D Effreimer aber gfraagnd önn Gideun: "Was haast n üns +daa antaan, däßst üns nit aau gholst, wiest gögn d Midjaner ausgruckst, hän?" Daa naamend s n schoon ganz schoen eyn de Zang.
Ös habtß immerhin durch n Herrgot seinn Willn önn Oreb und Seb dyrwuschn, d Midjaner Fürstn. Was haet n i daa dyrgögn gar zammbringen künnen?" Wie yr ien dös yso gverblüemlt, gverraaucht iener Zorn gögn iem schnell wider.
gabitt yr d Suckotter: "Göbtß diend yn meine Leut ayn Öttlych Laib Broot, weil s niemer künnend. I verfolg grad önn Sebach und Zahmunnenn, de Künig von Midjan."
Aber de Obern von Suckott gaabnd iem an: "Haast n öbbenn önn Sebach und Zalmunnenn schoon dyrwuschn? Wie kaem myr dyrzue, däß myr yn deinn Hör ayn Broot gaebnd?"
Drauf gsait dyr Gideun: "Waarlich, wenn myr dyr Herr önn Sebach und Zalmunnenn eyn de Gwalt göbn haat, naacherd wächlt i enk mit Dern und Distln gscheid her!"
Dyr Sebach und Zalmunnen befanddnd si mit ienern Löger z Kärkor. Beierer fuchzöhentauset Mann warnd ien; dös war allss, was von n gantzn Löger von de Oostler überblibn war. Hundertzwainzgtauset wolgrüstte Mänder warnd gfalln.
Dann gsait yr zo n Sebach und Zalmunnenn: "Wie gschaugnd n die Mannen aus, woß z Täber umbrangtß?" Sö gantwortnd: "Grad yso wie du, ayn ieder wie ayn Printz."
Er gaab an: "Mein, dös warnd meine Brüeder, d Sün von meiner Mueter! So waar dyr Trechtein löbt: Wenntß die eyn n Löbn laassn haettß, bräng i enk nit um."
Daa gsagnd dyr Sebach und Zalmunnen: "Bring üns halt +du um! Selbn ist dyr Man!" Daa stuendd dyr Gideun auf und gatoett önn Sebach und Zalmunnenn. Dann naam yr yn ienerne Kemmln die Maenderln ab, wo s eyn n Hals dran hietnd.
D Isryheeler gfordernd önn Gideun auf: "Mechetst nit als Herrscher über üns anpacken, du, dein Sun und die naach iem? Schließlich haast üns aus dyr Gwalt von de Midjaner befreit."
Weiters gsait ien dyr Gideun: "I bittet enk um öbbs; wenn myr ayn Ieds von enk aynn Ring aus seiner Beuttn gaeb?!" D Feindd hietnd nömlich als Ismyheeler golderne Nasnringln.
De Goldring, wo yr syr dyrbitt hiet, warnd mitaynand neunzöhenaynhalb Tegerwich schwaer. D Maenderln, Oornköterln und Krappklaider von de Midjaner Künig wie aau d Halskötnen von de Kemmln warnd daadl non gar nit aynmaal mitgrechnet.
Dyr Gideun gmacht draus ayn Büstn und gstöllt s dyrhaim eyn seiner Stat Ofrau auf. Dös gantze Isryheel gsündigt mit dönn Bilderdienst gögn önn Herrn. Dös wurd für n Gideun und sein Heiwisch ayn Fallstrik.
Midjan aber war von de Isryheeler dermaaßn diemüetigt, däß s niemer eyn d Hoeh kaam. Vierzg Jaar, so lang wie dyr Gideun glöbt, hiet s Land aft ayn Rue.
Aau yn n Bäglstreit, also yn n Gideun, sein Haus galt bei ien schnell nix meer, wie s is verdient ghaat haet durch dös, was yr allss yso für Isryheel glaistt hiet.