|
| 1 |
|
| ซามูเอลสิ้นชีวิตลง คนอิสราเอลทั้งปวงพากันมาร่วมชุมนุมไว้อาลัยให้แก่ซามูเอล และฝังศพเขาที่รามาห์บ้านเกิดของเขา ส่วนดาวิดย้ายไปที่ถิ่นทุรกันดารปาราน |
|
| 2 |
|
| มีเศรษฐีคนหนึ่งในมาโอน มีทรัพย์สินอยู่ที่คารเมล เขามีแพะหนึ่งพันตัว แกะสามพันตัว ขณะนั้นเขาไปที่คารเมลเพื่อตัดขนแกะ |
|
| 3 |
|
| เศรษฐีผู้นี้มีนามว่านาบาล เป็นเชื้อสายของคาเลบ ภรรยาของเขาชื่ออาบีกายิล เป็นคนสวยและเฉลียวฉลาด แต่ตัวนาบาลเป็นคนใจแคบและหยาบคาย |
|
| 4 |
|
| ขณะที่ดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดาร เขาได้ยินว่านาบาลกำลังตัดขนแกะ |
|
| 5 |
|
| ก็สั่งชายหนุ่มสิบคนว่า “จงไปหานาบาลที่คารเมลและทักทายเขาในนามของข้าพเจ้า |
|
| 6 |
|
| และแจ้งเขาว่า ‘ขอให้ท่านมีอายุมั่นขวัญยืน! ขอให้ท่านและครอบครัวมีสุขภาพดี! ขอให้ทุกอย่างในกรรมสิทธิ์ของท่านเจริญขึ้น! |
|
| 7 |
|
| ข้าพเจ้าทราบมาว่าท่านกำลังตัดขนแกะ พวกเราไม่เคยทำร้ายคนเลี้ยงแกะของท่านเลยขณะที่พวกเขาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเรา ตลอดเวลาที่พวกเขาอยู่ในคารเมลก็ไม่มีสิ่งใดขาดหายไป |
|
| 8 |
|
| โปรดถามคนของท่านดูว่าเป็นอย่างที่กล่าวมานี้หรือไม่ ฉะนั้นขอท่านเกื้อหนุนแก่คนของข้าพเจ้าเพราะเรามาเยือนในงานเลี้ยงฉลองนี้ โปรดให้ดาวิดลูกชายและผู้รับใช้ของท่านตามแต่จะเอื้อเฟื้อ’ ” |
|
| 9 |
|
| เมื่อบรรดาคนของดาวิดมาถึง ก็เรียนให้นาบาลทราบตามนั้นในนามของดาวิดและรอฟังคำตอบ |
|
| 10 |
|
| นาบาลตอบคนรับใช้ของดาวิดว่า “ดาวิดเป็นใครกัน ลูกเจสซีคนนี้เป็นใครกัน ทุกวันนี้มีลูกจ้างมากมายหนีนายของตัวไป |
|
| 11 |
|
| ควรหรือที่ข้าจะเอาขนมปัง น้ำ และเนื้อที่ข้าได้ฆ่าสำหรับคนตัดขนแกะของข้าไปให้กลุ่มคนที่ข้าไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า” |
|
| 12 |
|
| คนของดาวิดจึงกลับมารายงานทุกถ้อยคำที่นาบาลกล่าว |
|
| 13 |
|
| ดาวิดสั่งว่า “ให้แต่ละคนคาดดาบ!” พวกเขาทำตามและตัวดาวิดเองก็คาดดาบด้วย มีคนสี่ร้อยคนเดินทางไปกับดาวิด ส่วนอีกสองร้อยคนเฝ้าสัมภาระอยู่ที่กองหลัง |
|
| 14 |
|
| มีคนใช้คนหนึ่งไปบอกอาบีกายิลภรรยาของนาบาลว่า “ดาวิดส่งผู้ส่งสาส์นจากถิ่นทุรกันดารมาทักทายนายท่าน แต่นายท่านไปดูถูกเอ็ดตะโรพวกนั้น |
|
| 15 |
|
| แท้ที่จริงคนของดาวิดดีต่อพวกเรามาก พวกเขาไม่เคยทำอันตรายอะไรเราเลย ตลอดเวลาที่เราอยู่กลางทุ่งใกล้ๆ พวกเขา ไม่มีอะไรหายสักอย่าง |
|
| 16 |
|
| พวกเขาเป็นเกราะกำบังให้เราทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดเวลาที่เราเลี้ยงแกะอยู่ใกล้ๆ พวกเขา |
