|
| 1 |
|
| ရွေမြလ ကြယ္လြန္ေသာအခါ အစၥေရးလူမ်ိဳးအားလုံး စု႐ုံး၍ သူ႔အတြက္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾက၏။ ထို႔ေနာက္ ရာမၿမိဳ႕ရွိ သူ႔အိမ္တြင္ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ ဒါဝိဒ္သည္လည္း ထ၍ ပါရန္ေတာကႏၲာရသို႔ ဆင္းသြား၏။ |
|
| 2 |
|
| ထိုစဥ္က ကရေမလၿမိဳ႕တြင္ လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္၍ အလြန္ခ်မ္းသာေသာသူ ေမာနၿမိဳ႕သားတစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ သိုးအေကာင္သုံးေထာင္၊ ဆိတ္အေကာင္တစ္ေထာင္ ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ကရေမလၿမိဳ႕၌ေန၍ သိုးမ်ားကို အေမြးညႇပ္လ်က္ရွိ၏။ |
|
| 3 |
|
| သူ႔အမည္မွာ နာဗလ၊ သူ႔မယားအမည္မွာ အဘိဂဲလျဖစ္၏။ သူ႔မယားသည္ ဉာဏ္ရည္ထက္ျမက္ၿပီး ႐ုပ္ရည္လည္း ေခ်ာေမာလွပသူျဖစ္၏။ နာဗလမူကား ကာလက္လူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ၾကမ္းတမ္းေသာသူ၊ စ႐ိုက္ဆိုးသြမ္းေသာသူျဖစ္၏။ |
|
| 4 |
|
| နာဗလသည္ မိမိသိုးမ်ားကို အေမြးညႇပ္လ်က္ေနေၾကာင္း ေတာကႏၲာရတြင္ေနေသာဒါဝိဒ္ၾကားသိလွ်င္ |
|
| 5 |
|
| ငယ္သားဆယ္ဦးကို လႊတ္၍ ဒါဝိဒ္က ထိုငယ္သားတို႔အား “ကရေမလၿမိဳ႕သို႔ တက္သြားၿပီး နာဗလထံသို႔ သြားၾကေလာ့။ ငါ့ကိုယ္စား သူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္ၾကေလာ့။ |
|
| 6 |
|
| သင္တို႔က ‘အသင္နာဗလ၊ အသက္ရွည္ပါေစ။ ခ်မ္းေျမ့ပါေစ။ သင့္အိမ္သူအိမ္သားမ်ားလည္း ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ သင္၌ရွိေသာသူအေပါင္းတို႔လည္း ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ |
|
| 7 |
|
| အသင္ ယခု သိုးေမြးညႇပ္ေနသည္ဟု ၾကားသိရပါ၏။ သင္၏သိုးထိန္းတို႔သည္ ငါတို႔ႏွင့္အတူ ရွိေနစဥ္က ငါတို႔သည္ သူတို႔ကို မေႏွာင့္ယွက္ခဲ့ပါ။ ကရေမလၿမိဳ႕၌ရွိေနစဥ္ကာလပတ္လုံး သူတို႔ပစၥည္းတစ္စုံတစ္ရာမွ် မေပ်ာက္ရွခဲ့ပါ။ |
|
| 8 |
|
| အသင့္ငယ္သားတို႔ကို ေမးၾကည့္ပါ။ သူတို႔ေျပာျပပါလိမ့္မည္။ ယခုလို ေန႔ေကာင္းေန႔ျမတ္မွာ ေရာက္လာၾကေသာအကြၽႏ္ုပ္၏ငယ္သားတို႔သည္လည္း အသင့္ထံမွ မ်က္ႏွာသာရပါေစေသာ။ အသင္စိတ္ေစတနာရွိေသာအရာကို အသင့္အေစအပါးမ်ားႏွင့္ အသင့္သားဒါဝိဒ္အား ေပးလိုက္ပါေလာ့’ဟူ၍ သူ႔အား ေျပာၾကားရမည္”ဟု မွာလိုက္ေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| ဒါဝိဒ္၏ငယ္သားတို႔သည္လည္း သြား၍ ဒါဝိဒ္မွာလိုက္ေသာစကားအလုံးစုံကို နာဗလအား ေျပာၾကားၿပီးေနာက္ ေစာင့္ဆိုင္းလ်က္ေနၾကစဥ္ |
|
| 10 |
|
