|
| 1 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၌ ရွင္ဘုရင္မရွိေသးေသာကာလတြင္ ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚေဒသအစြန္အဖ်ား၌ တည္းခိုေနထိုင္ေသာ ေလဝိလူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူသည္ ယုဒနယ္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သူတစ္ေယာက္ကို မယားငယ္အျဖစ္ယူထား၏။ |
|
| 2 |
|
| မယားငယ္သည္ ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းၿပီး ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕ရွိ သူ႔ဖခင္အိမ္သို႔ ျပန္သြားသည္မွာ ေလးလၾကာေလ၏။ |
|
| 3 |
|
| သူ႔ခင္ပြန္းကလည္း သူ႔ကိုေခ်ာ့ေမာ့ၿပီး ျပန္ေခၚလာရန္ မိမိငယ္သားႏွင့္အတူ ျမည္းႏွစ္ေကာင္ႏွင့္ ခရီးထြက္လာခဲ့၏။ မယားငယ္သည္ ခင္ပြန္းသည္ကို ဖခင္အိမ္သို႔ေခၚသြား၍ ဖခင္ကျမင္ေသာအခါ ဝမ္းသာအားရႀကိဳဆို၏။ |
|
| 4 |
|
| မယားငယ္၏ဖခင္၊ သူ႔ေယာကၡမက သူ႔ကိုဆြဲထားသျဖင့္ သူသည္ ေယာကၡမအိမ္တြင္ သုံးရက္ေန၍ စားေသာက္ေနထိုင္ေလ၏။ |
|
| 5 |
|
| ေလးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ သူတို႔သည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ျပန္သြားရန္ ျပင္ဆင္၏။ သို႔ေသာ္ မယားငယ္၏ဖခင္က “အားရွိေအာင္ နည္းနည္းစားေသာက္ၿပီးမွ သြားပါ”ဟု သမက္အား ဆိုသျဖင့္ |
|
| 6 |
|
| သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ ထိုင္၍ အတူတကြစားေသာက္ၾက၏။ ထို႔ေနာက္ မယားငယ္၏ဖခင္က “တစ္ညေလာက္ေတာ့အိပ္ပါဦး။ စိတ္အပန္းေျဖပါဦး”ဟု ဆိုျပန္၏။ |
|
| 7 |
|
| သူသည္ ခရီးသြားရန္ျပင္ဆင္ေသာအခါ ေယာကၡမက ေတာင္းဆိုသျဖင့္ တစ္ညအိပ္ရျပန္၏။ |
|
| 8 |
|
| ငါးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ သူသည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ ျပန္သြားရန္ျပင္ဆင္ေသာအခါ မယားငယ္၏ဖခင္က “စားၿပီးမွသြားပါ”ဟု ဆိုျပန္သျဖင့္ သူတို႔ႏွစ္ဦး မြန္းလြဲအထိ စားေသာက္လ်က္ေနျပန္၏။ |
|
| 9 |
|
| တစ္ဖန္ ထိုသူသည္ မိမိမယားငယ္ႏွင့္တကြ ငယ္သားပါလ်က္ ျပန္သြားမည္ျပဳေသာအခါ ေယာကၡမက “ယခု ညေနေစာင္းၿပီ၊ မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မည္။ ယခုညလည္း အိပ္ပါဦး။ ေအးေအးေဆးေဆးနားပါဦး။ မနက္ေရာက္မွ ေစာေစာထ၍ သင့္အိမ္သို႔ ျပန္ပါ”ဟု ဆို၏။ |
|
| 10 |
|
| သို႔ေသာ္ ထိုသူသည္ ေနာက္တစ္ညမေနလိုေတာ့သျဖင့္ ျမည္းႏွစ္ေကာင္ကို ကုန္းႏွီးတင္ၿပီးလွ်င္ မယားငယ္ႏွင့္တကြ ထြက္လာခဲ့ရာ ေဂ်႐ုဆလင္ ေခၚ ေယဗုတ္ၿမိဳ႕သို႔ ဦးတည္၍ ခရီးထြက္လာခဲ့၏။ |
|
| 11 |
|
| သူတို႔သည္ ေယဗုတ္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္ေသာအခါ မိုးခ်ဳပ္လုနီးၿပီျဖစ္၍ ငယ္သားက “လာပါ။ ေယဗုသိလူမ်ိဳးတို႔၏ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္၍ ညအိပ္နားၾကစို႔”ဟု သူ႔သခင္အား ဆို၏။ |
|
| 12 |
|
