|
| 1 |
|
| วันหนึ่งโยนาธานลูกชายของซาอูลพูดกับคนหนุ่มผู้ถืออาวุธว่า “ให้เราข้ามไปยังกองทหารรักษาการณ์ของฟีลิสเตียข้างโน้นกันเถิด” แต่โยนาธานไม่ได้บอกพ่อของเขา |
|
| 2 |
|
| ซาอูลตั้งค่ายอยู่ที่ชายแดนเมืองกิเบอาห์ ใต้ต้นทับทิมที่มิโกรน ทหารทั้งหกร้อยคนอยู่กับเขาด้วย |
|
| 3 |
|
| ในจำนวนนี้มีอาหิยาห์ผู้สวมเอโฟดอยู่ด้วย เขาเป็นลูกชายของอาหิทูบ พี่ชายของอีคาโบด อาหิทูบเป็นลูกชายของฟีเนหัสผู้เป็นลูกของเอลีปุโรหิตของพระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ ไม่มีผู้ใดทราบว่าโยนาธานไปแล้ว |
|
| 4 |
|
| โยนาธานต้องข้ามช่องเขาซึ่งอยู่ระหว่างหน้าผาโบเซสและเสเนห์เพื่อไปยังกองทหารรักษาการณ์ของฟีลิสเตีย |
|
| 5 |
|
| หน้าผาทางด้านเหนืออยู่ตรงหน้ามิคมาช ส่วนทางใต้อยู่ตรงหน้าเกบา |
|
| 6 |
|
| โยนาธานกล่าวกับคนหนุ่มผู้ถืออาวุธของเขาว่า “มาเถิด ให้เราไปยังกองทหารรักษาการณ์ด้านนอกของพวกที่ไม่เข้าสุหนัตเหล่านั้น บางทีพระยาห์เวห์อาจจะกระทำการเพื่อเรา ไม่มีสิ่งใดขัดขวางไม่ให้พระยาห์เวห์ช่วย ไม่ว่าคนจะมากหรือน้อย” |
|
| 7 |
|
| ผู้เชิญอาวุธกล่าวว่า “ขอจงทำตามที่ท่านเห็นชอบเถิด ข้าพเจ้าสนับสนุนท่านเต็มที่” |
|
| 8 |
|
| โยนาธานกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นมาเถิด พวกเราจะข้ามไปหาพวกนั้นและให้เขาเห็นเรา |
|
| 9 |
|
| ถ้าพวกเขาพูดว่า ‘หยุดอยู่ตรงนั้น เดี๋ยวพวกเราจะไปหาพวกเจ้า’ พวกเราก็จะหยุดอยู่ ไม่บุกเข้าไป |
|
| 10 |
|
| แต่ถ้าพวกเขาพูดว่า ‘ขึ้นมาสิ’ พวกเราก็จะปีนขึ้นไป เพราะนั่นจะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเราว่าพระยาห์เวห์มอบพวกเขาไว้ในมือของเราแล้ว” |
|
| 11 |
|
| ดังนั้นทั้งสองจึงแสดงตัวให้กองรักษาการณ์ฟีลิสเตียเห็น ชาวฟีลิสเตียก็ตะโกนว่า “ดูแน่ะ! พวกฮีบรูคลานออกมาจากรูที่ซ่อนตัวแล้ว” |
|
| 12 |
|
| พวกเขาก็ตะโกนบอกโยนาธานและผู้ติดตามว่า “ขึ้นมาสิ พวกเราจะสอนบทเรียนให้” โยนาธานร้องบอกผู้เชิญอาวุธว่า “ปีนตามหลังขึ้นมาเลย พระยาห์เวห์มอบพวกเขาไว้ในมือของคนอิสราเอลแล้ว” |
|
| 13 |
|
| โยนาธานปีนขึ้นไป ผู้เชิญอาวุธปีนตามหลัง ชาวฟีลิสเตียล้มตายต่อหน้าโยนาธาน และผู้เชิญอาวุธของโยนาธานฆ่าฟันตามหลังมา |