| နာဗလက ဒါဝိဒ္၏အေစအပါးတို႔အား “ဒါဝိဒ္ကား မည္သူနည္း။ ေယရွဲ၏သားကား မည္သူနည္း။ ယခုေန႔ရက္တို႔တြင္ သခင့္ထံမွ ထြက္ေျပးေသာအေစအပါး မ်ားျပားလွပါတကား။ |
|
| 11 |
|
| သိုးေမြးညႇပ္သူတို႔အတြက္ ငါျပင္ဆင္ေပးထားေသာ မုန႔္၊ ေရႏွင့္ အသားတို႔ကိုယူၿပီး မည္သည့္အရပ္မွလာသည္ကို ငါမသိေသာသူတို႔အား ေပးရမည္ေလာ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 12 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဒါဝိဒ္၏ငယ္သားတို႔သည္ လာရာလမ္းသို႔ လွည့္၍ ျပန္လာၾက၏။ သူတို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ဒါဝိဒ္အား ထိုစကားအားလုံးကို ျပန္ေျပာျပၾက၏။ |
|
| 13 |
|
| ထိုအခါ ဒါဝိဒ္က မိမိလူတို႔အား “ကိုယ့္ဓားကိုယ္ အသီးသီးစြဲကိုင္ၾကေလာ့”ဟု ဆိုလွ်င္ သူတို႔သည္ ကိုယ့္ဓားကိုယ္စြဲကိုင္၍ ဒါဝိဒ္သည္လည္း မိမိဓားကိုစြဲကိုင္၏။ လူေလးရာခန႔္သည္ ဒါဝိဒ္ေနာက္သို႔လိုက္၍ လူႏွစ္ရာခန႔္မွာ ပစၥည္းေစာင့္ရန္က်န္ေနခဲ့၏။ |
|
| 14 |
|
| ထိုအခါ အေစအပါးတို႔ထဲမွ ငယ္သားတစ္ဦးက နာဗလ၏မယား အဘိဂဲလအား “ဒါဝိဒ္သည္ ေတာကႏၲာရမွ ေစတမန္ကိုလႊတ္၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သခင္အား ႏႈတ္ဆက္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔သခင္သည္ သူတို႔အား ႐ိုင္းျပစြာေျပာဆိုလိုက္ပါ၏။ |
|
| 15 |
|
| သူတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အေပၚ အလြန္ေကာင္းပါ၏။ ေတာထဲတြင္ သူတို႔ႏွင့္လွည့္လည္သြားလာေသာကာလပတ္လုံး အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အေႏွာင့္အယွက္မေပး။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ပစၥည္းမ်ားလည္း ေပ်ာက္ရွျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ |
|
| 16 |
|
| ထိုသို႔ သူတို႔ႏွင့္အတူ သိုးထိန္းခဲ့ခ်ိန္တစ္ေလွ်ာက္လုံး သူတို႔သည္ ေန႔ေရာညပါ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အဖို႔ အကြယ္အကာ ျဖစ္ခဲ့ပါ၏။ |
|
| 17 |
|
| ယခုမွာ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သခင္ႏွင့္ အိမ္သူအိမ္သားအားလုံးသည္ ေဘးေရာက္ေတာ့မည္ျဖစ္၍ မည္သို႔ျပဳရမည္ကို သခင္မ သိျမင္ပါေလာ့။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သခင္သည္ ဆိုးညစ္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုေျပာ၍ရမည္မဟုတ္ပါ”ဟု ဆို၏။ |
|
| 18 |
|
| ထိုအခါ အဘိဂဲလသည္ မုန႔္အလုံးႏွစ္ရာ၊ စပ်စ္ဝိုင္ႏွစ္ဘူး၊ ခုတ္ထစ္ၿပီးသားသိုးငါးေကာင္၊ မုန႔္ဆန္းငါးေစအာ ၊ စပ်စ္သီးေျခာက္အခိုင္တစ္ရာ၊ သဖန္းပ်ဥ္အခ်ပ္ႏွစ္ရာ တို႔ကို အလ်င္အျမန္ယူ၍ ျမည္းမ်ားေပၚတင္ၿပီးလွ်င္ |
|
| 19 |