| သူ႔သခင္က “ငါတို႔သည္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားမဟုတ္ေသာတစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔၏ၿမိဳ႕ထဲသို႔မဝင္ပါ။ ဂိဗာၿမိဳ႕သို႔ ဆက္သြားမည္။ |
|
| 13 |
|
| လာပါ။ ဂိဗာၿမိဳ႕သို႔ျဖစ္ေစ၊ ရာမၿမိဳ႕သို႔ျဖစ္ေစ တစ္ၿမိဳ႕ၿမိဳ႕သို႔ အေရာက္သြား၍ ညအိပ္နားမည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 14 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ သူတို႔ခရီးဆက္လာၾကရာ ဗယၤာမိန္ျပည္၊ ဂိဗာၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္ေသာအခါ ေနဝင္ေလ၏။ |
|
| 15 |
|
| သူတို႔သည္ ခရီးမဆက္ေတာ့ဘဲ ညအိပ္နားရန္ ဂိဗာၿမိဳ႕သို႔ ဝင္သြား၍ ၿမိဳ႕အလယ္လမ္းဆုံလမ္းခြတြင္ ထိုင္ေနၾက၏။ သို႔ေသာ္ မည္သူမွ် သူတို႔ကို ညအိပ္နားရန္ မေခၚၾက။ |
|
| 16 |
|
| ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေနဝင္ခ်ိန္တြင္ အဖိုးအိုတစ္ဦးသည္ လယ္လုပ္ရာမွျပန္လာ၏။ သူသည္ ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚသားျဖစ္၍ ဂိဗာၿမိဳ႕တြင္ တည္းခိုေနထိုင္ျခင္းျဖစ္၏။ ဂိဗာၿမိဳ႕သားတို႔မွာ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားမ်ား ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုအဖိုးအိုသည္ လွမ္းၾကည့္၍ ၿမိဳ႕အလယ္လမ္းဆုံလမ္းခြ၌ ခရီးသြားဧည့္သည္ကိုျမင္လွ်င္ အဖိုးအိုက “မည္သည့္အရပ္ကလာ၍ မည္သည့္အရပ္သို႔ သြားမည္နည္း”ဟု ေမးေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| ေလဝိသားကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚေဒသအစြန္အဖ်ား၌ ေနထိုင္သူျဖစ္ပါသည္။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ယုဒျပည္၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔သြားၿပီး ယခုမွာ ယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕မွျပန္လာ၍ ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚေဒသအစြန္အဖ်ားရွိ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္သို႔ သြားမည္ျဖစ္ပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို မည္သူမွ် အိမ္သို႔ မဖိတ္ေခၚၾကပါ။ |
|
| 19 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ျမည္းမ်ားအတြက္ ေကာက္႐ိုးအျပင္ အျခားတိရစာၦန္အစာမ်ားလည္းရွိပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ အကြၽႏ္ုပ္မယား၊ အကြၽႏ္ုပ္ငယ္သားတို႔အတြက္ မုန႔္ႏွင့္ စပ်စ္ဝိုင္ ရွိပါ၏။ ဘာမွ်မလိုအပ္ပါ”ဟု ျပန္ေျဖ၏။ |
|
| 20 |
|
| အဖိုးအိုကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္ဖိတ္ေခၚပါသည္။ သင္လိုအပ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တာဝန္ယူပါမည္။ လမ္းဆုံလမ္းခြတြင္ မအိပ္ပါႏွင့္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 21 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ အဖိုးအိုသည္ သူ႔ကို အိမ္သို႔ေခၚသြား၍ ျမည္းတို႔ကို အစာေကြၽး၏။ သူတို႔သည္လည္း ေျခေဆး၍ စားေသာက္ၾက၏။ |