|
| 17 |
|
| ขอให้นายหญิงตรึกตรองดูว่าจะทำอะไรได้บ้าง เพราะภัยกำลังจะมาถึงนายท่านและครอบครัว นายท่านเป็นคนชั่วร้ายไม่ยอมฟังคำทัดทานจากใครเลย” |
|
| 18 |
|
| อาบีกายิลไม่รอช้า รีบจัดขนมปังสองร้อยก้อน เหล้าองุ่นสองถุงหนัง เนื้อแกะที่ทำเสร็จแล้วห้าตัว ข้าวคั่วห้าซีห์ ขนมลูกเกดหนึ่งร้อยก้อน มะเดื่ออัดสองร้อยก้อน และใช้ลาบรรทุกของเหล่านี้ไป |
|
| 19 |
|
| เธอสั่งคนรับใช้ว่า “รีบล่วงหน้าไปก่อน เดี๋ยวฉันจะตามไป” แต่เธอไม่ได้บอกนาบาลสามีของเธอ |
|
| 20 |
|
| ขณะที่เธอขี่ลามาตามทางสู่หุบเขาลึก ก็พบดาวิดกับพวกสวนทางมา |
|
| 21 |
|
| ดาวิดเพิ่งกล่าวว่า “เปล่าประโยชน์ที่ข้าเฝ้าดูแลฝูงสัตว์ของเจ้าคนนี้ในถิ่นทุรกันดาร ไม่ให้อะไรหายไปสักอย่าง เขากลับตอบแทนการดีของข้าด้วยการชั่ว |
|
| 22 |
|
| หากถึงรุ่งเช้าแล้ว ข้ายังไว้ชีวิตผู้ชายที่เป็นคนของนาบาลแม้แต่คนเดียว ขอพระเจ้าจัดการกับดาวิด อย่างสาหัสสากรรจ์!” |
|
| 23 |
|
| เมื่ออาบีกายิลเห็นดาวิด เธอรีบลงจากหลังลา หมอบกราบซบหน้าลงกับพื้นต่อหน้าดาวิด |
|
| 24 |
|
| เธอหมอบลงแทบเท้าดาวิดและกล่าวว่า “ได้โปรด เจ้านายของดิฉัน ขอให้ผู้รับใช้ของท่านได้พูดกับท่าน ขอโปรดฟังสิ่งที่ผู้รับใช้จะพูด |
|
| 25 |
|
| ขอเจ้านายของดิฉันอย่าสนใจนาบาลคนชั่วร้ายนั้นเลย เขาเป็นคนโง่สมชื่อและความเขลาคงจะติดตามเขาไป ส่วนดิฉันผู้รับใช้ของท่านไม่ทันได้พบคนที่ท่านส่งไป |
|
| 26 |
|
| เจ้านายของดิฉัน เนื่องจากพระยาห์เวห์ป้องกันไม่ให้มือของท่านเปื้อนเลือดด้วยการลงมือแก้แค้นเอง พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใดและท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ขอให้ศัตรูและคนทั้งปวงที่มุ่งร้ายต่อนายท่านจงเป็นเหมือนนาบาลฉันนั้น |
|
| 27 |
|
| และนี่คือของกำนัลที่ผู้รับใช้ของท่านนำมามอบให้ท่านกับคนของท่าน |
|
| 28 |
|
| โปรดยกโทษให้กับความอวดดีของผู้รับใช้ของท่านด้วย พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านจะให้วงศ์ตระกูลของนายท่านยืนยงตลอดไปอย่างแน่นอน เพราะท่านได้ต่อสู้ในสงครามของพระยาห์เวห์ ขออย่าให้พบการกระทำผิดในตัวท่านเลยตลอดชีวิตของท่าน |
|
| 29 |
|
| ถึงแม้จะมีคนไล่ล่าเอาชีวิตของท่าน เจ้านายของดิฉันก็จะปลอดภัยอยู่ภายใต้การปกป้องคุ้มครองของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน แต่ชีวิตศัตรูของท่านจะลับหายไปเหมือนถูกเหวี่ยงจากสลิง |
|
| 30 |
|
| เมื่อพระยาห์เวห์ทำให้สิ่งดีงามทั้งปวงบังเกิดแก่ท่านตามคำสัญญา และตั้งท่านเป็นผู้นำเหนือคนอิสราเอลแล้ว |