|
| သူ႔ငယ္သားတို႔အား “သင္တို႔ ငါ့ေရွ႕မွ အလ်င္သြားႏွင့္ၾက။ သင္တို႔ေနာက္မွ ငါလိုက္ခဲ့မည္”ဟု ဆို၏။ ဤကိစၥကို သူ႔ခင္ပြန္းနာဗလအား မေျပာျပဘဲေန၏။ |
|
| 20 |
|
| အဘိဂဲလသည္ ျမည္းကိုစီးလ်က္ ေတာင္ေကြ႕တစ္ခုသို႔ေရာက္လာစဥ္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္သူ႔လူတို႔သည္လည္း ဆင္းလာ၍ ထိုေနရာတြင္ ေတြ႕ဆုံမိၾက၏။ |
|
| 21 |
|
| ဒါဝိဒ္က “ေတာထဲတြင္ ဤသူပိုင္ေသာဥစၥာရွိသမွ် တစ္စုံတစ္ရာမွ် မေပ်ာက္ရွေအာင္ ငါေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့သည္မွာ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၏။ သူသည္ ငါ့အား အေကာင္းကို အဆိုးႏွင့္ တုံ႔ျပန္ခဲ့ၿပီ။ |
|
| 22 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ နံနက္မိုးေသာက္ခ်ိန္တြင္ ငါသည္ သူ႔လူေယာက္်ားတစ္စုံတစ္ေယာက္ကို အသက္ရွင္က်န္ေနေစခဲ့လွ်င္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါဒါဝိဒ္၏ရန္သူတို႔ကို ထိုထက္မက စီရင္ေတာ္မူပါေစ”ဟု ဆိုထားႏွင့္၏။ |
|
| 23 |
|
| အဘိဂဲလသည္ ဒါဝိဒ္ကိုျမင္လွ်င္ ျမည္းေပၚမွအလ်င္အျမန္ဆင္း၍ ဒါဝိဒ္ေရွ႕ ေျမေပၚတြင္ ဦးၫႊတ္ပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| အဘိဂဲလသည္ ဒါဝိဒ္ေျခရင္းတြင္ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္ကိုသာ အျပစ္ေပးပါ။ ယခု သခင့္ကြၽန္မေလွ်ာက္တင္ပါရေစ။ သခင့္ကြၽန္မ၏စကားကို နားေထာင္ေပးပါ။ |
|
| 25 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ ဤဆိုးညစ္ေသာသူနာဗလကို စိတ္ထဲမထားပါႏွင့္။ သူသည္ သူ၏နာမည္ႏွင့္လိုက္ပါ၏။ နာဗလ ဟူေသာနာမည္ႏွင့္အညီ မိုက္မဲေသာသူျဖစ္ပါ၏။ သခင္ေစလႊတ္လိုက္ေသာ သခင့္လူတို႔ကို သခင့္ကြၽန္မ မေတြ႕လိုက္ရပါ။ |
|
| 26 |
|
| ယခုမွာ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊ သခင္လည္း အသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ ထာဝရဘုရားသည္ သခင့္လက္ကို လူသတ္ျခင္းေဘး၊ သခင္ကိုယ္တိုင္ လက္စားေခ်ျခင္းေဘးမွ ဆီးတားေတာ္မူၿပီ။ သခင့္ရန္သူ၊ သခင့္ကို အႏၲရာယ္ျပဳရန္ ႀကံစည္ေသာသူတို႔သည္ နာဗလကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾကပါေစေသာ။ |
|
| 27 |
|
| ယခု သခင့္အဖို႔ သခင့္ကြၽန္မ ယူလာေသာလက္ေဆာင္ကို သခင့္ေနာက္လိုက္ငယ္သားတို႔အား ေပးလိုက္ပါရေစ။ |
|
| 28 |
|
