|
| 1 |
|
| ေယာရႈေသဆုံးၿပီးေနာက္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔က ထာဝရဘုရားအား “ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို မည္သူ ဦးစြာသြား၍တိုက္ခိုက္မည္နည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကလွ်င္ |
|
| 2 |
|
| ထာဝရဘုရားက “ယုဒအမ်ိဳး ခ်ီတက္ရမည္။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤျပည္ကို သူတို႔လက္သို႔ ငါအပ္ၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 3 |
|
| ထိုအခါ ယုဒအမ်ိဳးတို႔က မိမိတို႔အစ္ကိုရွိေမာင္အမ်ိဳးတို႔အား “ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို တိုက္ခိုက္ရန္ ငါတို႔အေမြေျမသို႔ ငါတို႔ႏွင့္အတူ ခ်ီတက္ပါေလာ့။ ငါတို႔သည္လည္း သင္တို႔အေမြေျမသို႔ သင္တို႔ႏွင့္အတူ ခ်ီတက္မည္”ဟု ဆိုသျဖင့္ ရွိေမာင္အမ်ိဳးတို႔လည္း သူတို႔ႏွင့္အတူ ခ်ီတက္ေလ၏။ |
|
| 4 |
|
| ယုဒအမ်ိဳးခ်ီတက္သြားေသာအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ခါနာန္လူမ်ိဳးႏွင့္ ေဖရဇိလူမ်ိဳးတို႔ကို သူတို႔လက္သို႔အပ္ေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ေဗဇက္ၿမိဳ႕၌ လူတစ္ေသာင္းကို သတ္ေလ၏။ |
|
| 5 |
|
| ေဗဇက္ၿမိဳ႕တြင္ အေဒါနိေဗဇက္မင္းႀကီးႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ၾက၏။ ခါနာန္လူမ်ိဳး၊ ေဖရဇိလူမ်ိဳးတို႔ကိုလည္း အႏိုင္ရ၏။ |
|
| 6 |
|
| အေဒါနိေဗဇက္မင္းႀကီး ထြက္ေျပးသျဖင့္ သူ႔ကိုလိုက္လံဖမ္းဆီးၿပီး သူ၏ေျခမ၊ လက္မတို႔ကိုျဖတ္ပစ္ေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ထိုအခါ အေဒါနိေဗဇက္မင္းႀကီးက “ငါသည္ ဘုရင္အပါးခုနစ္ဆယ္တို႔၏ေျခမ၊ လက္မကိုျဖတ္၍ ငါ့စားပြဲေအာက္၌စားႏုပ္စားေပါက္တို႔ကိုေကာက္စားေစခဲ့၏။ ဘုရားသခင္သည္ ငါျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း ငါ့အားျပန္ျပဳေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆိုေလ၏။ သူတို႔သည္ အေဒါနိေဗဇက္မင္းႀကီးကို ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားၿပီး ထိုၿမိဳ႕၌ပင္ သူေသေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ၾက၏။ ၿမိဳ႕သားတို႔ကို ဓားျဖင့္ လုပ္ႀကံ၍ ၿမိဳ႕ကို မီးရႈိ႕ပစ္ၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ထို႔ေနာက္ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေတာင္ေပၚေဒသ၊ ေနေဂ့အရပ္၊ ေျမနိမ့္ေဒသ စသည္တို႔၌ ေနထိုင္ေသာ ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို သြား၍တိုက္ခိုက္ၾက၏။ |
|
| 10 |
|
| တစ္ဖန္ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ယခင္က ကိရယအာဘဟုေခၚေသာ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ရွိ ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ထံသို႔ ခ်ီတက္သြား၍ ေရွရွဲ၊ အဟိမန္၊ တာလမဲတို႔ကို သတ္ပစ္၏။ |
|
| 11 |
|
| တစ္ဖန္ ထိုၿမိဳ႕မွ ေဒဗိရၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္သြား၏။ ေဒဗိရၿမိဳ႕ကို ယခင္က ကိရယေသဖာၿမိဳ႕ ဟုေခၚ၏။ |
|
| 12 |
|
| ကာလက္က “ကိရယေသဖာၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ေသာသူအား ငါ့သမီးအာခသႏွင့္ ေပးစားမည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 13 |
|
