|
| 1 |
|
| มีชายเผ่าเบนยามินคนหนึ่งซึ่งเป็นคนมีฐานะชื่อคีช เป็นลูกชายอาบีเอล อาบีเอลเป็นลูกชายเศโรร์ เศโรร์เป็นลูกชายเบโครัท เบโครัทเป็นลูกชายอาฟียาห์แห่งเบนยามิน |
|
| 2 |
|
| คีชมีลูกชายคนหนึ่งชื่อซาอูล เป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาที่สุดในอิสราเอล เขาสูงกว่าคนอื่นๆ ราวหนึ่งช่วงศีรษะ |
|
| 3 |
|
| วันหนึ่งฝูงลาของคีชพ่อของซาอูลหายไป เขาจึงสั่งซาอูลลูกชายว่า “จงออกตามหาลา และเอาคนรับใช้คนหนึ่งไปด้วย” |
|
| 4 |
|
| ทั้งสองเดินทางทั่วแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ผ่านทั่วดินแดนชาลิชา เข้าไปยังเขตแดนชาอาลิม และไปทั่วเขตเบนยามินแต่ก็ไม่พบฝูงลาเลย |
|
| 5 |
|
| เมื่อมาถึงดินแดนศูฟ ซาอูลพูดกับคนรับใช้ที่มาด้วยว่า “กลับบ้านกันเถอะ เกรงว่าป่านนี้พ่อคงจะเลิกห่วงลา หันมากังวลใจเรื่องเราแทน” |
|
| 6 |
|
| แต่คนรับใช้นั้นตอบว่า “ดูเถิด ในเมืองนี้มีคนของพระเจ้าอยู่คนหนึ่ง ผู้คนเคารพนับถือมาก เขากล่าวอะไรก็เป็นไปตามนั้นทุกประการ เราไปหาเขากันเถอะ เขาอาจบอกเราได้ว่าควรไปทางไหน” |
|
| 7 |
|
| ซาอูลกล่าวกับคนรับใช้ว่า “หากเราไป เราจะให้อะไรเขาได้บ้าง อาหารในถุงเสบียงของเราก็หมดแล้ว เราไม่มีของที่จะมอบให้คนของพระเจ้า เรามีอะไรบ้าง” |
|
| 8 |
|
| คนรับใช้ตอบว่า “ข้าพเจ้ามีเงินอยู่หนึ่งในสี่เชเขล จะมอบให้คนของพระเจ้า เพื่อเขาจะบอกทางแก่เรา” |
|
| 9 |
|
| (ในอิสราเอลสมัยนั้นหากมีใครจะไปถามจากพระเจ้า เขาจะพูดว่า “ให้เราไปหาผู้ทำนายกันเถิด” เพราะผู้เผยพระวจนะในปัจจุบันเคยถูกเรียกว่าผู้ทำนาย) |
|
| 10 |
|
| ซาอูลกล่าวกับคนรับใช้ว่า “ดีแล้ว ให้เราไปกันเถิด” พวกเขาจึงมุ่งหน้าไปยังเมืองที่คนของพระเจ้าอยู่ |
|
| 11 |
|
| เมื่อพวกเขาขึ้นเนินเขาเพื่อไปยังเมืองนั้นก็พบพวกหญิงสาวที่ออกมาตักน้ำ จึงถามว่า “ผู้ทำนายอยู่ที่นี่หรือเปล่า” |
|
| 12 |
|
| หญิงสาวตอบว่า “อยู่เจ้าข้า เขาเพิ่งล่วงหน้าไป รีบๆ เถิด เขาเพิ่งมาถึงเมืองของเราวันนี้เอง เพราะผู้คนจะถวายเครื่องบูชาบนสถานสูง |
|
| 13 |
|
| เมื่อพวกท่านไปถึงตัวเมืองก็จะพบเขาก่อนที่เขาจะขึ้นไปกินอาหารบนสถานสูง คนทั้งหลายจะไม่เริ่มกินอาหารจนกว่าเขาจะไปถึงเพราะเขาต้องอวยพรเครื่องบูชา หลังจากนั้นคนที่ได้รับเชิญจึงจะกินอาหาร พวกท่านรีบไปตอนนี้จะได้พบแน่” |
|
| 14 |
|
| คนทั้งสองจึงไป ขณะกำลังเดินเข้าเมือง พวกเขาก็พบซามูเอลกำลังเดินมุ่งหน้ามาทางพวกเขาตามทางขึ้นไปสถานสูง |
|
| 15 |
|
