[1-2] Die Here wou vir die Israeliete wat nog nie oorlog kon maak nie, leer hoe om oorlog te maak. Hy wou die Israeliete toets. Daarom het Hy hierdie volke laat bly waar hulle was:
die mense in die vyf Filistynse stede, en al die Kanaäniete en Sidoniërs, en die Hewiete wat op die Libanon-berg gewoon het, van Baäl-Hermonberg tot by Lebo-Hamat.
Die Here wou die Israeliete toets. Hy wou sien of hulle gehoorsaam sal wees aan sy gebooie. Hy het voorheen vir Moses gestuur om die gebooie vir hulle voorvaders te gee.
Die Here het baie kwaad geword vir die Israeliete. Hy het Kusan-Risatajim gehelp om 'n oorlog te wen teen die Israeliete. Kusan-Risatajim was die koning van die Arameërs wat tussen die Eufraat-rivier en die Tigris-rivier gewoon het. Die Israeliete het Kusan-Risatajim ag jaar lank gedien.
Hulle het tot die Here gebid en gevra dat Hy hulle moet help. Die Here het toe vir die Israeliete 'n redder gestuur om hulle te red. Die redder was Otniël. Hy was die seun van Kaleb se jongste broer Kenas.
Die Gees van die Here het in Otniël gekom. Hy het die leier van die Israeliete geword, en hy het teen Kusan-Risatajim oorlog gemaak en hom oorwin. Die Here het vir Otniël gehelp om dit te doen.
Die Israeliete het weer dinge gedoen waarvan die Here nie hou nie. Daarom het die Here vir Eglon, die koning van die Moabiete, sterker laat word as die Israeliete.
Hulle het tot die Here gebid en gevra dat Hy hulle moet help. Die Here het toe vir die Israeliete 'n redder gestuur om hulle te red. Die redder was Ehud. Hy was die seun van Gera, 'n Benjamin-man. Ehud was links. Die Israeliete het hom gestuur om die belasting vir koning Eglon van Moab te bring.
Ehud het toe vir homself 'n swaard gemaak, die swaard se lem was altwee kante skerp. Dit was 'n kort swaard. Ehud het die swaard op sy regter-heup aan sy belt vasgemaak onder sy klere.
Hyself het omgedraai by die beelde naby Gilgal. Hy het teruggegaan na die koning toe en vir hom gesê: “Koning, ek moet vir jou iets sê, maar dit is 'n geheim.” Die koning het toe gesê almal wat by hom was, moet uitgaan. Hulle het dit gedoen.
Die koning was in sy koel bo-kamer waar ander mense gewoonlik nie gekom het nie. Ehud het vir die koning gesê: “Ek bring vir jou 'n boodskap van God.” Toe die koning opstaan van sy stoel,
[22-23] dat die vet die swaard toegemaak het. Ehud het nie die swaard weer uitgetrek nie. Hy het die deur van die bo-kamer gesluit en deur 'n venster geklim, en hy het by die voordeur uitgegaan.
Nadat Ehud weggegaan het, het die amptenare van die koning gekom en gesien die deur van die bo-kamer is toe. Hulle het gedink die koning sit op die toilet in die koel kamer.
Hulle het baie lank gewag en het nie geweet wat om te doen nie. Niemand het die deur oopgemaak nie. Hulle het 'n sleutel gebring en die deur oopgemaak. En toe lê hulle koning daar dood op die vloer.
Toe hy daar kom, het hy die ramshoring geblaas op die Efraim-berge. Die Israeliete het uit die berge gekom en hulle het saam met hom gegaan. Hy het voor gehardloop
en hy het vir hulle gesê: “Hardloop saam met my, want die Here sal julle vandag laat wen teen julle vyande, die Moabiete.” Die Israeliete het saam met Ehud gegaan en hulle het manne laat staan by die driwwe in die Jordaan-rivier tussen die land Israel en die land Moab. Die manne moes keer dat niemand deurgaan nie.
Ná Ehud het Samgar die leier geword. Hy was die seun van Anat, en hy het 600 Filistyne doodgemaak met 'n skerp stok. So het hy ook die Israeliete gered.