| သခင့္ကြၽန္မ၏အျပစ္ကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ။ သခင္သည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ စစ္တိုက္ေသာသူျဖစ္ပါ၏။ သခင္အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး သခင္၌ မည္သည့္မေကာင္းမႈကိုမွ် မေတြ႕ရပါ။ သို႔ျဖစ္၍ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္သခင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကို တည္ၿမဲေစေတာ္မူပါေစေသာ။ |
|
| 29 |
|
| တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ ထ၍ သခင့္ကိုလိုက္ၿပီး သခင့္အသက္ကို ရန္ရွာမည္ဆိုလွ်င္ သခင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္သခင္၏အသက္ကို အသက္အိတ္ထဲ၌လုံၿခဳံစြာ ထုပ္ထားေတာ္မူပါေစေသာ။ သခင့္ရန္သူတို႔၏အသက္ကိုကား ေလာက္လႊဲထဲမွေလာက္စာလုံးကို လႊဲပစ္သကဲ့သို႔ လႊဲပစ္ေတာ္မူပါေစေသာ။ |
|
| 30 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္သခင့္အဖို႔ မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေသာေကာင္းျမတ္ေသာအရာရွိသမွ်တို႔သည္ အမွန္ျဖစ္လာပါေစေသာ။ သခင့္အား အစၥေရးလူမ်ိဳးကို အုပ္ခ်ဳပ္သူမင္းအျဖစ္ ခန႔္ထားေတာ္မူပါေစေသာ။ |
|
| 31 |
|
| သို႔မွ အကြၽႏ္ုပ္သခင္သည္ အေၾကာင္းမဲ့လူသတ္ျခင္း၊ ကိုယ္တိုင္လက္စားေခ်ျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ေသာကေရာက္စရာ၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္စရာအေၾကာင္း မရွိဘဲေနလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားသည္ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ကို ေကာင္းစားေစေသာအခါ သခင့္ကြၽန္မကိုလည္း သတိရပါ”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 32 |
|
| ထိုအခါ ဒါဝိဒ္က အဘိဂဲလအား “ယေန႔ သင္ႏွင့္ငါ ေတြ႕ဆုံရန္ သင့္ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ မဂၤလာရွိပါေစေသာ။ |
|
| 33 |
|
| သင္၏ဆင္ျခင္တုံတရားရွိမႈအတြက္ သင္ေကာင္းခ်ီးခံစားရပါေစေသာ။ ယေန႔မွာ သင္သည္ ငါ့ကို လူအသက္သတ္ျခင္းအမႈ၊ ကိုယ္တိုင္လက္စားေခ်ျခင္းအမႈမွ ကင္းေဝးေစေသာေၾကာင့္ သင္ေကာင္းခ်ီးခံစားရပါေစေသာ။ |
|
| 34 |
|
| အကယ္စင္စစ္ သင့္ကိုရန္ျပဳမည့္ေဘးမွ ငါ့ကို ဆီးတားေတာ္မူေသာ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ သင္သည္ ငါ့ကို အလ်င္အျမန္လာမေတြ႕လွ်င္ နံနက္မိုးလင္းေသာအခါ နာဗလအပါအဝင္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္မွ် က်န္ေတာ့မည္မဟုတ္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 35 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္သည္ အဘိဂဲလယူေဆာင္လာေသာလက္ေဆာင္တို႔ကို လက္ခံယူၿပီးလွ်င္ “သင့္အိမ္သို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျပန္သြားပါ။ သင့္စကားကို ငါနားေထာင္ၿပီ။ သင္ေတာင္းဆိုသည္ကို ငါလက္ခံၿပီ”ဟု သူ႔အား ဆို၏။ |
