ako, si Juan, nakabati kag nakakita sini tanan nga mga butang. Kag sa tapos ko ini mabatian kag makita, nagluhod ako sa tiilan sang anghel nga nagpakita sa akon sini nga mga butang, sa pagsimba sa iya.
Pero nagsiling sia sa akon, “Indi paghimua ina! Ako isa man ka alagad subong sa imo, kag sang imo mga kautoran nga mga propeta, kag sang tanan nga nagatuman sang mga pulong sa sini nga libro. Simbaha ang Dios!”
Ang bisan sin-o nga malaut magahimo sa gihapon sing mga kalautan, kag ang bisan sin-o nga mahigko magahimo sa gihapon sing mga kahigkuan. Ang bisan sin-o nga matarong magahimo sa gihapon sing matarong, kag ang mga balaan magapadayon sa pagkabalaan.”
Malipayon ang mga nagalaba sing matinlo sang ila mga bayu nga malaba, kag gani may kinamatarong sila sa pagkaon sang bunga sang kahoy sang kabuhi, kag sa pagsulod sa mga pwerta pakadto sa siudad.
Pero ang mga nagahimo sang makangilil-ad nga mga butang sa ila kapareho, ang mga manugbabaylan, ang mga makihilawason, ang mga manugpatay, ang mga nagasimba sa mga diosdios, kag ang mga butigon sa mga pulong kag sa mga binuhatan indi pagtugotan nga makasulod sa siudad.
“Ako, si Jesus, nagpadala sang akon anghel sa pagpahibalo sini nga mga butang sa inyo nga yara sa mga iglesia. Ako ang ginhalinan kag kaliwat sang panimalay ni David; ako amo ang masanag nga kabugwason.”
Ang Espiritu kag ang Nobya nagasiling, “Palapit!” Ang tagsatagsa nga nagapamati sini dapat man magsiling, “Palapit!” Palapit, ang bisan sin-o nga ginauhaw. Batuna ang tubig sang kabuhi nga wala sing bayad, ang bisan sin-o nga luyag sini.
Ako, si Juan, nagapaandam gid sa tagsatagsa nga nagapamati sa mga tagna sa sini nga libro: ang bisan sin-o nga magdugang sini nga tagna, pagaidugang sang Dios sa iya silot ang mga kalalat-an nga nasulat sa sini nga libro.
Kag ang bisan sin-o nga magbuhin sang mga tagna sa sini nga libro, pagakuhaon sang Dios sa iya ang iya bahin sa bunga sang kahoy sang kabuhi, kag ang iya bahin sa Balaan nga Siudad, nga nasaysay sa sini nga libro.