|
| 14 |
|
| ในการบุกโจมตีครั้งแรกนี้ โยนาธานกับผู้เชิญอาวุธฆ่าคนตายไปยี่สิบคนในเนื้อที่ราวหนึ่งไร่ |
|
| 15 |
|
| ความหวาดผวาแผ่ไปทั่วกองทัพฟีลิสเตีย ทั้งพวกที่อยู่ในค่ายและในท้องทุ่ง ทั้งพวกที่อยู่ในกองทหารรักษาการณ์และกองโจร และเกิดแผ่นดินไหว เป็นความหวาดผวาที่พระเจ้าส่งมา |
|
| 16 |
|
| กองรักษาการณ์ของซาอูลที่กิเบอาห์ในเขตเบนยามินเห็นกองทัพแตกกระเจิดกระเจิง |
|
| 17 |
|
| ซาอูลจึงพูดกับทหารที่อยู่ด้วยว่า “จงรวมพลและตรวจดูว่ามีใครบ้างไม่อยู่ที่นี่” และเมื่อตรวจดูพบว่าโยนาธานกับผู้เชิญอาวุธหายไป |
|
| 18 |
|
| ซาอูลพูดกับอาหิยาห์ว่า “จงนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ามาที่นี่” (ครั้งนั้นหีบพันธสัญญาอยู่กับชาวอิสราเอล) |
|
| 19 |
|
| ขณะที่ซาอูลกำลังพูดกับปุโรหิต ความชุลมุนวุ่นวายในค่ายพักของฟีลิสเตียยิ่งดังอึกทึกขึ้นทุกที ซาอูลจึงพูดกับปุโรหิตว่า “ยั้งมือไว้ก่อน” |
|
| 20 |
|
| แล้วซาอูลกับคนทั้งหมดก็รวมตัวกันเข้าสู้รบ พวกเขาเห็นชาวฟีลิสเตียกำลังชุลมุนวุ่นวายใช้ดาบฆ่าฟันกันเอง |
|
| 21 |
|
| คนฮีบรูซึ่งก่อนหน้านี้อยู่ฝ่ายฟีลิสเตียและไปที่ค่ายของพวกเขาก็กลับเข้ามาสมทบกับชาวอิสราเอลซึ่งอยู่ฝ่ายซาอูลและโยนาธาน |
|
| 22 |
|
| เมื่อชาวอิสราเอลทั้งปวงที่หลบซ่อนอยู่ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิมได้ข่าวว่าพวกฟีลิสเตียล่าถอย ก็มาร่วมรุกไล่ข้าศึกด้วย |
|
| 23 |
|
| เป็นอันว่า ในวันนั้นพระยาห์เวห์ช่วยคนอิสราเอลให้รอดพ้น และสงครามก็ขยายเลยเมืองเบธอาเวนไป |
|
| 24 |
|
| ในวันนั้นชาวอิสราเอลต้องทุกข์ทรมานมากเพราะซาอูลได้ให้ประชาชนสาบานว่า “ขอแช่งคนที่บังอาจกินอะไรก่อนพลบค่ำวันนี้ จนกว่าข้าเองจะได้แก้แค้นศัตรู!” ฉะนั้นจึงไม่มีทหารคนใดกินอาหาร |
|
| 25 |
|
| กองทัพทั้งหมดเข้าไปในป่า เห็นน้ำผึ้งอยู่ตามพื้น |
|
| 26 |
|
| เมื่อพวกเขาเห็นน้ำผึ้งเยิ้ม ก็ไม่มีใครกล้าเอามือแตะกินเพราะกลัวคำสาบาน |
|
| 27 |
|
| แต่โยนาธานไม่ได้ยินคำสั่งของพ่อที่ให้ประชาชนสาบาน จึงเอาไม้ที่ถืออยู่แหย่รวงผึ้งดู และเมื่อได้ลิ้มรสน้ำผึ้งแล้วตาของเขาก็แจ่มใส |
|
| 28 |
|
