Napatay si Samuel, kag ang tanan nga mga Israelinhon nagtipon kag naglalaw sa iya. Dayon ginlubong nila sia sa iya ginaestaran sa Rama. Pagkatapos sini, si David nagsaylo sang iya kampo sa desierto sang Paran.
May isa ka tawo sa kabarangayan ni Caleb nga ginahingalanan kay Nabal, nga taga-Maon, nga ang iya mga pagkabutang didto sa banwa sang Carmel. Manggaranon sia kaayo: may 3,000 sia ka mga karnero kag 1,000 ka mga kanding. Ang ngalan sang iya asawa amo si Abigail. Matahom sia kag maalam, pero ang iya bana masakit maghambal kag malain sing batasan. Si Nabal nagapanggunting sang iya mga karnero sa Carmel.
gani nagpadala sia sing napulo ka mga pamatan-on nga lalaki nga iya ginsugo sa pagkadto sa Carmel, sa pagpangita kay Nabal, kag sa pagpangamusta sa iya.
Nagsiling sia sa ila nga singganon si Nabal: “Si David nagapangamusta sa imo, kag nagapanginbulahan sa imo, sa imo panimalay, kag sang tanan nga yara sa imo.
Nakabati sia nga nagapanggunting ka sang imo mga karnero, kag luyag niya mahibaluan mo nga ang nagabantay sang imo mga karnero nanginkaupod namon kag wala namon sila pag-anha. Wala gid sing may nadula sa ila mga sapat sang tion nga didto sila sa Carmel.
Pamangkuta sila, kag magasugid sila sa imo. Nagapangabay si David nga tratahon mo sing maayo ang iya mga tawo kay nagakadto kami diri sa adlaw sang piesta. Gani kon mahimo, ang bisan ano nga sarang mo mahatag ihatag sa amon nga imo mga alagad, kag sa imo mahal nga abyan nga si David.”
kag sang ulihi si Nabal nagsabat sa ila, “Si David? Sin-o bala sia? Wala gid ako makabati sa iya! Karon nga mga inadlaw may madamo nga mga ulipon sa sini nga pungsod nga nagpalagyo sa ila agalon!
Indi ko pag-ihatag ang akon kalan-on kag tubig, kag ang mga sapat nga akon gin-ihaw para sa akon manuggunting sang karnero, sa mga tawo nga wala ko mahibaloi kon diin maghalin!”
Nagmando si David, “Itaklos ang inyo mga espada!” Kag gintuman nila tanan. Nagtaklos man sia sang iya espada kag naglakat upod sang mga 400 sang iya mga tinawo, samtang ang 200 nagpabilin sa pagbantay sang mga kargamento.
Ang isa sang mga suloguon ni Nabal nagsiling sa iya asawa nga si Abigail, “Nakahibalo ka bala nga si David nagpadala sing mga mensahero halin sa desierto sa pagpangamusta sa amon agalon, pero gin-insultohan niya sila?
Ini nga mga tawo maayo gid sa amon. Wala gid sila maggamo sa amon, kag sa tanan nga tion nga kami kaupod nila sa uma wala gid sing bisan ano nga butang nga nadula sa amon.
Karon panghunahuna ka kon ano ang maayo nga himuon. Makatalagam ini para sa amon agalon kag sa bug-os niya nga panimalay. Mabudlay sia intiendihon kag indi sia magpamati sa bisan kay sin-o!”
Sa gilayon nagkuha si Abigail sing 200 ka bilog nga tinapay, duha ka mga sulodlan nga panit nga puno sing bino, lima ka litson nga mga karnero, isa ka sako nga sinanlag nga trigo, 100 ka pungpong nga ubas nga binulad, 200 ka bilog nga tinapay nga nahimo sa binulad nga higos, kag ginkarga niya ini sa mga asno.
Samtang nagasakay sia sa iya asno nga nagaliko sa likuan sang bakulod sa gilayon nasugata niya si David kag ang iya mga tinawo nga nagapadulong sa iya.
Bag-o gid lang si David nagpanghunahuna sa iya kaugalingon, “Ngaa nga ginbantayan ko pa ang mga pagkabutang sini nga tawo diri sa desierto? Wala sing isa nga nadula sang iya mga pagkabutang, kag amo pa ini ang iya balos sa akon sang bulig nga akon ginhatag sa iya!
Kon mahimo indi pagsapaka inang wala sing pulos nga si Nabal! Bagay gid sia sa iya ngalan nga nagakahulogan, buangbuang! Wala ko makita ang mga suloguon nga imo ginpadala.
Ang Ginoo amo ang nagpugong sa imo gikan sa pagtimalos kag sa pagpamatay sang imo mga kaaway. Kag karon nagasumpa ako sa imo sa buhi nga Ginoo nga ang imo mga kaaway kag ang tanan nga luyag maghalit sa imo pagasilutan subong kay Nabal.
Kon mahimo patawara ako sang akon mga kakulangan. Ang Ginoo magahimo sa imo nga hari, kag subong man ang imo mga kaliwat tungod kay nagapakig-away ka para sa iya, kag indi ka maghimo sing malaut samtang ikaw nagakabuhi.
Kon may magsalakay sa imo kag magtinguha sa pagpatay sa imo, ang Ginoo nga imo Dios magaluwas sa imo, subong sang isa ka tawo nga nagatipig sang malahalon nga pagkabutang. Pero kon nahanungod sa imo mga kaaway, ipanghaboy niya sila sa malayo, subong sang paglabyog sang isa ka tawo sang bato.
dayon indi ka magbasol sang imo kaugalingon ukon maghinulsol tungod sa pagpatay nga wala sing kabangdanan ukon sa pagtimalos. Kag kon ang Ginoo maghatag sa imo sing kaayuhan, kon mahimo indi ako pagkalimti.”
Salamat sa Dios tungod sang imo pagkamahinangpanon kag sang imo ginhimo karon nga adlaw sa pagpugong sa akon sa pagpakasala paagi sa pagpatay kag pagtimalos.
Ang Ginoo ang nagpugong sa akon sa paghimo sing malaut sa imo. Kag kon wala ikaw magdalidali sa pag-abot kag sa pagpakigkita sa akon, nagasumpa ako sa buhi nga Dios sang Israel, nga sa pagbutlak sang adlaw wala sing may mabilin sa mga tawo ni Nabal!”
Si Abigail nagbalik kay Nabal, nga yara sa iya balay nga nagahiwat sing punsyon nga daw iya sang hari. Hubog sia kag masinadyahon, gani wala sia pagsugiri ni Abigail tubtob sa madason nga aga.
Sang pagkabati ni David nga napatay si Nabal, nagsiling sia, “Dayawon ang Ginoo! Sia ang nagtimalos kay Nabal tungod sang iya pag-insulto sa akon, kag nagpugong sa akon nga iya alagad sa paghimo sing malain. Ang Ginoo nagsilot kay Nabal tungod sang iya malaut nga hinimuan.” Dayon nagpasugo si David kay Abigail nga pangasaw-on niya sia.
Nagdalidali sia sa pagtindog kag nagsakay sa iya asno upod sa lima ka mga babayi nga nagaalagad sa iya. Nag-upod sia sa mga suloguon ni David kag nangin-asawa sia ni David.