|
| 31 |
|
| ท่านจะได้ไม่ต้องเสียใจที่ฆ่าคนโดยไม่จำเป็นหรือลงมือแก้แค้นเอง และเมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้นำความสำเร็จมาให้ท่านแล้ว โปรดระลึกถึงผู้รับใช้ของท่านด้วย” |
|
| 32 |
|
| ดาวิดตอบอาบีกายิลว่า “สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลผู้ส่งเจ้ามาพบข้าในวันนี้ |
|
| 33 |
|
| ขอพระเจ้าอวยพรเจ้าสำหรับการตัดสินใจที่ดีของเจ้าและที่เจ้าช่วยป้องกันข้าไม่ให้ฆ่าคนในวันนี้ ไม่ต้องแก้แค้นให้มือเปื้อนเลือด |
|
| 34 |
|
| พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลผู้ป้องกันไม่ให้ข้าทำอันตรายเจ้า มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด หากเจ้าไม่ได้มาพบข้าอย่างรวดเร็ว คนของนาบาลคงไม่มีชีวิตเหลือรอดแม้แต่คนเดียวในเช้าวันพรุ่งนี้ฉันนั้น” |
|
| 35 |
|
| แล้วดาวิดจึงรับของกำนัลจากเธอ และกล่าวว่า “จงกลับบ้านไปโดยสวัสดิภาพเถิด ข้ารับฟังและจะทำตามคำร้องขอของเจ้า” |
|
| 36 |
|
| เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน ก็พบว่านาบาลได้จัดงานเลี้ยงใหญ่ราวกับงานเลี้ยงของกษัตริย์ เขากำลังเมาอย่างหนัก เธอจึงไม่ได้เล่าสิ่งใดให้เขาฟังเลยจนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น |
|
| 37 |
|
| ในตอนเช้าเมื่อเขาสร่างเมาแล้ว ภรรยาก็เล่าเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง เขาถึงกับตกใจมากและแน่นิ่งไปเหมือนก้อนหิน |
|
| 38 |
|
| ประมาณสิบวันหลังจากนั้นพระยาห์เวห์ลงโทษนาบาลและเขาก็ตาย |
|
| 39 |
|
| เมื่อดาวิดได้ยินว่านาบาลตายแล้ว ก็กล่าวว่า “สรรเสริญพระยาห์เวห์ พระองค์ให้ความเป็นธรรมแก่ข้าพเจ้าแล้วที่นาบาลดูหมิ่นข้าพเจ้า และป้องกันผู้รับใช้ของพระองค์ไม่ให้ทำผิด และให้นาบาลได้รับโทษสาสมกับความผิดแล้ว” จากนั้นดาวิดก็ส่งคนไปขออาบีกายิลมาเป็นภรรยา |
|
| 40 |
|
| คนของดาวิดมาที่คารเมล และกล่าวกับอาบีกายิลว่า “ดาวิดส่งเรามารับท่านไปเป็นภรรยาของเขา” |
|
| 41 |
|
| เธอกราบซบหน้าลงกับพื้นและพูดว่า “ผู้รับใช้ของท่านอยู่นี่แล้ว พร้อมที่จะรับใช้ท่าน และล้างเท้าให้ผู้รับใช้ของท่าน” |
|
| 42 |
|
| อาบีกายิลรีบขึ้นลาไปกับผู้ส่งสาส์นของดาวิด โดยมีสาวใช้ห้าคนติดตามไปด้วย เธอได้เป็นภรรยาของดาวิด |
|
| 43 |
|
| ดาวิดยังได้แต่งงานกับอาหิโนอัมจากยิสเรเอลด้วย และเธอทั้งสองได้เป็นภรรยาของดาวิด |
|
| 44 |
|
| แต่ซาอูลยกมีคาลลูกสาวของเขาซึ่งเป็นภรรยาของดาวิดให้แก่ปัลทีเอล ลูกชายของลาอิชผู้มาจากกัลลิม |
|
|
|
|