Û hespekî din, hespek sor derket û bona aşitî ji dinê ve rake û bona hev û din serjêkirinê rayedarî ji yê ku li ser wê siwar e re hate dayîn û şûrekî mezin ji wî re hate dayîn.
Û dema mohra sêwemîn vekir, min gotina afirê zindî yê sêwemîn ku got: Were! bihîst. Û dîtim û a vay, hespekî reş û şehînek di destê yê ku li ser wê siwar bû de hebû.
Û dîtim û a vay, hespekî rengê wê çilmisokî ye; navê suwarê wê Mirin bû û warê miriyan li pey wî dihate. Ji vana re, bona ku bi şûr, bi xela, bi weba û bi ajalên hov yên rûyê erdê ve mirinê biweşînin, li ser çarî yek rûyê erdê rayedarî hate dayîn.
Û bi dengekî bilind qêriyan û gotin: Ya Efendiyê pîroz û rast! Bona ku tu yên li rûyê erdê daraz bikî û heyfa xwîna me bistînî, hîn tuyê çiqas bisekinî?
Û ji her yekî ji wan re, qeftanê sipî hate dayîn û ji wan re hate gotin ku bila heta hejmara rêhevalên wanî dîl û birayên wanî mîna wan bên kuştin temam bibe, demekî kurt rehet bikin.
Û qiralên dinê û mezinên wê û fermandarên wê û dewlemendên wê û xurtên wê û hemû azad û mirovên wê yî dîl li şikeftan û di nava zinarên çiyayan de xwe veşartin