|
| 1 |
|
| ခါနာန္ျပည္စစ္ပြဲတြင္ မပါဝင္ဖူးေသာအစၥေရးလူမ်ိဳးမ်ားကို စမ္းသပ္ရန္ ထာဝရဘုရား ခ်န္ထားေတာ္မူေသာ လူမ်ိဳးမ်ားမွာ |
|
| 2 |
|
| (ဤသည္ကား စစ္ပြဲအေတြ႕အႀကဳံမရွိေသးေသာ အစၥေရးလူမ်ိဳး မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား စစ္မႈေရးရာ သင္ယူေစရန္ျဖစ္၏။) |
|
| 3 |
|
| ဖိလိတၱိမင္း ငါးပါးအပါအဝင္ ခါနာန္လူမ်ိဳးအားလုံး၊ ဆီဒုန္လူမ်ိဳးႏွင့္ ဗာလေဟရမုန္ေတာင္မွ လီဘိုဟာမတ္တိုင္ေအာင္ လက္ဘႏြန္ေတာင္တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာဟိဝိလူမ်ိဳး တို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| ဤလူမ်ိဳးတို႔ကို ခ်န္ထားသည္မွာ ေမာေရွမွတစ္ဆင့္ ဘိုးေဘးတို႔အား မိန႔္မွာေတာ္မူခဲ့သည့္ ထာဝရဘုရား၏ပညတ္ေတာ္မ်ားကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ နာခံမည္၊ မနာခံမည္ကို သိရွိႏိုင္မည့္အေၾကာင္း စမ္းသပ္ရန္အတြက္ ျဖစ္၏။ |
|
| 5 |
|
| အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ခါနာန္လူမ်ိဳး၊ ဟိတၱိလူမ်ိဳး၊ အာေမာရိလူမ်ိဳး၊ ေဖရဇိလူမ်ိဳး၊ ဟိဝိလူမ်ိဳး၊ ေယဗုသိလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူ ေနထိုင္၍ |
|
| 6 |
|
| သူတို႔၏သမီးမ်ားကို လက္ထပ္ယူၾက၏။ မိမိတို႔၏သမီးမ်ားကိုလည္း ထိုလူမ်ိဳးျခားတို႔၏သားမ်ားႏွင့္ ေပးစားၾက၏။ သူတို႔၏ဘုရားမ်ားကိုလည္း ဝတ္ျပဳၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ဤသို႔ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ မိမိတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို ေမ့ေလ်ာ့ထားကာ ဗာလဘုရား၊ အာရွရနတ္ဘုရားမတို႔ကို ဝတ္ျပဳလ်က္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈကို ျပဳၾကေသာေၾကာင့္ |
|
| 8 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို အမ်က္ထြက္၍ မက္ဆိုပိုေတးမီးယားဘုရင္ ခုရွံရိရွသိမ္မင္းႀကီးလက္သို႔ ေရာင္းလိုက္ေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ခုရွံရိရွသိမ္မင္းႀကီးကို ရွစ္ႏွစ္အေစခံရေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| သို႔ေသာ္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ ထာဝရဘုရားထံ ေအာ္ဟစ္ေသာအခါ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို ကယ္တင္မည့္ကယ္တင္ရွင္တစ္ဦးကို အစၥေရးလူမ်ိဳးထဲမွ ေပၚထြန္းေစေတာ္မူ၏။ ထိုသူကား ကာလက္၏တူ၊ ေကနတ္၏သား ဩသံေယလေပတည္း။ |
|
| 10 |
|
| ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ဩသံေယလအေပၚ သက္ေရာက္ေတာ္မူသျဖင့္ သူသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို စီရင္အုပ္ခ်ဳပ္ရ၏။ စစ္ခ်ီေသာအခါ မက္ဆိုပိုေတးမီးယားဘုရင္ ခုရွံရိရွသိမ္မင္းႀကီးကို သူ႔လက္သို႔ ထာဝရဘုရားအပ္ေတာ္မူသျဖင့္ သူသည္ ခုရွံရိရွသိမ္မင္းႀကီးကို ႏိုင္ေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| တိုင္းျပည္လည္း အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး ၿငိမ္းခ်မ္းေလ၏။ ထို႔ေနာက္မွ ေကနတ္၏သား ဩသံေယလ ေသဆုံး၏။ |
|
| 12 |
|
| တစ္ဖန္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈကို ျပဳၾကျပန္၏။ ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈကို ျပဳေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ေမာဘဘုရင္ဧဂလုန္မင္းႀကီးကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ထက္ အားႀကီးေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ဧဂလုန္မင္းႀကီးသည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသား၊ အာမလက္အမ်ိဳးသားတို႔ကို စု႐ုံး၍ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ၿပီး စြန္ပလြံၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ၾက၏။ |
|
| 14 |
|
| အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေမာဘဘုရင္ဧဂလုန္မင္းႀကီးကို တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ အေစခံရ၏။ |
|
| 15 |
|
| ထိုအခါ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားထံ ေအာ္ဟစ္ျပန္သျဖင့္ ထာဝရဘုရားက ဗယၤာမိန္အမ်ိဳး၊ ေဂရ၏သား လက္ဝဲလက္အားသန္သူဧဟုဒကို ကယ္တင္သူအျဖစ္ ေပၚထြန္းေစျပန္၏။ တစ္ခါတြင္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဧဟုဒမွတစ္ဆင့္ ေမာဘဘုရင္ဧဂလုန္မင္းႀကီးထံ လက္ေဆာင္ဆက္သေစ၏။ |
|
| 16 |
|
| ဧဟုဒသည္ အသြားႏွစ္ဖက္ပါ၍ အလ်ားတစ္ေတာင္ ခန႔္ရွည္ေသာသန္လ်က္ကို ျပဳလုပ္ၿပီးလွ်င္ ယာဘက္ေပါင္၊ အဝတ္ေအာက္တြင္ ဝွက္ထား၍ |
|
| 17 |
|
| ေမာဘဘုရင္ဧဂလုန္မင္းႀကီးထံ လက္ေဆာင္သြားေရာက္ဆက္သေလ၏။ ဧဂလုန္မင္းႀကီးသည္ အလြန္ဝေသာသူျဖစ္၏။ |
|
| 18 |
|
| ဧဟုဒသည္ လက္ေဆာင္ကိုဆက္သ၏။ ထို႔ေနာက္ လက္ေဆာင္သယ္လာေသာသူတို႔ကို ျပန္လႊတ္လိုက္၍ |
|
| 19 |
|
| သူမူကား ဂိလဂါလအရပ္ရွိ ႐ုပ္တုမ်ားရွိရာသို႔ ေရာက္ၿပီးမွ ျပန္လွည့္လာ၍ “အရွင္မင္းႀကီး၊ အရွင္မင္းႀကီးအား လွ်ိဳ႕ဝွက္သတင္း ေျပာစရာရွိပါ၏”ဟု ဆိုလွ်င္ ဧဂလုန္မင္းႀကီးက မိမိလူတို႔အား “တိတ္တိတ္ေနၾက”ဟု ဆိုသျဖင့္ သူ႔ထံ၌ ခစားေသာသူအားလုံး ထြက္သြားၾက၏။ |
|
| 20 |
|
| ထို႔ေနာက္ ေလသာနန္းေဆာင္ထဲတြင္ ဧဂလုန္မင္းႀကီးတစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေနစဥ္ ဧဟုဒသည္ သူ႔ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ “ဘုရားသခင္၏အမိန႔္ေတာ္ကို ဆင့္ဆိုရန္ရွိပါသည္”ဟု ဆိုသျဖင့္ ဧဂလုန္မင္းႀကီးသည္ ထိုင္ရာမွ ထလိုက္ေသာအခါ |
|
| 21 |
|