| พระยาห์เวห์ได้เปิดเผยแก่ซามูเอลตั้งแต่วันก่อนที่ซาอูลจะมาถึงว่า |
|
| 16 |
|
| “วันพรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ เราจะส่งชายคนหนึ่งจากเขตแดนเบนยามินมาหาเจ้า จงเจิมคนนั้นให้เป็นผู้นำประชาชนอิสราเอลของเรา เขาจะช่วยกู้ประชาชนให้รอดพ้นจากเงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย เราเอ็นดูสงสารประชาชนของเรา เพราะเสียงร่ำร้องของพวกเขามาถึงเราแล้ว” |
|
| 17 |
|
| เมื่อซามูเอลมองเห็นซาอูล พระยาห์เวห์พูดว่า “คนนี้แหละที่เราบอกเจ้าไว้ เขาจะปกครองประชาชนของเรา” |
|
| 18 |
|
| ซาอูลเดินเข้ามาหาซามูเอลที่ประตูเมืองและกล่าวว่า “ช่วยบอกทางไปบ้านผู้ทำนายด้วยเถิด” |
|
| 19 |
|
| ซามูเอลตอบว่า “ข้าพเจ้านี่แหละเป็นผู้ทำนาย เชิญนำหน้าข้าพเจ้าขึ้นไปยังสถานสูง เพราะวันนี้ท่านจะกินอาหารกับข้าพเจ้า แล้วพรุ่งนี้เช้าข้าพเจ้าจะส่งท่านไปตามทางของท่านและจะบอกทุกอย่างที่อยู่ในใจของท่าน |
|
| 20 |
|
| ส่วนฝูงลาที่หายไปเมื่อสามวันก่อนนั้น ไม่ต้องห่วง มีคนพบแล้ว ใครเล่าที่คนอิสราเอลปรารถนาเป็นอย่างมาก ก็คือตัวท่านและทั้งวงศ์ตระกูลของท่าน” |
|
| 21 |
|
| ซาอูลตอบว่า “แต่ว่าข้าพเจ้าเป็นคนเบนยามินซึ่งเป็นเผ่าเล็กน้อยที่สุดของคนอิสราเอลไม่ใช่หรือ และตระกูลของข้าพเจ้าก็เล็กที่สุดในบรรดาตระกูลในเผ่าเบนยามินไม่ใช่หรือ เหตุใดท่านจึงกล่าวกับข้าพเจ้าเช่นนั้น” |
|
| 22 |
|
| ซามูเอลจึงนำซาอูลกับคนรับใช้เข้าไปในห้องโถง และให้นั่งหัวโต๊ะท่ามกลางแขกรับเชิญซึ่งมีราวสามสิบคน |
|
| 23 |
|
| ซามูเอลสั่งพ่อครัวว่า “จงนำเนื้อชิ้นที่ข้าบอกให้เจ้าเก็บไว้ต่างหากออกมา” |
|
| 24 |
|
| พ่อครัวจึงนำเนื้อส่วนโคนขามาวางตรงหน้าซาอูล ซามูเอลกล่าวว่า “นี่คือสิ่งที่เก็บไว้สำหรับท่าน เชิญกินเถิด เพราะเนื้อนี้ได้แยกไว้สำหรับท่านในโอกาสนี้ตั้งแต่เวลาที่ข้าพเจ้ากล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าได้เชิญแขกมาแล้ว’ ” ซาอูลก็กินอาหารร่วมกับซามูเอลในวันนั้น |
|
| 25 |
|
| หลังจากพวกเขากลับจากสถานสูงเข้ามาในเมืองแล้ว ซามูเอลสนทนากับซาอูลบนดาดฟ้าบ้านของเขา |
|
| 26 |
|
| วันรุ่งขึ้นเมื่อฟ้าเริ่มสาง ซามูเอลเรียกซาอูลซึ่งอยู่บนดาดฟ้าว่า “จงเตรียมตัว ข้าจะไปส่ง” เมื่อซาอูลพร้อมแล้ว ทั้งสองก็ออกไปด้านนอกด้วยกัน |
|
| 27 |
|
| ขณะที่ลงมาถึงสุดเขตเมือง ซามูเอลบอกซาอูลว่า “จงให้คนรับใช้ล่วงหน้าไปก่อน” แล้วคนรับใช้ก็ไป ซามูเอลบอกซาอูลว่า “ส่วนท่านให้รอที่นี่สักครู่ เพื่อเราจะแจ้งถ้อยคำของพระเจ้าแก่ท่าน” |
|
|
|
|