|
| 1 |
|
| ထိုကာလတြင္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို စစ္တိုက္ရန္ စစ္အင္အားစုေဆာင္း၏။ အာခိတ္မင္းႀကီးကလည္း ဒါဝိဒ္အား “သင္ႏွင့္သင့္ေနာက္လိုက္တို႔က ငါႏွင့္ပူးေပါင္းစစ္တိုက္ရမည္ကို သင္နားလည္သေဘာေပါက္လိမ့္မည္”ဟု ဆိုလွ်င္ |
|
| 2 |
|
| ဒါဝိဒ္က အာခိတ္မင္းႀကီးအား “အရွင့္အေစအပါး မည္သို႔ျပဳႏိုင္သည္ကို အရွင္ သိျမင္ရလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ အာခိတ္မင္းႀကီးကလည္း ဒါဝိဒ္အား “ေကာင္းၿပီ။ သင့္ကို ငါ၏သက္ေတာ္ေစာင့္အျဖစ္ ရာသက္ပန္ခန႔္လိုက္ၿပီ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 3 |
|
| ရွေမြလ အနိစၥေရာက္သြားသျဖင့္ အစၥေရးတစ္မ်ိဳးသားလုံး ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကၿပီး သူ႔ဇာတိၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာရာမၿမိဳ႕၌ပင္ သၿဂႋဳဟ္ၿပီးျဖစ္၏။ ေရွာလုမင္းႀကီးလည္း တစ္ျပည္လုံးရွိ နတ္ဝင္သည္မ်ား၊ နတ္ထိန္းသည္မ်ားကို ဖယ္ရွားၿပီးျဖစ္၏။ |
|
| 4 |
|
| ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ စု႐ုံးၿပီး ရႈနင္ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္၍ စခန္းခ်ၾကေသာအခါ ေရွာလုသည္လည္း အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ကို စု႐ုံးၿပီး ဂိလေဗာေတာင္ေပၚတြင္ စခန္းခ်ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဖိလိတၱိတပ္ကိုျမင္လွ်င္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္သျဖင့္ |
|
| 6 |
|
| ထာဝရဘုရားထံ ေမးေလွ်ာက္ေလ၏။ သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔အား အိပ္မက္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ဥရိမ္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ပေရာဖက္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ ေျဖၾကားေတာ္မမူ။ |
|
| 7 |
|
| ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ မိမိအေစအပါးတို႔အား “နတ္ကေတာ္တစ္ဦးကို ရွာေပးပါ။ သူ႔ဆီသြားၿပီး ငါေမးျမန္းမည္”ဟု ဆိုလွ်င္ သူ႔အေစအပါးတို႔က “အေဒၤါရၿမိဳ႕တြင္ နတ္ကေတာ္တစ္ဦးရွိပါ၏”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ႐ုပ္ဖ်က္၍ တျခားအဝတ္ကိုဝတ္ၿပီးလွ်င္ သူ႔ေနာက္လိုက္ႏွစ္ဦးႏွင့္အတူ သြားရာ ညအခ်ိန္တြင္ ထိုမိန္းမရွိရာသို႔ ေရာက္လာ၏။ ေရွာလုမင္းႀကီးက သူ႔အား “နတ္ကို အမွီျပဳ၍ ငါေျပာေသာသူကို ေခၚေပးပါေလာ့”ဟု ဆို၏။ |
|
| 9 |
|
| သို႔ေသာ္ ထိုမိန္းမက “စင္စစ္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ နတ္ဝင္သည္မ်ား၊ နတ္ထိန္းသည္မ်ားအား တိုင္းျပည္ထဲမွ သုတ္သင္ဖယ္ရွားပစ္လိုက္သည္ကို သင္သိပါလ်က္ႏွင့္ အကြၽႏ္ုပ္အသတ္ခံရေအာင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္သနည္း”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 10 |
|
| ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးက “ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ ဤအမႈေၾကာင့္ သင့္အေပၚ အျပစ္မေရာက္ရ”ဟု ထာဝရဘုရားကို တိုင္တည္၍ က်ိန္ဆို၏။ |
|
| 11 |
|
| ထိုမိန္းမက “မည္သူ႔ကို ေခၚေပးရမည္နည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ေရွာလုမင္းႀကီးက “ရွေမြလကို ေခၚေပးပါ”ဟု ဆို၏။ |
|
| 12 |
|
| ထိုမိန္းမသည္ ရွေမြလကို ျမင္လွ်င္ အသံက်ယ္ေလာင္စြာေအာ္ဟစ္လ်က္ ေရွာလုမင္းႀကီးအား “အဘယ္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကို လွည့္စားသနည္း။ အရွင္ကား ေရွာလုမင္းႀကီးပင္ မဟုတ္ေလာ”ဟု ေျပာဆိုေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ရွင္ဘုရင္ကလည္း သူ႔အား “သင္မေၾကာက္ႏွင့္။ ယခု အဘယ္အရာကို သင္ျမင္သနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ထိုမိန္းမက ေရွာလုမင္းႀကီးအား “ေျမႀကီးထဲမွ ဘုရားတစ္ပါး တက္လာသည္ကို ျမင္ရပါ၏”ဟု ေျပာျပ၏။ |