| ဧဟုဒလည္း လက္ဝဲလက္ကိုဆန႔္၍ ယာဘက္ေပါင္၌ဝွက္ထားေသာသန္လ်က္ကို ဆြဲထုတ္ကာ ဧဂလုန္မင္းႀကီး၏ဝမ္းဗိုက္ကို ထိုးေလ၏။ |
|
| 22 |
|
| သန္လ်က္အ႐ိုးပါ မင္းႀကီး၏ဗိုက္ထဲျမႇဳပ္ဝင္သြား၏။ သန္လ်က္ကို မဆြဲထုတ္ဘဲေနသျဖင့္ မင္းႀကီး၏ဗိုက္ထဲမွအဆီမ်ားသည္ သန္လ်က္၌ကပ္ေန၍ မစင္မ်ားလည္း ထြက္က်ေလ၏။ |
|
| 23 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဧဟုဒသည္ အခန္းျပင္သို႔ထြက္လာၿပီး ေလသာနန္းေဆာင္တံခါးကို ေသာ့ခတ္ပိတ္ထားေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| ဧဟုဒထြက္သြားၿပီးေနာက္ ဧဂလုန္မင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔သည္ ေလသာနန္းေဆာင္တံခါးေသာ့ခတ္ထားသည္ကို ျမင္လွ်င္ “မင္းႀကီးသည္ ေလသာနန္းေဆာင္တြင္ က်င္ႀကီးစြန႔္ေနသည္”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 25 |
|
| သူတို႔သည္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာေစာင့္ေနေသာ္လည္း ေလသာနန္းေဆာင္တံခါး ပြင့္မလာေသာေၾကာင့္ ေသာ့ယူ၍ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ သူတို႔အရွင္သည္ ၾကမ္းေပၚတြင္လဲက်ေသဆုံးေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ |
|
| 26 |
|
| မင္းမႈထမ္းတို႔ ေစာင့္ေနၾကစဥ္တြင္ ဧဟုဒသည္ ႐ုပ္တုမ်ားကို ေက်ာ္လြန္၍ စိရပ္အရပ္သို႔ပင္ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားေလၿပီ။ |
|
| 27 |
|
| ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚသို႔ေရာက္ေသာအခါ တံပိုးကိုမႈတ္ေလ၏။ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္လည္း ေတာင္ေပၚမွဆင္းလာ၍ သူကဦးေဆာင္လ်က္ |
|
| 28 |
|
| “ငါ့ေနာက္ လိုက္ၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၏ရန္သူေမာဘလူမ်ိဳးတို႔ကို သင္တို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆို၏။ သူတို႔သည္လည္း ဧဟုဒေနာက္သို႔လိုက္၍ ေမာဘျပည္သို႔ကူးေသာ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ေရတိမ္ပိုင္းတို႔ကို သိမ္းပိုက္ၿပီး မည္သူ႔ကိုမွ် ျဖတ္ကူးခြင့္မျပဳၾကေပ။ |
|
| 29 |
|
| ထိုေန႔တြင္ ခြန္အားႀကီး၍ ရဲစြမ္းသတၱိရွိေသာေမာဘစစ္သူရဲတို႔ကို တစ္ေယာက္မွ်အလြတ္မေပးဘဲ လူတစ္ေသာင္းခန႔္ကို သတ္ေလ၏။ |
|
| 30 |
|
| ထိုေန႔တြင္ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ရႈံးနိမ့္သြားၿပီး ျပည္သည္ အႏွစ္ရွစ္ဆယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေလ၏။ |
|
| 31 |
|
| ဧဟုဒေနာက္တြင္ အာနတ္၏သား ရွံဂါေပၚထြန္း၍ သူသည္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးေျခာက္ရာကို ႏြားႏွင္တံျဖင့္ သတ္၍ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ကယ္တင္ခဲ့၏။ |
|
|
|
|