اٽڪل هڪ مهيني کان پوءِ عمون جو بادشاهہ ناحس لشڪر وٺي جِلعاد علائقي جي شهر يبيس تي چڙهائي ڪري آيو ۽ شهر کي اچي گھيرو ڪيائين. تڏهن يبيس شهر جي ماڻهن ناحس کي چيو تہ ”اسان سان معاهدو ڪر تہ پوءِ اسين تنهنجي حڪمراني مڃينداسين.“
عموني بادشاهہ ناحس کين چيو تہ ”انهيءَ شرط تي آءٌ اوهان سان معاهدو ڪندس جو آءٌ اوهان سڀني جون ساڄيون اکيون ڪڍائي ڇڏيان ۽ اهو خواريءَ جو داغ سڄي بني اسرائيل کي لڳايان.“
هنن يبيس شهر کان آيل قاصدن کي چيو تہ ”اوهين يبيس جي ماڻهن کي وڃي چئو تہ ’سڀاڻي جڏهن سج تپندو تنهن مهل اوهان کي ڇڏايو ويندو.‘“ سو قاصدن اچي يبيس شهر جي ماڻهن کي اها ڳالهہ ٻڌائي تہ هو ڏاڍا خوش ٿيا.
تڏهن بني اسرائيل جي ماڻهن سموئيل کي چيو تہ ”اهي ڪير آهن جن چيو هو تہ ’سائول اسان تي حڪومت نہ ڪري‘؟ اهي ماڻهو اسان جي حوالي ڪر تہ اسين انهن کي قتل ڪريون.“
سو اهي سڀيئي ماڻهو جِلجال ڏانهن ويا ۽ اتي هنن خداوند جي حضور ۾ سائول جي بادشاهيءَ کي تسليم ڪيو. اتي ئي هنن خداوند جي حضور ۾ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪيون ۽ سائول ۽ بني اسرائيل جي سڀني ماڻهن اتي ڏاڍيون خوشيون ملهايون.