त्यहाँ आफ्ना मामाहरूलाई शकेमका मानिसहरूसँग उनले यो सोध्न लगाए, “तिमीहरू के माग्दछौ? गिदोनका सत्तरी जना छोराहरूले तिमीहरूमाथि राज गरून् कि एकै जनाले मात्र गरोस्? अबीमेलेक त हाम्रै हाड र मासु हो।”
उनी ओप्रामा आफ्ना पिताको घर गए र त्यहाँ उनले एउटै ढुङ्गामाथि आफ्ना सत्तरी जना दाजुभाइहरू अर्थात् गिदोनका छोराहरूलाई मारे। तर एक भाइ गिदोनको कान्छो छोरो योतामचाहिँ लुकेर बस्यो र मारिएन।
जब यो कुरो योतामले सुन्यो, ऊ गीरीज्जीम पहाडको टुप्पामा उभियो र उच्च सोरले भन्यो, “हे शकेमबासीहरू हो! मेरो कुरा सुन र परमेश्वरले तिमीहरूका कुरा सुनून्।
तब योतामले भन्यो, “जब तिमीहरूले अबीमेलेकलाई राजा बनायौ, के तिमीहरूले साँचो र इमानदार काम गर्यौ? के गिदोनका सम्झना र परिवारलाई जसरी इज्जत गर्न उचित थियो, त्यसै गर्यौ?
तर आज तिमीहरू मेरा बुबाका परिवारको विरुद्ध खडा भएका छौ। तिमीहरूले उनका सत्तरी जना छोराहरूलाई एउटै ढुङ्गामाथि मार्यौ, कारण उनका दासीपट्टिको छोरो अबीमेलेक तिमीहरूको आफन्त पर्थ्यो र जसलाई तिमीहरूले शकेममा राजा बनाएका छौ।
होइन भने अबीमेलेक भागी निस्कोस् र शकेम र बेथ-मिल्लोका मानिसहरूलाई भस्म पारोस्। अनि शकेम र बेथ-मिल्लोका बासिन्दाहरूबाट आगो निस्कोस् र अबीमेलेकलाई भस्म पारोस्।”
तिनीहरू सबै जना दाखबारीमा गए, दाख बटुले र दाखमद्य बनाए र उत्सव मनाउन लागे। तिनीहरू आफ्ना देवताको मन्दिरमा गए, त्यहाँ खाए, पिए अनि अबीमेलेकको हाँसो उडाउन लागे।
गालले भन्यो, “हामी शकेमका बासिन्दाहरू कस्ता मानिसहरू हौं? हामी किन अबीमेलेकको चाकरी गर्दछौं? ऊ को हो र? गिदोनको छोरा हो? सहरका शासक जबूलले उसको आज्ञापालन गर्छ। तर हामीले चाहिँ किन उसको सेवा गर्नुपर्छ? हाम्रो वंश खडा गर्ने हाम्रो पुर्खा हमोरलाई तिमीहरू आफ्ना राजभक्ति देओ।
भोलि बिहान घाम झुल्कँदा अचानक सहरमाथि आक्रमण गर र गाल आफ्ना मानिसहरूसँग तिम्रा विरुद्ध लड्न निस्किआउँदा आफ्नो पूरा शक्तिले तिनीहरूमाथि तिमीले आक्रमण गरिहाल!”
तब जबूलले उसलाई भन्यो, “तिम्रा ठूला-ठूला कुरा खोई? तिमीले सोध्दै थियौ, किन हामीले यी अबीमेलेकको चाकरी गर्नु? तिमी यी मानिसहरूको हाँसो उडाउँदै थियौ। अब गएर तिनीहरूसँग लडाइँ गर।”
उनले आफ्ना मानिसहरूलाई तीन दलमा बाँडे र खेतबारीमा गई लुकेर तिनीहरूलाई पर्खिरहे। मानिसहरू सहरबाट निस्केर आएको देखेर उनी आफू लुकेको ठाउँबाट निस्केर तिनीहरूलाई मार्न अघि बढे।
यसकारण आफ्ना मानिसहरूसँग उनी सल्मोन डाँडामा गए। त्यहाँ उनले बन्चरोले एउटा रूखको हाँगो काटे र हाँगो काँधमा बोके। आफ्ना मानिसहरूलाई पनि चाँडो-चाँडो त्यसै गर्न लाए।
प्रत्येकले एकएक वटा हाँगो काटे र बोकेर अबीमेलेकको पछि लागे। तिनीहरूले मन्दिरको भित्री किल्लामा हाँगा थाक पारेर थुपारे र त्यसमा आगो लगाइदिए। किल्लाभित्र भएका सबै त्यहीँ डढी मरे। यसरी प्राय: एक हजार नर-नारी त्यहाँ स्वाहा भए।
तब अबीमेलेकले आफ्नो हातहतियार बोक्ने केटोलाई हतार-हतार बोलाएर भने, “तेरो तरवार थुतेर मलाई मार्। एउटी स्त्रीले मलाई मारी भन्ने कुरा फैलेको म चाहँदिनँ।” त्यस युवकले आफ्नो तरवार उनको शरीरमा रोपिदियो र उनी त्यहीँ मरे।