Ва ҳангоме ки Ӯ китобро гирифт, он чор мавҷуди зинда ва бисту чор пир пеши Барра афтоданд. Ҳар яке чанг ва косаи тилло пур аз бухур дошт, ки он дуоҳои муқаддасон аст.
Ва суруди наве хонда, мегӯянд: «Ту сазовори он ҳастӣ, ки китобро гирӣ ва мӯҳрҳои онро кушоӣ; Зеро Ту кушта шудӣ ва бо хуни Худ моро барои Худо Аз ҳар қабила ва забон ва қавм ва халқ харидӣ,
Ва дидам, ва овозе чун овози фариштаҳои бисёр шунидам, ки гирдогирди тахт ва /гирдогирди/ он мавҷудҳои зинда ва пирон буданд, ва шумораи онҳо даҳ ҳазорон даҳ ҳазор ва ҳазорон ҳазор буд,
Ва ҳар офаридае ки дар осмон, ва бар замин, ва дар зери замин аст, ва он чи дар баҳр аст, ва ҳар он чи дар онҳост, шунидам, ки мегуфт: «Тахтнишин ва Барраро то абад Ситоиш ва иззат ва ҷалол ва қудрат бод. Омин».