Bijbel in een jaar

1. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes:
2. "Zie, degene die Ik heb uitgekozen is Bezaleël, de zoon van Uri, de zoon van Hur, uit de stam Juda.
3. Ik heb hem vervuld met Gods Geest, met wijsheid, talent, inzicht en vakmanschap,
4. om alles te kunnen ontwerpen en vervaardigen van goud, zilver en koper,
5. om edelstenen te bewerken en in te zetten en om hout te bewerken. Hij beheerst allerlei technieken.
6. En Ik heb Aholiab uitgekozen, de zoon van Ahisamach uit de stam Dan, om hem daarbij te helpen. Ook andere vaklieden heb Ik wijsheid gegeven om alles te kunnen maken wat Ik je heb opgedragen:
7. de tent van ontmoeting, de ark voor de verbondsplaten, het verzoeningsdeksel dat daarop komt te liggen, alle toebehoren voor de tent,
8. de tafel met alle toebehoren, de kandelaar van zuiver goud met alle toebehoren, het reukofferaltaar,
9. het brandofferaltaar met alle toebehoren, de waskom met bijbehorende voet,
10. de priesterkleding, namelijk de heilige kleding van de priester Aäron en van zijn zonen waarin ze als priester dienstdoen,
11. de zalfolie en het reukwerk van geurige specerijen voor het heiligdom. Zij moeten alles maken zoals Ik het je bevolen heb."
12. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes:
13. "Zeg tegen de Israëlieten: 'Denk erom dat jullie mijn sabbatten houden, want die zijn voor jullie en voor al jullie nakomelingen een teken tussen Mij en jullie waaraan men zal weten dat Ik, de Heer***, jullie heilig.
14. Houd de sabbat, want het is een heilige dag voor jullie. Wie de sabbat ontwijdt, moet ter dood gebracht worden. Iedereen die op die dag ook maar enig werk verricht, moet uit de gemeenschap van zijn volk verdelgd worden.
15. Zes dagen mogen jullie werken, maar de zevende dag is de sabbat, een dag van volkomen rust, geheiligd voor de Heer***. Wie op de sabbatsdag werkt, moet ter dood gebracht worden.
16. De Israëlieten en al hun nakomelingen moeten de sabbat houden als een eeuwig verbond,
17. een eeuwig teken tussen Mij en de Israëlieten, omdat de Heer*** in zes dagen de hemel en de aarde heeft gemaakt en op de zevende dag gerust heeft om in alle rust te genieten."
18. Toen de Heer*** was uitgesproken op de Sinaï, gaf Hij Mozes de twee stenen verbondsplaten, door Gods vinger beschreven.
1. Toen het volk merkte dat het lang duurde voor Mozes van de berg af kwam, liep het te hoop bij Aäron en zei tegen hem: "Kom, maak een god voor ons die voor ons uit kan gaan, want we weten niet wat er is gebeurd met die Mozes, die man die ons uit Egypte heeft weggeleid."
2. Aäron antwoordde: "Haal gauw de gouden oorringen uit de oren van jullie vrouwen, zonen en dochters en breng ze mij."
3. Toen haalden ze allemaal haastig hun gouden ringen uit hun oren en brachten ze naar Aäron.
4. Hij nam ze van hen aan, smolt ze en goot er een stierkalf van. Toen riepen ze: "Israël, dit is jullie god die jullie uit Egypte heeft weggeleid!"
5. Toen Aäron dat zag, bouwde hij er een altaar voor en riep: "Morgen is er een feest voor de Heer***!"
6. De volgende ochtend offerden ze brandoffers en vredeoffers. Ze gingen zitten eten en drinken en stonden toen op om plezier te maken.
7. Toen zei de Heer*** tegen Mozes: "Ga naar beneden, want je volk, dat jij uit Egypte hebt weggeleid, heeft een groot kwaad begaan.
8. Ze hebben nu al de weg verlaten die Ik hun bevolen had te gaan, want ze hebben een gegoten stierkalf voor zich gemaakt. Daar buigen ze zich voor neer, brengen er offers aan en zeggen: 'Israël, dit is jullie god die jullie uit Egypte heeft weggeleid.' "
9. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes: "Ik heb gezien hoe koppig en ongehoorzaam dit volk is.
