Piştî ku îro tu ji ba min herî, li ser sînorê Binyamînê, li kêleka gora Rahêla li Selsahê, tê rastî du mirovan werî. Wê ji te re bibêjin: ‘Kerên ku tu lê digeriyayî hatin dîtin. Bavê te mitala keran nake, lê ew mitala we dike û dibêje: Ka kurê min li ku ye?’
Ji wir tê pêşde herî û darmaziya li Tavorê bibînî. Tê li wir rastî sê kesan werî ku hevrazê Bêt-Êlê dibin ji bo ku herin hizûra Xwedê. Di destê yekî de sê karik, di destê yê din de sê nan û di destê yê sisêyan de jî sê meşk şerab hene.
Piştre tê herî Gîvat-Êlohîmê ku cihê artêşgeha Filîstiyan li wir e. Gava tu ketî bajêr, tê rastî komekî pêxemberan werî. Li pêşiya wan hinek kes hene ku pêxemberiyê dikin û li def û tembûrê, li bilûr û li çengê dixin û ji cihê perizînê têne xwarê.
Niha beriya min here Gîlgalê. Ji bo serjêkirina qurbanên aştiyê û şewitandinê ezê jî bêm ba te. Lê tê heft rojan li benda min bisekinî. Kengê ez hatim ba te, çi lazim be ezê ji te re bibêjim.”
Lê we pişta xwe daye wî Xwedayê xwe ku hûn ji hemû zilm û zoriyan rizgar kirine. Lê we got: ‘Na! Ji me re padîşahekî kifş bike.’ Niha li ber Xudan, eşîr bi eşîr û binemal bi binemal bisekinin.”
Piştre binemal binemal, eşîra Binyamîn gazî pêşiyê kir. Binemala Matrî hat hilbijartin. Herî dawî jî, ji binemala Matrî, Şawûlê kurê Qîş hat hilbijartin. Li wî geriyan, lê ew nedîtin.
Samûêl ji gel re got: “Hûn dibînin Xudan kî hilbijart? Di tevahiya gel de kesekî wekî wî tuneye.” Li ser vê yekê gel bi dengekî bilind got: “Her bijî padîşah!”