1. Als iemand gezondigd heeft door te weigeren te komen getuigen, hoewel hem onder ede bevolen is te komen getuigen omdat hij heeft gezien of weet wat er is gebeurd, dan zal hij de gevolgen van zijn zonde dragen.
2. Als iemand iets onreins heeft aangeraakt, bijvoorbeeld een dood aangetroffen onrein wild dier of onrein kruipend dier, dan is hij onrein en schuldig, ook als het onopzettelijk was.
3. Als iemand iets onreins heeft aangeraakt van een mens die, door wat voor oorzaak dan ook, onrein is, dan is hij onrein en schuldig, ook als hij het niet wist en het pas later heeft ontdekt.
4. Als iemand ondoordacht een eed heeft gezworen om iets te doen, wat dan ook, alles wat iemand ondoordacht kan hebben gezworen, en hij vergeet wat hij gezworen heeft maar later ontdekt hij het, dan is hij toch verschuldigd zijn woord te houden.
5. Als iemand aan een van deze dingen schuldig is, moet hij openlijk erkennen welke zonde hij begaan heeft
6. en als schuldoffer een jong schaap of een jonge geit, een vrouwelijk dier, aan de Heer*** offeren voor zijn zonde. Zo zal de priester verzoening voor hem doen over zijn zonde.
7. Maar als hij zich geen lam of geitje kan veroorloven, moet hij voor de zonde waaraan hij schuldig is twee tortelduiven of twee jonge gewone duiven aan de Heer*** offeren: de ene als zondeoffer, de andere als brandoffer.
8. Hij moet ze naar de priester brengen. De eerste duif is voor het zondeoffer. De priester moet met zijn nagel het dier bij de nek de kop afknijpen, maar zonder de kop er helemaal af te halen.
9. Hij moet wat van het bloed van het offerdier tegen de zijkant van het altaar sprenkelen. Het resterende bloed moet hij aan de voet van het altaar uit het lijfje drukken. Het is een zondeoffer.
10. De duif voor het brandoffer moet hij offeren volgens de voorschriften voor de brandoffers. Zo zal de priester verzoening voor hem doen over de zonde die hij begaan heeft, en het zal hem vergeven worden.
11. Maar als degene die gezondigd heeft zich geen twee tortelduiven of twee jonge duiven kan veroorloven, moet hij 1/10 efa fijn meel als zondeoffer brengen. Hij mag er geen olie overheen gieten en er geen wierook op leggen, want het is een zondeoffer.
12. Hij moet het naar de priester brengen. De priester moet er een handvol van nemen, als gedenkoffer, en op het altaar als vuuroffer verbranden. Het is een zondeoffer.
13. Zo zal de priester verzoening voor hem doen over de zonde die hij in een van die zaken begaan heeft, en het zal hem vergeven worden. Het [overige] is voor de priester, net als bij het meeloffer."
14. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes:
15. "Als iemand een overtreding heeft begaan en onopzettelijk heeft gezondigd met betrekking tot de heilige gaven voor de Heer***, dan moet hij als schuldoffer aan de Heer*** een ram uit zijn kudde offeren, een volmaakt dier, ter waarde van een door jullie vastgesteld bedrag in sikkels zilver, naar de sikkel van het heiligdom.
16. De heilige gave die de Heer*** toekwam moet hij vergoeden en aan de priester geven, vermeerderd met een vijfde deel. Zo zal de priester met de ram van het schuldoffer verzoening voor hem doen, en het zal hem vergeven worden.
17. Als iemand heeft gezondigd en onopzettelijk een van de geboden van de Heer*** heeft overtreden, waardoor hij iets gedaan heeft wat niet is toegestaan, ook al wist hij het niet, dan is hij toch schuldig geworden en moet hij de gevolgen van zijn zonde dragen.
18. Hij moet als schuldoffer een ram uit zijn kudde naar de priester brengen, een volmaakt dier, ter waarde van een door jullie vastgesteld bedrag. En de priester zal verzoening voor hem doen over de onopzettelijke overtreding die hij begaan heeft, en het zal hem vergeven worden.
19. Het is een schuldoffer, want hij heeft zich schuldig gemaakt tegenover de Heer***."
1. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes:
2. "Als iemand gezondigd heeft door opzettelijk een overtreding tegen de Heer*** te begaan en iemand anders heeft benadeeld: hij ontkent dat hij iets geleend of gehuurd heeft, of hij heeft iets gestolen, of heeft iemand iets afgeperst,
3. of hij heeft iets gevonden wat iemand verloren had maar hij zweert dat hij het niet heeft, of als hij op wat voor manier dan ook een ander heeft benadeeld en daarmee gezondigd heeft,
4. dan moet hij, omdat hij gezondigd heeft en daarmee schuldig geworden is, vergoeden wat hij gestolen, afgeperst, gevonden of verduisterd heeft.
5. Alles waarover hij vals heeft gezworen, moet hij volledig vergoeden, vermeerderd met een vijfde deel. Op de dag dat hij zijn schuldoffer brengt, moet hij het volledig aan de eigenaar vergoeden.
6. Hij moet als schuldoffer voor de Heer*** een ram uit zijn kudde naar de priester brengen, een volmaakt dier, ter waarde van een door jullie vastgesteld bedrag.
7. En de priester zal verzoening voor hem doen in de tegenwoordigheid van de Heer***, en de daad waaraan hij schuldig was zal hem vergeven worden."
8. Verder zei de Heer*** tegen Mozes:
9. "Geef Aäron en zijn zonen de volgende voorschriften: Dit is de wet betreffende het brandoffer. Het brandoffer moet de hele nacht, tot de volgende ochtend, op het vuur op het altaar blijven branden. Het vuur op het altaar moet de hele nacht brandend gehouden worden.
10. De priester moet zijn linnen kleed en de linnen broek aantrekken. Vervolgens moet hij de as nemen wanneer het vuur het offer heeft verteerd en die naast het altaar leggen.
11. Daarna moet hij zijn kleren uitdoen, andere kleren aantrekken en de as naar een reine plaats buiten het kamp brengen.
12. Het vuur op het altaar moet altijd brandend gehouden worden, het mag nooit uitgaan. Elke ochtend moet de priester hout op het vuur aansteken, het brandoffer er volgens de voorschriften op leggen en daarop het vet van de vredeoffers verbranden.
13. Het vuur op het altaar moet voortdurend brandend gehouden worden, het mag niet uitgaan."
14. "Dit is de wet betreffende het meeloffer. Een van de zonen van Aäron moet het in de tegenwoordigheid van de Heer*** offeren vóór het altaar.
15. Hij moet een handvol van het meel van het meeloffer nemen, met een deel van de olie en alle wierook die erop ligt, en op het altaar verbranden als gedenkoffer, een aangename geur voor de Heer***.
16. Het overige meel is voor Aäron en zijn zonen. Ze moeten het ongezuurd eten in de heilige plaats: in de voorhof van de tent van ontmoeting.
17. Het mag niet met zuurdesem gebakken worden. Het is het aandeel van mijn vuuroffers dat Ik aan hen geef. Het is allerheiligst, net als het zondeoffer en het schuldoffer.
18. Alle mannelijke personen uit het nageslacht van Aäron mogen dit eten. Het is een eeuwig voorschrift voor hen en alle volgende generaties betreffende de vuuroffers van de Heer***. Alles wat ermee in aanraking komt, wordt heilig."
19. Verder zei de Heer*** tegen Mozes:
20. "Dit is het offer dat Aäron en zijn zonen, vanaf de dag dat Aäron is gezalfd, aan de Heer*** moeten brengen: een dagelijks meeloffer van 1/10 efa fijn meel, de ene helft 's morgens, de andere helft 's avonds.
21. Het moet met olie vermengd worden en op een bakplaat worden gebakken. Wanneer het gebakken is moet hij het brengen, het in stukken breken en als meeloffer offeren, een aangename geur voor de Heer***.
22. De priester uit Aärons zonen die na Aäron gezalfd zal worden, moet hetzelfde doen, het is een eeuwig voorschrift. Dit offer moet in zijn geheel voor de Heer*** worden verbrand.
23. Alle meeloffers van de [gezalfde] priester moeten in hun geheel verbrand worden, er mag niet van worden gegeten."
1. Een psalm van David. De aarde is van de Heer***, met alles wat daar is, de wereld en al haar bewoners,
2. want Hij heeft de aarde op de zeeën gegrondvest, haar op de stromen gevestigd.
3. Wie mag de berg van de Heer*** beklimmen? Wie mag staan in zijn heilige plaats?
4. Wie reine handen en een zuiver hart heeft, zich niet richt op bedrieglijke dingen en geen valse eden zweert.
5. Hij zal de zegen van de Heer*** ontvangen, zijn recht krijgen van de God die hem redt.
6. Hij behoort tot degenen die naar Hem vragen en die zoeken naar uw tegenwoordigheid; hij behoort tot Jakob.
7. Wie een spotter terechtwijst, wordt door hem bespot, wie een goddeloze vermaant, wordt door hem gehoond.
8. Vermaan een spotter niet, hij zou je maar gaan haten. Vermaan een wijze, hij zal je erom liefhebben.
9. Onderricht een wijze en hij wordt nog wijzer. Onderwijs een rechtvaardige en hij neemt in kennis toe.
1. Aan het eind van de sabbat, toen het licht begon te worden bij het aanbreken van de eerste dag van de week, gingen Maria van Magdala en de andere Maria naar het graf kijken.
2. Plotseling vond er een zware aardbeving plaats, want een engel van de Heer daalde neer uit de hemel, liep naar het graf, rolde de steen voor de ingang weg en ging daarop zitten.
3. Zijn gestalte was als de bliksem en zijn kleding zo wit als sneeuw.
4. De mannen van de wacht beefden van angst voor hem en vielen als dood neer.
5. Maar de engel zei tegen de vrouwen: "Wees maar niet bang. Ik weet dat jullie Jezus zoeken, die gekruisigd is.
6. Hij is hier niet, want Hij is immers opgestaan uit de dood, zoals Hij gezegd heeft. Kom en zie de plek waar de Heer gelegen heeft.
7. Ga nu snel naar zijn leerlingen en zeg hun dat Hij uit de dood is opgestaan. Zie, Hij zal jullie vooruit gaan naar Galilea. Daar zullen jullie Hem zien. Dit is wat ik jullie te zeggen had."
8. Bang en blij tegelijk verlieten ze haastig het graf om het zijn leerlingen te gaan vertellen.
9. Maar toen ze naar de leerlingen onderweg waren, kwam Jezus hun tegemoet en groette hen. Ze liepen naar Hem toe, grepen zijn voeten en aanbaden Hem.
10. Jezus zei tegen hen: "Wees maar niet bang, ga mijn broeders zeggen dat ze naar Galilea moeten gaan. Daar zullen ze Mij zien."
11. Intussen kwamen enkele mannen van de wacht in de stad aan om de opperpriesters te melden wat er gebeurd was.
12. De opperpriesters en de oudsten kwamen bijeen en besloten om de soldaten een flink geldbedrag te geven.
13. En ze zeiden tegen hen: "Zeg dat zijn leerlingen Hem 's nachts heimelijk hebben weggenomen terwijl jullie sliepen.
14. En als de stadhouder hiervan hoort, zullen wij hem wel overtuigen en ervoor zorgen dat jullie geen moeilijkheden krijgen."
15. Ze namen het geld aan en deden wat hun gezegd was. En tot op de dag van vandaag doet dit verhaal de ronde onder de Joden.
16. De elf leerlingen vertrokken naar Galilea, naar de berg waar Jezus hen ontboden had.
17. Toen ze Hem zagen, aanbaden ze Hem. Maar sommigen twijfelden.
18. Jezus kwam naar hen toe en zei: "Mij is al het gezag in de hemel en op de aarde gegeven.
19. Ga nu en maak alle volken tot leerlingen van Mij en doop hen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Leer hen alles na te leven wat Ik jullie heb geleerd.
20. En zie, Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van de wereld." Amen.