|
| 1 |
|
| ထိုေန႔၌ ေဒေဗာရႏွင့္ အဘိေနာင္၏သားဗာရက္တို႔က |
|
| 2 |
|
| “အစၥေရးလူမ်ိဳးတြင္ ေခါင္းေဆာင္တို႔ ဦးေဆာင္၍ လူတို႔သည္လည္း အသက္စြန႔္၍ တိုက္ပြဲဝင္ၾကသည္ျဖစ္၍ ထာဝရဘုရားကို ခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။ |
|
| 3 |
|
| အို ရွင္ဘုရင္တို႔၊ နားေထာင္ၾကေလာ့။ အို အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔၊ အာ႐ုံစိုက္ၾကေလာ့။ ငါသည္ ထာဝရဘုရားထံ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သီခ်င္းဆိုမည္၊ ငါသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို သီဆိုခ်ီးမြမ္းမည္။ |
|
| 4 |
|
| အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ စိရေတာင္ေပၚမွ ႂကြေတာ္မူေသာအခါ၊ ဧဒုံျပည္မွ ခ်ီေတာ္မူေသာအခါ ေျမႀကီးတုန္ခါပါ၏၊ ေကာင္းကင္မွ မိုး႐ြာသြန္းပါ၏၊ တိမ္တိုက္မွလည္း မိုး႐ြာသြန္းပါ၏။ |
|
| 5 |
|
| ေတာင္မ်ားသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ တုန္လႈပ္ၾကပါ၏။ သိနာေတာင္ပင္လွ်င္ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ တုန္လႈပ္ရပါ၏။ |
|
| 6 |
|
| အာနတ္၏သား ရွံဂါလက္ထက္၊ ေယလလက္ထက္တို႔၌ လမ္းမတို႔သည္ ဆိတ္ညံေလၿပီ။ သြားလာေသာသူတို႔သည္ လမ္းႀကိဳလမ္းၾကားတို႔၌သာ သြားလာၾကရၿပီ။ |
|
| 7 |
|
| ငါေဒေဗာရမေပၚထြန္းမီ၊ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏မိခင္ ငါေဒေဗာရမေပၚထြန္းမီ အစၥေရးေက်းလက္ေတာ႐ြာတို႔သည္ ဆိတ္ညံလ်က္ရွိ၏။ |
|
| 8 |
|
| သူတို႔သည္ ဘုရားအသစ္တို႔ကိုေ႐ြးခ်ယ္ၾကေသာအခါ ၿမိဳ႕တံခါးမ်ား၌ စစ္ျဖစ္ေလ၏။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၌ လူေလးေသာင္းတြင္ ဒိုင္းတစ္ခု၊ လွံတစ္စင္းမွ်မေတြ႕ရ။ |
|
| 9 |
|
| ထာဝရဘုရားကို ခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လူတို႔ႏွင့္အတူ အသက္စြန႔္တိုက္ပြဲဝင္ၾကေသာသူမ်ားအတြက္ ငါဂုဏ္ယူ၏။ |
|
| 10 |
|
| သားေရကုန္းႏွီး ေပၚထိုင္၍ ျမည္းျဖဴကိုစီးေသာသူတို႔ႏွင့္ လမ္း၌သြားလာေသာသူတို႔၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ |
|
| 11 |
|
| ေရတြင္းနားတြင္ သီခ်င္းဆိုသူ တို႔က ထာဝရဘုရားသည္ေျဖာင့္မတ္ေသာအမႈကို ျပဳေတာ္မူေၾကာင္း၊ အစၥေရးေတာသူေတာင္သားတို႔အား ေျဖာင့္မတ္စြာျပဳေတာ္မူေၾကာင္းကို သီဆိုၾက၏။ ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ မိမိတို႔ၿမိဳ႕တံခါးသို႔ ျပန္လာၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 12 |