| ทหารคนหนึ่งจึงบอกโยนาธานว่า “พ่อของท่านให้ทหารสาบานไว้อย่างเคร่งครัดว่า ‘ขอแช่งคนที่กินอะไรก่อนพลบค่ำวันนี้!’ ผู้คนจึงอ่อนระโหยโรยแรงกันหมด” |
|
| 29 |
|
| โยนาธานกล่าวว่า “พ่อของข้าสร้างความยุ่งยากให้ประชาชน ดูเถิดตาของข้าแจ่มใสเพียงใดเมื่อได้ชิมน้ำผึ้งเพียงนิดหน่อย |
|
| 30 |
|
| จะดีสักแค่ไหนหากคนเหล่านี้ได้กินอาหารที่ยึดมาจากศัตรู พวกเขาจะไม่ฆ่าฟันชาวฟีลิสเตียได้มากยิ่งกว่านี้หรือ” |
|
| 31 |
|
| ในวันนั้นหลังจากที่ชาวอิสราเอลรุกไล่สังหารชาวฟีลิสเตียตั้งแต่มิคมาชไปจนถึงอัยยาโลน พวกเขาก็หมดแรง |
|
| 32 |
|
| พวกเขาจึงกรูเข้าไปหาของเชลย ฆ่าแกะ วัว ลูกวัว และกินเนื้อซึ่งยังมีเลือดอยู่ |
|
| 33 |
|
| มีผู้กล่าวกับซาอูลว่า “ดูเถิด คนทั้งหลายทำผิดต่อพระยาห์เวห์โดยกินเนื้อซึ่งยังมีเลือดอยู่” ซาอูลพูดว่า “พวกเจ้าผิดคำสาบานแล้ว จงกลิ้งหินก้อนใหญ่มาวางตรงนี้ทันที” |
|
| 34 |
|
| แล้วพูดต่อไปว่า “จงไปบอกทหารกองต่างๆ ว่า ‘พวกเจ้าแต่ละคนจงเอาวัวและแกะมาให้ข้า และฆ่าพวกมันตรงนี้ อย่าทำบาปต่อพระยาห์เวห์โดยกินเนื้อที่ยังมีเลือดอยู่เลย’ ” ดังนั้นทุกคนจึงนำวัวของตนมาฆ่าที่นั่นในคืนนั้น |
|
| 35 |
|
| ซาอูลจึงก่อแท่นบูชาขึ้นถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นครั้งแรกที่ซาอูลทำเช่นนี้ |
|
| 36 |
|
| ซาอูลพูดว่า “ให้เราลงไปตามล่าชาวฟีลิสเตียตลอดคืนและปล้นพวกเขาจนรุ่งเช้า ฆ่าฟันให้หมดทุกคน” พวกเขาพูดว่า “ขอทำตามที่ท่านเห็นชอบเถิด” แต่ปุโรหิตทักท้วงว่า “ให้เราถามพระเจ้าก่อน” |
|
| 37 |
|
| ฉะนั้นซาอูลจึงถามพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าควรไล่ตามชาวฟีลิสเตียหรือไม่ พระองค์จะมอบพวกเขาไว้ในมือของคนอิสราเอลหรือไม่” แต่พระเจ้าไม่ตอบอะไรในวันนั้น |
|
| 38 |
|
| ซาอูลจึงพูดว่า “มาที่นี่ พวกเจ้าทุกคนที่เป็นผู้นำกองทัพ พวกเราต้องหาให้ได้ว่าวันนี้มีใครทำบาปอะไร |
|
| 39 |
|
| พระยาห์เวห์ผู้ช่วยกู้คนอิสราเอลมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้ผู้ทำผิดจะเป็นโยนาธานลูกของข้าเอง เขาก็จะต้องตายฉันนั้น” แต่ไม่มีพวกเขาสักคนที่พูดอะไร |
|
| 40 |
|
| ซาอูลจึงพูดกับชาวอิสราเอลทั้งปวงว่า “โยนาธานกับข้าจะยืนอยู่ตรงนี้ ส่วนพวกเจ้ายืนอยู่ตรงนั้น” พวกเขาพูดว่า “ขอทำตามที่ท่านเห็นว่าดีที่สุด” |