| ကာလက္၏ညီ ေကနတ္၏သား ဩသံေယလက ထိုၿမိဳ႕ကိုသိမ္းပိုက္ႏိုင္သျဖင့္ ကာလက္သည္ သူ႔အား သမီးအာခသႏွင့္ ေပးစားေလ၏။ |
|
| 14 |
|
| အာခသသည္ ခင္ပြန္းႏွင့္လိုက္သြားစဥ္ မိမိဖခင္ထံမွလယ္တစ္ကြက္ ေတာင္းၾကမည္ဟု ခင္ပြန္းသည္အားဆိုလ်က္ ျမည္းေပၚကဆင္းေသာအခါ ကာလက္က “ဘာအလိုရွိသနည္း”ဟု ေမး၏။ |
|
| 15 |
|
| သူကလည္း “လက္ဖြဲ႕တစ္ခု ေတာင္းပါရေစ။ ကြၽန္မအား ေနေဂ့အရပ္မွေျမကို အေဖေပးၿပီ။ စမ္းေရတြင္းကိုလည္း ေပးပါဦးေလာ့”ဟု ဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကာလက္သည္ သူ၏သမီးအား အထက္စမ္းေရတြင္းႏွင့္ ေအာက္စမ္းေရတြင္းတို႔ကို ေပးေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| ေမာေရွေယာကၡမ၏သားေျမး ေကနိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္အတူ စြန္ပလြံၿမိဳ႕မွ အာရဒ္ေနေဂ့အရပ္ရွိ ယုဒေတာကႏၲာရသို႔ လိုက္သြား၍ ထိုအရပ္သားတို႔ႏွင့္အတူ ေနထိုင္ၾက၏။ |
|
| 17 |
|
| တစ္ဖန္ ယုဒအမ်ိဳးတို႔သည္ မိမိတို႔အစ္ကိုရွိေမာင္အမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူ ေဇဖတ္ၿမိဳ႕သား ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို သြားေရာက္တိုက္ခိုက္ကာ ၿမိဳ႕ကို အကုန္အစင္ဖ်က္ဆီးပစ္ၿပီးလွ်င္ ထိုၿမိဳ႕ကို ေဟာမာ ၿမိဳ႕ဟု ေခၚေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| ယုဒအမ်ိဳးတို႔သည္ ဂါဇၿမိဳ႕ႏွင့္ထိုၿမိဳ႕၏နယ္ေျမ၊ အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ထိုၿမိဳ႕၏နယ္ေျမ၊ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ထိုၿမိဳ႕၏နယ္ေျမ စသည္တို႔ကို သိမ္းပိုက္ေလ၏။ |
|
| 19 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ယုဒအမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူ ပါရွိေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ေတာင္ေပၚေဒသတို႔ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့၏။ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းေဒသ၌ေနထိုင္ေသာသူတို႔မူကား သံစစ္ရထားမ်ားပိုင္ဆိုင္ေသာေၾကာင့္ ထိုသူတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ |
|
| 20 |
|
| ေမာေရွ မွာၾကားခဲ့သည့္အတိုင္း ကာလက္အား ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ကို ေပး၏။ ကာလက္သည္ အာနက၏သားသုံးေယာက္ကို ႏွင္ထုတ္၏။ |
|
| 21 |
|
| ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သား ေယဗုသိလူမ်ိဳးတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ခဲ့သျဖင့္ ေယဗုသိလူမ်ိဳးတို႔သည္ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္အတူ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ၾကေလ၏။ |
|
| 22 |
|
| ေယာသပ္အမ်ိဳးအႏြယ္တို႔သည္လည္း ေဗသလၿမိဳ႕ကို သြားေရာက္တိုက္ခိုက္ၾက၏။ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူ၏။ |
|
| 23 |
|
| ေယာသပ္အမ်ိဳးအႏြယ္တို႔သည္ ေဗသလၿမိဳ႕ကို စူးစမ္းရန္ သူလွ်ိဳတို႔ကိုေစလႊတ္၏။ ေဗသလၿမိဳ႕ကို ယခင္က လုဇၿမိဳ႕ ဟုေခၚ၏။ |
|
| 24 |
|
| သူလွ်ိဳတို႔သည္ ၿမိဳ႕ထဲမွလူတစ္ေယာက္ထြက္လာသည္ကို ျမင္လွ်င္ “ၿမိဳ႕ဝင္လမ္းကို ျပေပးပါ။ သင့္ကို အသက္ခ်မ္းသာေပးပါမည္”ဟု သူ႔အား ေျပာသျဖင့္ |
|
| 25 |
|
