|
| 1 |
|
| ชนชาติเหล่านี้เป็นพวกที่พระยะโฮวาให้เหลืออยู่, เพื่อจะลองใจพวกยิศราเอล, โดยชนทั้งปวงนี้มิได้รู้การรบพุ่งต่อชาติคะนาอัน; |
|
| 2 |
|
| ประสงค์แต่จะให้ลูกหลานยิศราเอลทุกชั่วอายุ, รู้จักการรบพุ่ง, ผู้ที่ไม่รู้จักครั้งก่อนก็สอนให้รู้จัก; |
|
| 3 |
|
| กล่าวคือ, เจ้านายพวกฟะลิศตีมห้าองค์, และบรรดาชาติคะนาอัน, ชาวซีโดนและชาติฮีวี, ชาวภูเขาละบาโนน, ตั้งแต่ภูเขาบาละเฮระโมนจนถึงที่จะเข้าเมืองฮะมาธ. |
|
| 4 |
|
| ชนเหล่านี้เหลืออยู่เพื่อลองใจพวกยิศราเอล, จะได้รู้ว่าเขาจะฟังคำโอวาทพระยะโฮวา, ซึ่งพระองค์ตรัสสั่งโมเซให้สอนปู่ย่าตายายของเขาหรือไม่. |
|
| 5 |
|
| พวกยิศราเอลอาศัยอยู่ในท่ามกลางชาติคะนาอัน, ชาติเฮธ, ชาติอะโมรี, ชาติฟะรีซี, ชาติฮีวี, และชาวยะบูศ: |
|
| 6 |
|
| เขาไปสู่ขอบุตรสาวชนเหล่านั้นเป็นภรรยา, หรือยกบุตรสาวของตนให้แก่บุตรชายของชนเหล่านั้น, และปฏิบัติตามพระของเขา |
|
| 7 |
|
| พวกยิศราเอลกระทำผิดต่อพระเนตรของพระยะโฮวา, ได้ละลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของตนเสีย, ไปปฏิบัติพระบะอาลีมและพระอัศธะโรธ. |
|
| 8 |
|
| ความกริ้วโกรธแห่งพระยะโฮวาก็กำเริบมากขึ้นต่อพวกยิศราเอล, พระองค์จึงทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือคูซันรีซาธายิมกษัตริย์เมืองเมซะปะตาเมีย; พวกยิศราเอลปฏิบัติคูซันรีซาธายิมอยู่ถึงแปดปี. |
|
| 9 |
|
| เมื่อพวกยิศราเอลร้องทุกข์ถึงพระยะโฮวา, พระยะโฮวาจึงทรงตั้งผู้ช่วยเป็นประธานของพวกยิศราเอล, คืออัธนีเอล, บุตรคะนัศน้องชายคาเลบ. |
|
| 10 |
|
| พระวิญญาณพระยะโฮวาสรวมทับอัธนีเอล, ให้เป็นผู้วินิจฉัยพวกยิศราเอล, ท่านก็ได้ยกไปทำศึก: พระยะโฮวาทรงมอบคูซันรีซาธายิมกษัตริย์เมืองเมซะปะตาเมียไว้ในมือท่าน; ให้มีชัยชะนะต่อคูซันรีซาธายิม. |
|
| 11 |
|
| ขณะนั้นแผ่นดินเป็นสุขสงบเงียบอยู่สี่สิบปี. แล้วอัธนีเอลบุตรคะนัศสิ้นชีพ |
|
| 12 |
|
| พวกยิศราเอลก็กำเริบในการชั่วต่อพระเนตรพระยะโฮวาอีก: พระยะโฮวาจึงทรงอุดหนุนเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบให้ชะนะต่อพวกยิศราเอล, ด้วยเขาทำผิดต่อพระเนตรพระยะโฮวา. |
|
| 13 |
|
| ท่านได้รวมพวกอำโมนและอะมาเล็ค, ยกมารบพุ่งต่อพวกยิศราเอล, มีชัยชะนะตีเมืองป่าตาลได้. |
|
| 14 |
|
| พวกยิศราเอลได้ปฏิบัติเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบถึงสิบแปดปี |
|
| 15 |
|
