جِبعت شهر جا ماڻهو اچي منهنجي پٺيان پيا ۽ جنهن گھر ۾ آءٌ ترسيل هئس تنهن کي رات جو وڪوڙي ويا. هنن مون کي قتل ڪرڻ گھريو، پر پوءِ منهنجي سريت سان زوريءَ ايتري تہ زنا ڪيائون جو هوءَ مري ويئي.
سو هاڻ اوهين انهن جِبعت شهر جي رهاڪو بدڪار ماڻهن کي اسان جي حوالي ڪريو تہ اسين کين قتل ڪريون ۽ اهڙيءَ طرح بني اسرائيل مان برائي ڪڍي ڇڏيون.“ پر بني بنيامين پنهنجي بني اسرائيل جي ٻين قبيلن وارن جي ڳالهہ نہ مڃي.
بني بنيامين هنن تي ڪاهہ ڪري آيا ۽ بني اسرائيل کي ڀڄندو ڏسي سندن پٺيان شهر کان گھڻو پري نڪري آيا. هنن اڳي وانگر بني اسرائيل کي مارڻ شروع ڪيو، ايتري قدر جو بني اسرائيل جا اٽڪل ٽيهہ ماڻهو ميدان ۽ رستن تي ڪيري وڌائون، جن مان هڪ رستو بيتايل ڏانهن ٿي ويو تہ ٻيو جِبعت ڏانهن.
بني بنيامين سمجھن پيا تہ ”اسين اڳي وانگر کين شڪست ڏيون پيا.“ پر جڏهن تہ بني اسرائيل جو خيال هو تہ ”اتان ڀڄي انهن کي شهر مان ڪڍي شاهي رستن تي وٺي اچون.“
خداوند بني بنيامين کي بني اسرائيل جي هٿان شڪست ڏني ۽ انهيءَ ڏينهن بني اسرائيل بني بنيامين جا پنجويهہ هزار هڪ سؤ ماڻهو ماري ناس ڪيا، جيڪي سڀيئي جنگي جوڌا هئا.
پوءِ بني بنيامين سمجھيو تہ ”اسين شڪست کائي چڪا آهيون.“ بني اسرائيل جي ماڻهن اهڙيءَ طرح جنگ کٽي جو هو بني بنيامين جي اڳيان پوئتي هٽيا، انهيءَ لاءِ تہ هنن انهن ماڻهن تي ڀاڙيو پئي جيڪي جِبعت جي چوڌاري لڪائي ويهاريا هئائون.
تڏهن بني اسرائيل جا ماڻهو جنگ ۾ پٺتي هٽيا. انهيءَ دوران بني بنيامين هنن جا ٽيهہ ماڻهو ماري چڪا هئا. تڏهن بني بنيامين سمجھڻ لڳا تہ ”اسان اڳي وانگر هنن کي وري شڪست ڏيون ٿا.“
سو هو بني اسرائيل جي ماڻهن کي پٺ ڏيئي بيابان واري رستي سان وٺي ڀڳا. تڏهن بہ بني اسرائيل انهن جو پيڇو نہ ڇڏيو ۽ جيڪي بني اسرائيل شهر ۾ پهچي چڪا هئا سي بہ ٻاهر نڪري مٿن اچي ڪڙڪيا ۽ انهن کي اتي ئي ناس ڪندا ويا.
بني بنيامين جا ٻيا ماڻهو موٽ کائي بيابان طرف رمون جي ٽڪر ڏانهن ڀڄي ويا. تن مان پنج هزار ماڻهن کي رستن ۾ ماري ڇڏيائون. بني اسرائيل جِدوم تائين باقي بچيلن جو پيڇو ڪندا ويا ۽ انهن مان ٻہ هزار ماڻهو ٻيا بہ ماري وڌائون.
بني اسرائيل جي ماڻهن موٽي بني بنيامين جي شهر تي وري ڪاهہ ڪئي ۽ سڀيئي مرد، عورتون ۽ ٻار توڙي جانور تلوار جي ڌار سان ماري ڇڏيائون. تنهن کان سواءِ ان علائقي ۾ سندن جيڪي بہ شهر هئا سي سڀ ساڙي ڇڏيائون.