|
| 36 |
|
| အဘိဂဲလသည္ နာဗလထံျပန္ေရာက္ေသာအခါ နာဗလသည္ အိမ္ထဲတြင္ ရွင္ဘုရင္စားေသာက္ပြဲကဲ့သို႔ စားေသာက္ပြဲက်င္းပလ်က္ အလြန္အၾကဴးမူးယစ္ေပ်ာ္ပါးေနသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ နံနက္မိုးလင္းသည့္တိုင္ မည္သည့္အမႈႀကီးငယ္ကိုမွ် သူ႔အား မေျပာျပေပ။ |
|
| 37 |
|
| နံနက္ေရာက္၍ နာဗလ စပ်စ္ဝိုင္အမူးေျပေသာအခါ သူ႔မယားက သူ႔အား အျဖစ္အပ်က္အလုံးစုံကို ေျပာျပေလ၏။ ထိုအခါ နာဗလသည္ ႏွလုံးရပ္သြား၍ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေက်ာက္တုံးကဲ့သို႔ ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 38 |
|
| ေနာက္ ဆယ္ရက္ခန႔္ၾကာေသာ္ ထာဝရဘုရားဒဏ္ခတ္ေတာ္မူသျဖင့္ နာဗလ ေသေလ၏။ |
|
| 39 |
|
| နာဗလ ေသေၾကာင္း ဒါဝိဒ္ၾကားေသာအခါ “နာဗလေၾကာင့္ ခံရေသာေစာ္ကားျခင္းအမႈမွ ကာကြယ္ေပး၍ ကိုယ္ေတာ္၏အေစအပါးကို အျပစ္မျပဳမိေစရန္ ဆီးတားေပးေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားကို ခ်ီးမြမ္းပါ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ နာဗလျပဳခဲ့ေသာမေကာင္းမႈကို သူ႔ေခါင္းေပၚသို႔ ျပန္ေရာက္ေစၿပီ”ဟု ဆို၏။ ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္သည္ အဘိဂဲလကို မယားအျဖစ္ယူရန္ လူလႊတ္၍ ေတာင္းဆိုေစ၏။ |
|
| 40 |
|
| ဒါဝိဒ္၏အေစအပါးတို႔သည္ ကရေမလၿမိဳ႕ရွိအဘိဂဲလထံသို႔ သြား၍ “သင့္ကို မယားအျဖစ္ ေတာင္းဆိုေပးရန္ ဒါဝိဒ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို သင့္ထံ ေစလႊတ္ပါ၏”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 41 |
|
| ထိုအခါ အဘိဂဲလသည္ ထ၍ ေျမေပၚတြင္ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ “သခင့္ကြၽန္မသည္ သခင့္အေစအပါးတို႔၏ေျခကို ေဆးေပးရမည့္ကြၽန္မ ျဖစ္ပါ၏”ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္ |
|
| 42 |
|
| အဘိဂဲလသည္ ခ်က္ခ်င္းထ၍ အနီးကပ္အေစခံအမ်ိဳးသမီးငါးဦးပါလ်က္ ျမည္းကိုစီးကာ ဒါဝိဒ္၏တမန္တို႔ႏွင့္အတူ လိုက္သြား၍ ဒါဝိဒ္၏မယားအျဖစ္ ခံယူေလ၏။ |
|
| 43 |
|
| ဒါဝိဒ္သည္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သူ အဟိေနာင္ကိုလည္း ယူထားသျဖင့္ သူ၌ မယားႏွစ္ဦးရွိ၏။ |
|
| 44 |
|
| ဒါဝိဒ္၏မယားမိခါလကိုမူ သူ႔ခမည္းေတာ္ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဂလႅိမ္ၿမိဳ႕သား၊ လဲရွ၏သား ပါလတိႏွင့္ ေပးစားထားႏွင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္၏။ |
|
|
|
|