|
| 14 |
|
| ေရွာလုမင္းႀကီးကလည္း “မည္သည့္ပုံစံ ရွိသနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ သူက “ဝတ္လုံဝတ္ထားေသာအဖိုးအိုတစ္ဦး တက္လာပါ၏”ဟု ဆို၏။ ထိုသူသည္ ရွေမြလ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရွာလုမင္းႀကီး သိသျဖင့္ ေျမႀကီးေပၚ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ ရွိခိုးေလ၏။ |
|
| 15 |
|
| ရွေမြလကလည္း ေရွာလုမင္းႀကီးအား “အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုေခၚၿပီးေႏွာင့္ယွက္ေနသနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ေရွာလုမင္းႀကီးက “အကြၽႏ္ုပ္ အလြန္ဒုကၡေရာက္ေနပါ၏။ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို လာတိုက္ပါ၏။ ထာဝရဘုရားလည္း အကြၽႏ္ုပ္ကို စြန႔္ပစ္ပါၿပီ။ ပေရာဖက္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ အိပ္မက္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ အကြၽႏ္ုပ္ကို မထူးေတာ့ပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ မည္သို႔ျပဳရမည္ကို ေျပာျပေပးရန္အတြက္ အရွင့္ကို ေခၚရျခင္းျဖစ္ပါ၏”ဟု ဆို၏။ |
|
| 16 |
|
| ရွေမြလကလည္း “ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကိုစြန႔္ပစ္၍ သင့္ရန္သူျဖစ္သြားသည္ကိုပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကို ေမးျမန္းေသးသနည္း။ |
|
| 17 |
|
| ငါ့အား ထာဝရဘုရား ႁမြက္ဆိုေတာ္မူသည့္အတိုင္း သင္၌ ျပဳေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္လက္ထဲရွိႏိုင္ငံေတာ္ကို ႐ုပ္သိမ္းၿပီး သင့္အမ်ိဳးသားခ်င္းဒါဝိဒ္အား ေပးေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 18 |
|
| သင္သည္ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို မနာခံ၊ ကိုယ္ေတာ္၏ျပင္းစြာေသာအမ်က္ေတာ္အတိုင္း အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔အား မျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ယေန႔ သင့္အား ဤသို႔ျပဳေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 19 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူမည္။ မနက္ျဖန္ေန႔တြင္ သင္ႏွင့္ သင့္သားတို႔သည္ ငါႏွင့္အတူရွိလိမ့္မည္။ ထာဝရဘုရားသည္ အစၥေရးစစ္သည္တို႔ကိုလည္း ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူမည္”ဟု သူ႔အား ဆို၏။ |
|
| 20 |
|
| ရွေမြလစကားကို ေရွာလုမင္းႀကီး ၾကားလွ်င္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕လ်က္ ခ်က္ခ်င္းေျမေပၚ အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္လဲက်ေလ၏။ တစ္ေန႔လုံး တစ္ညလုံး အစာမစားထားသျဖင့္ အားလည္း မရွိေတာ့ေပ။ |
|
| 21 |
|
| ထိုမိန္းမသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးထံ လာ၍ ေရွာလုမင္းႀကီး အလြန္ထိတ္လန႔္ေနသည္ကို ျမင္လွ်င္ သူ႔အား “ၾကည့္ရႈေလာ့။ အရွင့္ကြၽန္မသည္ အရွင္၏စကားကို နားေထာင္ပါၿပီ။ ကိုယ့္အသက္ကိုရင္း၍ အရွင္ေျပာသည့္အတိုင္း အကြၽႏ္ုပ္ျပဳပါၿပီ။ |
|
| 22 |
|
| ယခု အရွင္သည္လည္း အရွင့္ကြၽန္မစကားကို နားေထာင္ပါေလာ့။ အရွင့္ေရွ႕၌ စားစရာအနည္းငယ္ တည္ခင္းပါရေစ။ အရွင္အားျပန္ျပည့္၍ ခရီးဆက္ႏိုင္ရန္အတြက္ သုံးေဆာင္ပါေလာ့”ဟု ဆို၏။ |
|
| 23 |
|
| ေရွာလုမင္းႀကီးက “ငါမစားပါ”ဟု ျငင္းဆန္ေသာ္လည္း သူ၏အေစအပါးတို႔ႏွင့္ထိုမိန္းမက တိုက္တြန္းသျဖင့္ သူသည္ သူတို႔၏စကားကိုနားေထာင္၍ ေျမေပၚမွထကာ ခုတင္ေပၚတြင္ ထိုင္ေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုမိန္းမသည္ အိမ္၌ရွိေသာဆူၿဖိဳးသည့္ႏြားသငယ္ကို ခ်က္ခ်င္းသတ္၏။ မုန႔္ညက္ကိုလည္း ယူ၍နယ္ၿပီးလွ်င္ တေဆးမဲ့မုန႔္ကို ဖုတ္ေလ၏။ |
|
| 25 |
|
| ထို႔ေနာက္ ေရွာလုမင္းႀကီးႏွင့္ သူ႔အေစအပါးတို႔ေရွ႕တြင္ တည္ခင္းေပးသျဖင့္ သူတို႔သည္ စားေသာက္ၾကၿပီးလွ်င္ ထိုည၌ပင္ ထ၍ျပန္သြားၾကေလ၏။ |
|
|
|
|