Ina dhiaidh sin dʼamharc mé uaim, agus bʼshiúd doras oscailte ar neamh! Agus dúirt an chéad ghlór úd, a chuala mé mar a bheadh trumpa ag caint liom, “Tar aníos anseo go dtaispeána mé duit a bhfuil le tarlú ina dhiaidh seo.”
Agus timpeall na ríchathaoireach bhí ceithre chathaoir ar fhichid, a raibh ceithre chruifir ar fhichid ina suí orthu faoi éadach geal, agus corónacha óir faoina gcinn.
Agus tagann splancacha agus glórtha agus roisteacha toirní as an ríchathaoir, agus bíonn seacht gcrann solais ar dhianlasadh os comhair na ríchathaoireach, arb iad seacht sprid Dé iad;
agus tá muir théachta ghlan ghloiní mar chriostal ann os comhair na ríchathaoireach. Agus timpeall na ríchathaoireach, i lár gach taoibh den ríchathaoir, tá na ceithre bheithíoch bhithbheo, a bhfuil a gcoirp lán de shúile rompu agus ina ndiaidh:
tá an chéad bheithíoch mar leon ann, agus tá an dara beithíoch cosúil le damh, agus tá gnúis dhaonna ar an tríú beithíoch, agus tá anceathrú beithíoch mar iolar ag eitilt,
agus bíonnsé sciathán ar gach uile bheithíoch, agus iad lán de shúile fúthu agus tharstu, agus ní bhíonn stad orthu oíche ná lá ach ag canadh, “Is naofa, naofa, naofa é Tiarna Dia na gcumhachtaí, a bhí agus atá agus atá le teacht!”
nach dtiteann na ceithre chruifir ar fhichid ar a mbéal fúthu roimh an té a mhaireas go saol na saol; ag caitheamh a gcorónacha síos os coinne na ríchathaoireach, agus ag canadh,
“Ós tú ár dTiarna agus ár nDia, is maith is fiú tú an ghlóir agus an onóir agus an chumh-acht a bheith á lua leat, ós tú a chruthaigh a bhfuil ann, agus ós de do thoilse a bhí siad ann agus a cumadh iad.”