| เมื่อพวกยิศราเอลร้องทุกข์ทูลพระยะโฮวา, พระยะโฮวาทรงตั้งผู้ช่วยให้เขา, ชื่อเอฮูดบุตรเฆรา, ในตระกูลเบ็นยามิน, เป็นผู้ถนัดมือซ้าย: พวกยิศราเอลจึงฝากให้ท่านนำเครื่องบรรณาการไปถวายเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบ. |
|
| 16 |
|
| เอฮูดได้จัดหากั้นหยั่นเล่มหนึ่ง, ยาวศอกหนึ่ง, เหน็บไว้ที่ใต้ผ้าที่ต้นขาขวา. |
|
| 17 |
|
| ท่านก็นำเครื่องบรรณาการถวายเอฆโลนพระเจ้าแผ่นดินโมอาบ; เอฆโลนเป็นคนอ้วนใหญ่มาก. |
|
| 18 |
|
| เมื่อถวายเสร็จแล้ว, จึงให้พวกที่แบกมานั้นกลับไปเสีย. |
|
| 19 |
|
| ฝ่ายท่านกลับมาทางที่สลักหินริมฆิลฆาลทูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์, ข้าพเจ้าขอกราบทูลข้อความลับให้ทราบ: ท่านรับสั่ง, ให้คนสงัดเงียบ. พวกเฝ้าก็ทูลลาไปหมด. |
|
| 20 |
|
| เอฮูดเข้ามาเฝ้า; ในขณะประทับอยู่บนพระที่นั่งแต่องค์เดียว. ที่ห้องเย็นชั้นบน ทูลว่า, มีพระดำรัสแต่พระเจ้าจะกราบทูลให้ทราบ ท่านจึงลุกขึ้นจากพระที่นั่ง. |
|
| 21 |
|
| เอฮูดเอามือซ้ายชักกั้นหยั่น, ที่ขาขวาของตน, แทงท้องเอฆโลน: |
|
| 22 |
|
| กั้นหยั่นจมเข้าไปหมดทั้งด้าม, และปลายทะลุหลัง; มันค่นก็หุ้มกั้นหยั่นไว้, ชักไม่ออก; |
|
| 23 |
|
| เอฮูดก็ออกมาที่เฉลียง, ปิดทวารห้องชั้นบน, ลั่นกุญแจไว้ |
|
| 24 |
|
| เมื่อเอฮูดไปแล้ว, มหาดเล็กเข้ามาดู: เห็นประตูห้องบนนั้นปิดใส่กุญแจ, สำคัญว่าท่านขึ้นไปยังที่ห้องสำราญเย็น. |
|
| 25 |
|
| เมื่อคอยอยู่ช้านานก็ออกรำคาญ: ไม่เห็นใครเปิดทวารห้องชั้นบน; แล้วเขาไขกุญแจเปิดดู; เห็นเจ้าของตนนอนสิ้นพระชนม์อยู่ที่ดิน |
|
| 26 |
|
| เมื่อเขากำลังคอยอยู่นั้น, เอฮูดหนีไปพ้นตำบลสลักหิน, ถึงที่ซะอีรา. |
|
| 27 |
|
| ครั้นมาถึงแล้ว, จึงเป่าแตรตามเขตต์เขาเอ็ฟรายิม, ยกพวกยิศราเอลลงมาจากภูเขา, เอฮูดก็นำหน้าเขาไป. |
|
| 28 |
|
| บอกเขาว่า, จงตามเรามาเถิด: ด้วยพระยะโฮวาทรงมอบพวกโมอาบข้าศึกไว้ในมือท่านทั้งหลายแล้ว. เขาทั้งหลายจึงลงมาตามเอฮูด, สกัดทางพวกโมอาบ, ที่ท่าข้ามแม่น้ำยาระเดน, มิให้ข้ามไปสักคนเดียว. |
|
| 29 |
|
| ขณะนั้นเขาก็ประหารชีวิตพวกโมอาบประมาณหมื่นคน, คือบรรดาคนฉกรรจ์, กล้าหาญมีกำลัง; หนีก็ไม่พ้นสักคนเดียว. |
|
| 30 |
|
| ครั้งนั้นพวกโมอาบพ่ายแพ้ฝีมือพวกยิศราเอล. แผ่นดินก็เป็นสุขสงบเงียบอยู่แปดสิบปี |
|
| 31 |
|
| ภายหลังเอฮูดซำฆารบุตรอะนาธ, เอาประตักแทงพวกฟะลิศตีมตายหกรัอยคน: ท่านได้สงเคราะห์ช่วยพวกยิศราเอลให้รอดด้วย |
|
|
|
|