Filîstiyan wiha pirsîn: “Em wekî pêşkêşiyeke berdêlê çi jê re bişînin?” Kahin û falbazan got: “Pêşkêşiya we ya berdêlê, li gorî hejmara begên Filîstiyan, bila pênc kunêrên zêrîn û pênc mişkên zêrîn be. Çimkî ev bela li ser we û li ser mîrên we ye.
Loma jî çawa ku kunêr û mişkan vî welatî xera dikin, hûn jî wisa bikin. Bi vê yekê, Xwedayê Îsraêl rûmetdar bikin. Dibe ku Xwedayê wan cezayê li ser we, welatê we û îlahên we kêmtir bike.
Ev çi dilreqî û serhişkiya we ye ku hûn wekî Misriyan û Firewn dikin? Ma hûn nizanin piştî ku Xwedê gelek bela anîn serê Misriyan ew serbest berdan û kir ku Îsraêlî ji Misrê derkevin?
“Niha erebeyeke nû û du heb çêlekên dotinê ku neketine bin nîr hazir bikin. Erebeyê bi çêlekan ve girê bidin. Lê golikên wan ji wan dûr bikin û bibin tewlê.
Lê bila çavê we li ser be. Heke ew bi riya Bêtşemeşê re derbasî welatê xwe bibe, naxwe Xwedê ev belaya mezin bi ser me de şandiye. Heke na emê bizanibin ku ev bela ne ji wî ye lê bi xwe çêbûye.”
Çêlek rasterast di riya Bêtşemeşê re çûn. Bêyî ku bi milê çep û rastê ve averê bibin kirin orînî û çûn. Begên Filîstî heta sînorê Bêtşemeşê li pey wan çûn.
Erebe li zeviya Yêşûyê Bêtşemeşî, li kêleka kevirekî mezin sekinî. Bêtşemeşî rabûn darên erebeyê şikandin, çêlek jî wekî qurbana şewitandinê pêşkêşî Xudan kirin.
Lêwiyiyan Sindoqa Xudan û qutiya li kêleka wê hildan ku tê de taximên zêrîn hebûn. Ew danîn ser wî kevirî. Wê rojê Bêtşemeşiyan ji bo Xudan qurbanên şewitandinê û qurbanên din pêşkêş kirin.
Tevî gund û derdorê, pênc bajarên bisûr ên pênc begên Filîstiyan hebûn. Hejmara mişkên zêrîn jî ewqas bûn. Ew kevirê li zeviya Yêşûyê Bêtşemeşî ku Sindoqa Xudan wê rojê danîbûn ser, wekî şahid îro jî heye.