10. Laat Mij mijn gang gaan, dan zal Ik hen in mijn toorn wegvagen. Dan zal Ik van jou een groot volk maken."
11. Maar Mozes bad tot zijn Heer*** God en smeekte: " Heer***, U hebt uw volk met grote kracht en sterke hand uit Egypte weggeleid. Waarom zou U hen dan nu in uw toorn vernietigen?
12. Waarom zou U de Egyptenaren laten zeggen: 'Hij heeft hen met kwade bedoelingen weggeleid, om hen in de bergen te doden en hen van de aardbodem weg te vagen'? Laat uw toorn alstublieft bedaren en zie af van het kwaad dat U uw volk wilde aandoen.
13. Denk toch aan uw dienaren Abraham, Izaäk en Israël, aan wie U bij Uzelf hebt gezworen: 'Ik zal jullie nageslacht zo talrijk maken als de sterren aan de hemel. En dit hele land waarover Ik gesproken heb, zal Ik voor eeuwig aan jullie nakomelingen in bezit geven.' "
14. Toen zag de Heer*** af van het kwaad dat Hij zijn volk had willen aandoen.
15. Mozes draaide zich om en daalde de berg af, met de twee stenen verbondsplaten in zijn handen. De twee steenplaten waren aan beide kanten beschreven, aan de voor- en achterkant.
16. Ze waren door God Zelf gemaakt en de tekst was door God Zelf geschreven, Hij had die Zelf in de steenplaten gegrift.
17. Toen Jozua het gejoel van het volk hoorde, zei hij tegen Mozes: "Er is krijgsgeschreeuw in het kamp!"
18. Maar Mozes zei: "Nee, het is niet het gejuich van een overwinning, of het geschreeuw van een nederlaag. Wat ik hoor is het geluid van feestgejoel!"
19. Toen hij vlak bij het kamp was gekomen en het stierkalf en de dansende mensen zag, werd Mozes woedend. De steenplaten die hij in zijn handen hield smeet hij stuk aan de voet van de berg.
20. Hij greep het stierkalf dat ze hadden gemaakt, verbrandde het en verpulverde de resten tot stof. Dat strooide hij op het water uit en gaf het aan de Israëlieten te drinken.
21. En Mozes zei tegen Aäron: "Wat heeft dit volk je gedaan, dat je het zo'n grote zonde hebt laten begaan?"
22. Maar Aäron zei: "Word alstublieft niet boos, heer. U weet zelf hoe dit volk verstrikt zit in het kwaad.
23. Ze zeiden tegen mij: 'Maak voor ons een god die voor ons uit kan gaan, want we weten niet wat er met die Mozes gebeurd is, die man die ons uit Egypte heeft weggeleid.'
24. Toen zei ik tegen hen: 'Laat iedereen die goud heeft dat gauw afdoen en hier brengen!' Ik wierp het goud in het vuur en dit stierkalf kwam eruit tevoorschijn."
25. Toen Mozes zag dat de mensen volkomen losgeslagen waren – want Aäron had hun helemaal de vrije teugel gelaten, tot spot van hun vijanden –
26. ging hij bij de ingang van het kamp staan en zei: "Laat iedereen die bij de Heer*** hoort hier komen!" Daarop verzamelden alle Levieten zich bij hem.
27. Hij zei tegen hen: "Dit zegt de Heer***, de God van Israël: Gord allemaal je zwaard om, ga het tentenkamp door van poort tot poort en dood iedereen die je ziet: al is het je broer, je vriend of je bloedverwant."
28. De Levieten voerden Mozes' bevel uit. Zo vielen er op die dag ongeveer 3000 doden.
29. Want Mozes had gezegd: "Wijd je vandaag aan de Heer***, want je zult zelfs je eigen zoon of broer moeten doden. Hierom zal de Heer*** jullie vandaag zegenen."
30. De volgende dag zei Mozes tegen het volk: "Jullie hebben een grote zonde begaan. Ik zal nu naar boven klimmen, naar de Heer***. Misschien zal ik voor jullie zonde verzoening kunnen bewerken."
31. Zo kwam Mozes bij de Heer*** terug en zei: "Ach Heer***, dit volk heeft een grote zonde begaan door een god van goud voor zich te maken.
32. Vergeef hun deze zonde alstublieft! Maar als U dat niet wilt, schrap míj dan maar uit het boek dat U hebt geschreven."