|
| အို ေဒေဗာရ၊ ႏိုးေလာ့၊ ႏိုးေလာ့။ ႏိုးထၿပီး သီခ်င္းဆိုေလာ့။ အို အဘိေနာင္၏သားဗာရက္၊ ထေလာ့။ သုံ႔ပန္းမ်ားကို ထုတ္ေဆာင္သြားေလာ့။ |
|
| 13 |
|
| ႂကြင္းက်န္ေသာသူတို႔သည္ ေခါင္းေဆာင္တို႔ထံသို႔ ဆင္းလာၾက၏။ ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ သူရဲေကာင္းမ်ားႏွင့္အတူ ငါ့ထံသို႔ ဆင္းလာၾက၏။ |
|
| 14 |
|
| အို ဗယၤာမိန္၊ အာမလက္ျပည္၌ အေျခခ်ေနထိုင္ေသာ ဧဖရိမ္အမ်ိဳးတို႔သည္ သင္၏လူတို႔ႏွင့္အတူ သင့္ေနာက္သို႔လိုက္ၾကၿပီ။ မာခိရအမ်ိဳးထဲမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဆင္းလာၾကၿပီ။ ဇာဗုလုန္အမ်ိဳးထဲမွ စစ္သူႀကီးမ်ား ဆင္းလာၾကၿပီ။ |
|
| 15 |
|
| ဣသခါအႀကီးအကဲတို႔သည္ ေဒေဗာရႏွင့္အတူလိုက္ၾကၿပီ။ ထိုနည္းတူ ဣသခါအမ်ိဳးသည္ ဗာရက္ေနာက္မွလိုက္၍ လြင္ျပင္သို႔ တစ္ဟုန္ထိုးခ်ီသြားၾကၿပီ။ ႐ုဗင္အမ်ိဳးတြင္မူကား အႀကီးအက်ယ္ေဝခြဲမရ ျဖစ္ေလၿပီ။ |
|
| 16 |
|
| သိုးၿခံထဲမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုင္ေနသနည္း။ သိုးထိန္းတို႔၏ပေလြသံကို နားေထာင္လိုေသာေၾကာင့္ေလာ။ ႐ုဗင္အမ်ိဳးထဲတြင္ အႀကီးအက်ယ္ေဝခြဲမရ ျဖစ္ေလၿပီ။ |
|
| 17 |
|
| ဂိလဒ္အမ်ိဳးသည္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္၌ပင္ ေနေနၾကပါသည္တကား။ ဒန္အမ်ိဳးကား အဘယ္ေၾကာင့္ သေဘၤာမ်ားေပၚ၌ ေနရစ္ရသနည္း။ အာရွာအမ်ိဳးကလည္း ပင္လယ္ကမ္းေျခ၌သာ ထိုင္ေနၾကပါသည္တကား၊ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္း၌သာ ေနထိုင္ၾကပါသည္တကား။ |
|
| 18 |
|
| ဇာဗုလုန္လူမ်ိဳးကား မိမိတို႔အသက္ႏွင့္ရင္းၿပီးစြန႔္စားခဲ့ၿပီ။ နႆလိလူမ်ိဳးလည္း ျမင့္ေသာအရပ္၌ ထိုနည္းတူ ျပဳခဲ့ၾကၿပီ။ |
|
| 19 |
|
| ရွင္ဘုရင္တို႔သည္လာ၍ စစ္တိုက္ၾက၏။ ခါနာန္ဘုရင္တို႔သည္ တာနက္ၿမိဳ႕၊ ေမဂိေဒၵါအိုင္နား၌ စစ္တိုက္ၾက၏။ တိုက္ခိုက္လုယူေသာေငြကို မယူသြားၾက။ |
|
| 20 |
|
| ၾကယ္တို႔သည္ ေကာင္းကင္မွစစ္တိုက္ၾကၿပီ။ မိမိတို႔ပတ္လမ္းမွ သိသရကိုစစ္တိုက္ၾကၿပီ။ |
|
| 21 |
|
| ကိရႈန္ျမစ္၊ ေရွးကတည္းကရွိခဲ့ေသာျမစ္ျဖစ္သည့္ကိရႈန္ျမစ္သည္ သူတို႔ကို တိုက္ခ်သြားၿပီ။ အို ငါ့ဝိညာဥ္၊ ခြန္အားအျပည့္ႏွင့္ခ်ီတက္ေလာ့။ |