|
| 41 |
|
| แล้วซาอูลจึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลว่า “ทำไมพระองค์จึงไม่ตอบผู้รับใช้ของพระองค์ในวันนี้ ถ้าข้าพเจ้าหรือลูกชายข้าพเจ้าคือโยนาธานเป็นคนทำผิด ก็ขอให้ฉลากออกมาเป็นอูริม แต่ถ้าคนอิสราเอลเป็นคนทำผิด ก็ขอให้ฉลากออกมาเป็นทูมมิม” ผลการจับฉลากปรากฏว่าโยนาธานและซาอูลเป็นผู้ทำผิด ส่วนประชาชนพ้นผิด |
|
| 42 |
|
| ซาอูลจึงพูดว่า “บัดนี้จงจับฉลากระหว่างเรากับโยนาธานลูกชายของเรา” และฉลากตกแก่โยนาธาน |
|
| 43 |
|
| ซาอูลพูดกับโยนาธานว่า “บอกมาซิว่าเจ้าทำอะไรลงไป” โยนาธานจึงพูดว่า “ลูกเพียงแต่ชิมน้ำผึ้งนิดเดียว แค่ติดปลายไม้เท่านั้น และบัดนี้ลูกจะต้องตายหรือ” |
|
| 44 |
|
| ซาอูลพูดว่า “โยนาธานเอ๋ย หากเจ้าไม่ถูกลงโทษถึงตาย ก็ขอพระเจ้าจัดการกับพ่ออย่างสาหัส” |
|
| 45 |
|
| แต่ทหารทั้งหลายพูดทักท้วงว่า “โยนาธานผู้ได้ทำการกอบกู้ครั้งใหญ่ในอิสราเอลนี้ควรจะตายหรือ พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้แต่ผมสักเส้นบนศีรษะของเขาก็จะไม่ตกถึงพื้นฉันนั้น เพราะเขาทำศึกในวันนี้ด้วยความช่วยเหลือของพระเจ้า” เป็นอันว่าพวกประชาชนได้ช่วยชีวิตโยนาธานไว้และเขาไม่ถูกประหาร |
|
| 46 |
|
| จากนั้นซาอูลจึงถอยทัพเลิกติดตามชาวฟีลิสเตีย พวกเขาก็กลับสู่บ้านเรือนของตน |
|
| 47 |
|
| หลังจากที่ซาอูลได้อำนาจปกครองคนอิสราเอลแล้ว เขาก็สู้รบกับศัตรูรอบด้าน ได้แก่โมอับ อัมโมน เอโดม กษัตริย์ทั้งหลายแห่งโศบาห์ และชาวฟีลิสเตีย ไม่ว่าจะเขาหันไปทางไหน เขาก็ลงโทษพวกนั้น |
|
| 48 |
|
| เขารบอย่างกล้าหาญ พิชิตชาวอามาเลข และช่วยกู้คนอิสราเอลให้พ้นจากมือของพวกที่มาปล้น |
|
| 49 |
|
| ลูกชายของซาอูลได้แก่ โยนาธาน อิชวี และมัลคีชูวา ลูกสาวองค์พี่คือเมราบ องค์น้องคือมีคาล |
|
| 50 |
|
| ภรรยาของซาอูลคืออาหิโนอัมลูกสาวของอาหิมาอัส แม่ทัพของซาอูลคืออับเนอร์ลูกชายของเนอร์ซึ่งเป็นลุงของซาอูล |
|
| 51 |
|
| เนอร์พ่อของอับเนอร์และคีชพ่อของซาอูล เป็นลูกชายของอาบีเอล |
|
| 52 |
|
| ชาวอิสราเอลต้องสู้รบตบมือกับชาวฟีลิสเตียตลอดสมัยการปกครองของซาอูล และทุกครั้งที่ซาอูลเห็นชายฉกรรจ์หรือผู้กล้าหาญก็จะเกณฑ์ให้มารับใช้เขา |
|
|
|
|