33. De Heer*** antwoordde Mozes: "Alleen wie tegen Mij zondigt schrap Ik uit mijn boek.
34. Ga nu en leid dit volk naar het land dat Ik je genoemd heb. Zie, mijn Engel zal voor je uit gaan. Maar op de dag dat Ik hen ervoor laat boeten, zullen ze de gevolgen dragen van hun zonde."
35. Zo strafte de Heer*** het volk omdat het dat stierkalf gemaakt had, het stierkalf dat Aäron had vervaardigd.
1. Een psalm van David. Voor de koorleider.
2. Heer***, de koning verheugt zich over uw macht, luid juicht hij over uw redding.
3. U hebt hem gegeven wat zijn hart wenste, hem niet geweigerd wat zijn lippen van U vroegen.
4. Met een overvloed aan zegen komt U naar hem toe, plaatst een kroon van zuiver goud op zijn hoofd.
5. Hij vroeg U om leven, U gaf het hem, lengte van dagen, voor altijd en eeuwig.
6. Dankzij uw redding is hij zeer geëerd, U hebt hem met aanzien en luister bekleed.
7. U stort voor altijd zegeningen over hem uit, overstelpt hem met blijdschap door uw tegenwoordigheid.
24. Mijn zonen, luister dus naar mij, schenk aandacht aan de woorden van mijn mond.
25. Laat je hart niet afdwalen naar haar wegen, dool niet op haar paden rond,
26. want ze heeft al velen verslagen en geveld, talloze slachtoffers de dood in gejaagd.
27. Haar huis is een weg naar de dood, een weg die afdaalt tot diep in het dodenrijk.
31. "Wanneer de Mensenzoon komt, bekleed met heerlijkheid, en alle heilige engelen met Hem meekomen, zal Hij op zijn koninklijke troon plaatsnemen.
32. Vóór Hem zullen alle volken verzameld worden en Hij zal ze van elkaar scheiden, zoals een herder de schapen scheidt van de bokken.
33. Hij zal de schapen rechts van Zich plaatsen, de bokken links.
34. Vervolgens zal de Koning tegen hen die rechts van Hem staan, zeggen: 'Kom, jullie die door mijn Vader gezegend zijn! Neem het koningschap in ontvangst dat al sinds de grondlegging van de wereld voor jullie bereid is.
35. Want Ik had honger en jullie hebben Mij te eten gegeven. Ik had dorst en jullie hebben Mij te drinken gegeven. Ik was een vreemdeling en jullie hebben Mij in huis genomen.
36. Ik had geen kleren en jullie hebben Mij kleding gegeven. Ik was ziek en jullie hebben Mij bezocht. Ik zat in de gevangenis en jullie zijn bij Mij gekomen.'
37. Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden: 'Heer, wanneer hebben we U hongerig gezien en hebben we U te eten gegeven, of dorstig en hebben we U te drinken gegeven?
38. Wanneer hebben we U als vreemdeling gezien en hebben we U in huis genomen? Wanneer had U geen kleren en hebben we U kleding gegeven?
39. Wanneer hebben we U ziek gezien, of in de gevangenis, en hebben we U bezocht?'
40. En de Koning zal antwoorden: 'Ik verzeker jullie: alles wat jullie voor één van mijn minste broeders hebben gedaan, hebben jullie voor Mij gedaan.'
41. Daarna zal Hij tegen degenen links van Hem zeggen: 'Ga uit mijn ogen, jullie die vervloekt zijn! Ga naar het eeuwige vuur dat voor de duivel en zijn engelen is bereid.
42. Want Ik had honger, maar jullie hebben Mij niet te eten gegeven. Ik had dorst, maar jullie hebben Mij niet te drinken gegeven.
43. Ik was een vreemdeling, maar jullie hebben Mij niet in huis genomen. Ik had geen kleren, maar jullie hebben Mij geen kleding gegeven. Ik was ziek en in de gevangenis, maar jullie hebben Mij niet bezocht.'
44. Dan zullen ook zij antwoorden: 'Heer, wanneer zagen we U hongerig, of dorstig, of als vreemdeling, of zonder kleren, of ziek, of in de gevangenis, en hebben we niets voor U gedaan?'
45. Dan zal Hij hun antwoorden: 'Ik verzeker jullie: alles wat jullie niet voor een van deze minsten hebben gedaan, hebben jullie ook niet voor Mij gedaan.'
46. Deze mensen zullen de eeuwige straf binnengaan, maar de rechtvaardigen het eeuwige leven."
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting