|
| 1 |
|
| သူငယ္ရွေမြလသည္ ဧလိထံပါး၌ေန၍ ထာဝရဘုရား၏အမႈေတာ္ကို ထမ္းေဆာင္လ်က္ေန၏။ ထိုေန႔ရက္မ်ားတြင္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ ေရာက္လာခဲ၏။ ဗ်ာဒိတ္နိမိတ္လည္း နည္းပါးလွ၏။ |
|
| 2 |
|
| ဧလိသည္လည္း မ်က္စိအားနည္း၍ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ တစ္ေန႔တြင္ သူသည္ အိပ္ခန္းထဲ၌အိပ္ေန၏။ |
|
| 3 |
|
| ဘုရားသခင္ေရွ႕ေတာ္မွမီးခြက္သည္ မၿငိမ္းေသး။ ရွေမြလသည္ ဘုရားသခင္၏ေသတၱာေတာ္ရွိရာ ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန္ေတာ္၌ အိပ္လ်က္ေန၏။ |
|
| 4 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ရွေမြလကိုေခၚေတာ္မူလွ်င္ ရွေမြလက “အကြၽႏ္ုပ္ရွိပါ၏”ဟု ထူးလ်က္ |
|
| 5 |
|
| ဧလိထံသို႔ေျပးလာၿပီး “အရွင္ေခၚေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္လာပါသည္”ဟု ဆို၏။ ဧလိက “ငါမေခၚပါ၊ ျပန္အိပ္ပါေလာ့”ဟု သူ႔အားဆိုသျဖင့္ သူျပန္သြား၍အိပ္ေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ရွေမြလကိုထပ္၍ေခၚျပန္၏။ ရွေမြလသည္လည္း ထ၍ဧလိထံသို႔သြားၿပီး “အရွင္ေခၚေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္လာပါသည္”ဟုဆိုလွ်င္ ဧလိက “ငါ့သား၊ ငါမေခၚပါ၊ ျပန္အိပ္ပါေလာ့”ဟု ဆို၏။ |
|
| 7 |
|
| ထိုစဥ္က ရွေမြလသည္ ထာဝရဘုရားႏွင့္သိကြၽမ္းျခင္းမရွိေသး။ ထာဝရဘုရား၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုလည္း မရရွိဖူးေသး။ |
|
| 8 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ရွေမြလကို တတိယအႀကိမ္ေခၚေတာ္မူျပန္၏။ ရွေမြလသည္လည္း ထ၍ ဧလိထံသို႔သြားၿပီးလွ်င္ “အရွင္ေခၚေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္လာပါ၏”ဟု ဆိုျပန္၏။ ထိုအခါ သူငယ္ကို ထာဝရဘုရားေခၚေတာ္မူေၾကာင္း ဧလိသိသြားေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဧလိက ရွေမြလအား “ျပန္အိပ္ပါေလာ့။ သင့္ကို ေနာက္တစ္ဖန္ေခၚလွ်င္ ‘ထာဝရဘုရား၊ အမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ့္အေစအပါး နာခံလ်က္ရွိပါ၏’ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ေလာ့”ဟု မွာလိုက္၏။ ရွေမြလျပန္သြား၍ မိမိအိပ္ရာ၌ အိပ္ေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ႂကြလာ၍ရပ္ေတာ္မူလ်က္ “ရွေမြလ၊ ရွေမြလ”ဟု ယခင္ကကဲ့သို႔ ေခၚေတာ္မူလွ်င္ ရွေမြလက “အမိန႔္ရွိေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္၏အေစအပါး နာခံလ်က္ရွိပါ၏”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ရွေမြလအား “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ၾကားရသူတိုင္း နားခါးေစမည့္အျဖစ္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတြင္ ငါျပဳမည္။ |
|
| 12 |
|
| ထိုေန႔ရက္တြင္ ဧလိမွအစ သူ႔အိမ္သူအိမ္သားတို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ငါမိန႔္ဆိုထားသည့္အတိုင္း အစအဆုံးျဖစ္ေစမည္။ |
|
| 13 |
|
| သူ႔သားတို႔သည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္က်ိန္ဆဲစရာျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ အျပစ္ျပဳသည္ကို သူသိေသာ္လည္း သူသည္ သားတို႔ကိုမဆုံးမေသာေၾကာင့္ ထိုဒုစ႐ိုက္အျပစ္အတြက္ ငါသည္ သူ႔အိမ္သူအိမ္သားတို႔ကို အစဥ္ဒဏ္ခတ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူ႔ကိုငါေျပာထားၿပီးျဖစ္၏။ |
|
| 14 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဧလိ၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔ကို ငါက်ိန္ထားခဲ့ၿပီ။ ဧလိအိမ္သူအိမ္သားတို႔၏ဒုစ႐ိုက္အျပစ္သည္ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္း၊ ေဘာဇဥ္ပူေဇာ္သကၠာပူေဇာ္ျခင္းအားျဖင့္ မည္သည့္အခါမွ်အျပစ္လြတ္မည္မဟုတ္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 15 |
|
| ရွေမြလသည္ နံနက္တိုင္ေအာင္ အိပ္ၿပီးမွ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္တံခါးမ်ားကို ဖြင့္၏။ သူျမင္ရေသာ နိမိတ္အာ႐ုံအေၾကာင္း ဧလိအား ဖြင့္ေျပာရမည္ကို ရွေမြလေၾကာက္႐ြံ႕ေနမိ၏။ |
|
| 16 |
|
| ဧလိက ရွေမြလအား “ငါ့သား၊ ရွေမြလ”ဟု ေခၚလွ်င္ ရွေမြလက “အကြၽႏ္ုပ္ရွိပါ၏”ဟု ထူးေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| ဧလိကလည္း “သင့္အား မည္သည့္သတင္းစကားကို မိန႔္ၾကားေတာ္မူသနည္း။ ငါ့အား ထိမ္ဝွက္မထားပါႏွင့္။ မိန႔္ေတာ္မူသမွ်ထဲမွသတင္းစကားတစ္စုံတစ္ခုကို ငါ့အား သင္ထိမ္ဝွက္ထားလွ်င္ ဘုရားသခင္သည္ သင့္ကို ထိုထက္မက စီရင္ေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ဆို၏။ |
|
| 18 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ရွေမြလသည္ မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာအားလုံးကို မထိမ္ဝွက္ဘဲ သူ႔အား ေျပာျပေလ၏။ ထိုအခါ ဧလိက “ဤသည္ကား ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူေသာအမႈျဖစ္၏။ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိသည့္အတိုင္း ျပဳေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု ဆို၏။ |
|
| 19 |
|
| ရွေမြလသည္ ႀကီးျပင္းလာ၍ ထာဝရဘုရားသည္ သူႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသျဖင့္ သူ၏စကားတစ္ခြန္းကိုမွ် အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေစေတာ္မမူ ။ |
|
| 20 |
|
| ရွေမြလသည္ ထာဝရဘုရား၏ပေရာဖက္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဒန္ၿမိဳ႕မွ ေဗရေရွဘၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ သိမွတ္ၾက၏။ |
|
| 21 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ရွိေလာၿမိဳ႕တြင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ထင္ရွားျပေတာ္မူ၏။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားသည္ ရွိေလာၿမိဳ႕ရွိ ရွေမြလထံ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ေတာ္ထြက္စကားအားျဖင့္ ကိုယ္ထင္ရွားျပေလ့ရွိ၏။ |
|
|
|
|