Efrayîmî çekên xwe hildan, derbasî Safonê bûn û wan ji Yîftah re got: “Çima gava tu çûyî û te li dijî Emmoniyan şer kir, te gazî me nekir? Emê te bi mala te ve bişewitînin.”
Çaxê min dît ku hûn min ji destê wan rizgar nakin, min canê xwe kir destê xwe. Ez rabûm min şerê Emmoniyan kir û Xudan ew dan destê min. Çima hûn îro şerê min dikin?”
Îcar Yîftah tevahiya zilamên Gîladê da hev û li dijî Efrayîmiyan şer kir. Gîladiyan Efrayîmî têk birin. Çimkî Efrayîmiyan ji wan re gotibû: “Ya Gîladiyên ku di navbera gelên Efrayîm û Minaşşe de rûdinin, hûn tenê firarên Efrayîmî ne!”
Gîladiyan hemû bihorên Çemê Şerîayê li dijî Efrayîmiyan girtin. Gava firarên Efrayîmî got: “Bihêlin em derbas bibin,” Gîladiyan ji wan re got: “Ma tu Efrayîmî yî?” Çaxê wan bigota: “Na,”
wan digot: “Baş e, ka bêje: ‘Şîbbolet.’” Wan digot: “Sîbbolet,” çimkî wan nikaribû bi devoka rast ev gotin bigotana. Li ser vê yekê wan ew digirtin û di bihorên Çemê Şerîayê de dikuştin. Wî çaxî çil û du hezar Efrayîmî ketin û mirin.
Sî kûr û sî keçên Îvsan hebûn. Wî keçên xwe dan mêrên binemalên din û ji kurên xwe re jî jinên binemalên din anîn. Wî heft salan serweriya gelê Îsraêl kir.