|
| 22 |
|
| ထိုသို႔ ေကာင္းမြန္စြာစားေသာက္ေနၾကစဥ္ ဆိုးညစ္ေသာၿမိဳ႕သားတို႔သည္ အိမ္ကိုဝိုင္းထား၍ တံခါးထု႐ိုက္လ်က္ “သင့္အိမ္သို႔ေရာက္လာေသာေယာက္်ားႏွင့္ ဆက္ဆံလို၍ သူ႔ကိုထုတ္ေပးပါ”ဟု အိမ္ရွင္အဖိုးအိုအား ဆို၏။ |
|
| 23 |
|
| အိမ္ရွင္အဖိုးအိုကလည္း သူတို႔ရွိရာအိမ္ျပင္သို႔ ထြက္လာ၍ “ညီအစ္ကိုတို႔၊ ဆိုးညစ္ေသာအမႈကို မျပဳၾကပါႏွင့္။ သူသည္ အကြၽႏ္ုပ္အိမ္သို႔ ေရာက္လာေသာဧည့္သည္ ျဖစ္ပါ၏။ ဤယုတ္ညံ့ေသာအမႈကို မျပဳၾကပါႏွင့္။ |
|
| 24 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္၌ သမီးအပ်ိဳကညာ ရွိပါ၏။ ထိုသူတြင္လည္း မယားငယ္ ရွိပါ၏။ သူတို႔ကိုထုတ္ေပးပါမည္။ သင္တို႔အလိုရွိသည္အတိုင္း ျပဳက်င့္ပါ။ ဤသူကိုမူကား ယုတ္ညံ့ေသာအမႈမျပဳပါႏွင့္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 25 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ အဖိုးအို၏စကားကို နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္ ေလဝိသားက မိမိမယားငယ္ကို ယူ၍ ထိုသူတို႔ရွိရာအိမ္ျပင္ဘက္သို႔ ထုတ္ေပးလိုက္၏။ သူတို႔သည္ နံနက္တိုင္ေအာင္ တစ္ညလုံး ထိုမိန္းမကို အဓမၼျပဳက်င့္ၿပီး အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ေရာက္မွ ျပန္လႊတ္လိုက္၏။ |
|
| 26 |
|
| အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္ ထိုမိန္းမသည္ ျပန္လာ၍ သူ႔ခင္ပြန္းတည္းခိုရာအဖိုးအို၏အိမ္တံခါးနားတြင္ လဲက်၍ မိုးလင္းသည္အထိ ေနေလ၏။ |
|
| 27 |
|
| သူ႔ခင္ပြန္းသည္ နံနက္ထ၍ အိမ္တံခါးဖြင့္ကာ ခရီးဆက္မည္ျပဳေသာအခါ လက္ကိုတံခါးခုံေပၚတင္လ်က္ အိမ္တံခါးဝတြင္ လဲက်ေနေသာ မယားငယ္ကို ေတြ႕ေလ၏။ |
|
| 28 |
|
| သူကလည္း မယားငယ္အား “ထထ ခရီးဆက္ၾကစို႔”ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔မွ်မတုံ႔ျပန္သျဖင့္ သူသည္ မယားငယ္ကို ျမည္းေပၚတင္၍ မိမိအိမ္သို႔ ခရီးဆက္ေလ၏။ |
|
| 29 |
|
| သူသည္ အိမ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ဓားကိုယူ၍မယားငယ္ကိုကိုင္ကာ ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းအလိုက္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပိုင္းပိုင္းၿပီး အစၥေရးနယ္ေျမတစ္ေလွ်ာက္လုံးသို႔ ပို႔လိုက္ေလ၏။ |
|
| 30 |
|
| ထိုအျခင္းအရာကို ျမင္ေသာသူတိုင္းက “အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ အီဂ်စ္ျပည္မွထြက္လာေသာေန႔မွစ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ဤကဲ့သို႔ေသာအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး မျဖစ္ဖူး၊ မႀကဳံဖူးေပ။ ဤကိစၥကို ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားၿပီး ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ၾကေလာ့”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
|
|
|