| သူသည္ ၿမိဳ႕ဝင္လမ္းကို ျပေပး၏။ သူတို႔သည္လည္း ၿမိဳ႕ကို ဓားႏွင့္တိုက္ခိုက္ၾကၿပီး လမ္းျပေပးသူ၏မိသားစုမ်ားကိုမူ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးေလ၏။ |
|
| 26 |
|
| ထိုသူသည္ ဟိတၱိျပည္သို႔သြား၍ ၿမိဳ႕ကိုတည္ကာ ထိုၿမိဳ႕၏အမည္ကို လုဇ ဟုမွည့္ေခၚ၏။ ထိုၿမိဳ႕ကို ယေန႔တိုင္ေအာင္ ထိုသို႔ေခၚဆိုေလ၏။ |
|
| 27 |
|
| မနာေရွအမ်ိဳးအႏြယ္သည္ ဗက္ရွန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕႐ြာမ်ား၊ တာနက္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕႐ြာမ်ား၊ ေဒါရၿမိဳ႕ႏွင့္ ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕႐ြာမ်ား၊ ဣဗလံၿမိဳ႕ႏွင့္ ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕႐ြာမ်ား၊ ေမဂိေဒၵါၿမိဳ႕ႏွင့္ ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕႐ြာမ်ား စသည္တို႔၌ေနထိုင္ေသာသူတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ႏိုင္ၾက။ ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔သည္ ထိုျပည္၌ အတင္းေနထိုင္ၾက၏။ |
|
| 28 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ အင္အားႀကီးလာေသာအခါတြင္လည္း ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ဘဲ အခြန္ဆက္ေစၾက၏။ |
|
| 29 |
|
| ဧဖရိမ္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေဂဇာၿမိဳ႕သား ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ခဲ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ႏွင့္အတူ ေဂဇာၿမိဳ႕၌ ေနထိုင္ၾက၏။ |
|
| 30 |
|
| ဇာဗုလုန္အမ်ိဳးအႏြယ္သည္လည္း ကိတ႐ုန္ၿမိဳ႕သား၊ နဟာေလာလၿမိဳ႕သား တို႔ကို မႏွင္ထုတ္ေသာေၾကာင့္ ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ႏွင့္အတူေနထိုင္၍ အခြန္ဆက္သၾက၏။ |
|
| 31 |
|
| အာရွာအမ်ိဳးအႏြယ္သည္လည္း အေကၡာၿမိဳ႕သား၊ ဆီဒုန္ၿမိဳ႕သား၊ အာလပ္ၿမိဳ႕သား၊ အာခဇိပ္ၿမိဳ႕သား၊ ေဟလဗၿမိဳ႕သား၊ အာဖိတ္ၿမိဳ႕သား၊ ရေဟာဘၿမိဳ႕သားတို႔ကိုမႏွင္ထုတ္ခဲ့ေပ။ |
|
| 32 |
|
| ထိုသို႔ အာရွာအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထိုျပည္သား ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ဘဲ သူတို႔ႏွင့္အတူေနထိုင္ေလ၏။ |
|
| 33 |
|
| နႆလိအမ်ိဳးသားတို႔သည္လည္း ဗက္ေရွမက္ၿမိဳ႕သား၊ ဗက္အာနတ္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို မႏွင္ထုတ္ဘဲ ထိုျပည္သားခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူေနထိုင္၍ ဗက္ေရွမက္ၿမိဳ႕သား၊ ဗက္အာနတ္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို အခြန္ဆက္ေစၾက၏။ |
|
| 34 |
|
| အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔သည္ ဒန္သားေျမးတို႔ကို ခ်ိဳင့္ဝွမ္းေဒသတြင္ေနထိုင္ခြင့္မေပး၊ ေတာင္ေပၚေဒသသို႔ ႏွင္ထုတ္ၾက၏။ |
|
| 35 |
|
| အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔သည္ အာယလုန္ၿမိဳ႕၊ ရွာလဗိမ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဟရက္ေတာင္ေပၚတို႔တြင္ အတင္းေနထိုင္ၾက၏။ ေယာသပ္အမ်ိဳးအႏြယ္ အင္အားႀကီးလာေသာအခါ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔ကို အခြန္ဆက္ေစၾက၏။ |
|
| 36 |
|
| အာေမာရိနယ္နိမိတ္သည္ အကရဗၺိမ္ေတာင္ကုန္းမွစ၍ ေသလၿမိဳ႕အေပၚဘက္အထိ ျဖစ္၏။ |
|
|
|
|