|
| 22 |
|
| စစ္ျမင္းတို႔သည္ ကဆုန္ေပါက္ ေျပးေနၾကၿပီ။ ျမင္းခြာသံမ်ားလည္း ပြက္ေလာ႐ိုက္ေလၿပီ။ |
|
| 23 |
|
| ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္က ‘ေမေရာဇၿမိဳ႕ကိုက်ိန္ဆဲေလာ့။ ထိုၿမိဳ႕၌ေနထိုင္ေသာသူတို႔ကို က်ိန္စာတိုက္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားဘက္ လာမကူၾက။ သူရဲေကာင္းတို႔ႏွင့္တိုက္ခိုက္ေသာထာဝရဘုရားဘက္ လာမကူၾက’ဟု ဆို၏။ |
|
| 24 |
|
| ေကနိလူမ်ိဳး၊ ေဟဗာ၏မယား ေယလသည္ အခ်ီးမြမ္းထိုက္ဆုံးမိန္းမျဖစ္၏။ တဲ၌ေနေသာမိန္းမတို႔တြင္ အခ်ီးမြမ္းထိုက္ဆုံးမိန္းမျဖစ္၏။ |
|
| 25 |
|
| သိသရသည္ ေရကိုေတာင္းေသာအခါ ႏြားႏို႔ကိုေပး၏။ ေတာ္ဝင္ခြက္ျဖင့္ ႏို႔ဓမ္းကို ယူလာေပး၏။ |
|
| 26 |
|
| သူ႔လက္ျဖင့္တဲငုတ္တိုင္ကို ယူ၏။ လက္ယာလက္၌ကိုင္ထားေသာ လက္သမားတူျဖင့္ သိသရေခါင္းကို ထု႐ိုက္၏။ နားထင္ကို ထိုးေဖာက္၏။ |
|
| 27 |
|
| သိသရသည္ ေယလေျခရင္း၌ မလႈပ္မယွက္လဲေလ်ာင္းေန၏။ လဲေလ်ာင္းေသာေနရာ၌ပင္ ေသဆုံးေလ၏။ |
|
| 28 |
|
| သိသရ၏မိခင္သည္ ရာဇမတ္ကြက္ျပတင္းေပါက္မွေမွ်ာ္ၾကည့္၍ ‘ငါ့သား၏စစ္ရထားသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ မျပန္လာေသးဘဲ ၾကန႔္ၾကာေနရသနည္း။ ရထားဘီးသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေႏွးေနရသနည္း’ဟု ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေလ၏။ |
|
| 29 |
|
| ဉာဏ္ပညာရွိေသာနန္းတြင္းသူတို႔က သူ႔အားျပန္ေလွ်ာက္သကဲ့သို႔ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဤသို႔ ေတြးမိ၏။ |
|
| 30 |
|
| ‘ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အတြက္ မိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္၊ သိသရအတြက္ တိုက္ခိုက္လုယူေသာပစၥည္းထဲမွ ေရာင္စုံအဝတ္အစား၊ ငါ့အတြက္ ေရာင္စုံပန္းထိုးအဝတ္အစား၊ ေရာင္စုံပန္းထိုးလည္စည္း စသည္တို႔ကိုခြဲေဝေနၾကျခင္းသာျဖစ္မည္’ဟူ၍ ျဖစ္၏။ |
|
| 31 |
|
| အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္၏ရန္သူအလုံးစုံ ပ်က္စီးၾကပါေစ။ ကိုယ္ေတာ္ကိုခ်စ္ေသာသူတို႔မူကား အရွိန္အဝါႏွင့္ထြက္လာေသာေနမင္းကဲ့သို႔ျဖစ္ပါေစ”ဟူ၍ သီဆိုၾက၏။ ထို႔ေနာက္တြင္ တိုင္းျပည္သည္ အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံးၿငိမ္းခ်မ္းေလ၏။ |
|
|
|
|