1. Op de eerste dag van de tweede maand in het tweede jaar na de uittocht uit Egypte, terwijl Mozes zich bevond in de tabernakel in het kamp van Israël in de woestijn op het schiereiland Sinaï, gaf de HERE hem de volgende opdracht:
2. "Houd een telling onder de mannen van twintig jaar en ouder, die geschikt zijn om in het leger van Israël te vechten, ingedeeld naar hun stammen en families. U en Aäron hebben de leiding van de telling en één man uit elke stam zal u assisteren:
3.
4.
5. Voor de stam Ruben: Elizur, zoon van Sedeür.
6. Voor de stam Simeon: Selumiël, zoon van Zurisaddai.
7. Voor de stam Juda: Nahesson, zoon van Amminadab.
8. Voor de stam Issaschar: Nethaneël, zoon van Zuar.
9. Voor de stam Zebulon: Eliab, zoon van Helon.
10. Voor de stam Efraïm, zoon van Jozef: Elisama, zoon van Ammihud. Voor de stam Manasse, zoon van Jozef: Gamaliël, zoon van Pedazur.
11. Voor de stam Benjamin: Abidan, zoon van Gideoni.
12. Voor de stam Dan: Ahiëzer, zoon van Ammisaddai.
13. Voor de stam Aser: Pagiël, zoon van Ochran.
14. Voor de stam Gad: Eljasaf, zoon van Rehuël.
15. Voor de stam Naftali: Ahira, zoon van Enan.
16. Dit zijn de leiders van de stammen, die uit het volk werden gekozen.
17. Diezelfde dag nog riepen Mozes, Aäron en de bovengenoemde leiders alle mannen van twintig jaar en ouder bijeen om zich te laten tellen. De mannen stelden zich op volgens stam en familie, zoals de HERE Mozes had opgedragen, en hij telde hen.
18.
19.
20. Hier volgt het resultaat van de telling: De stam Ruben: 46.500;
21.
22. de stam Simeon: 59.300;
23.
24. de stam Gad: 45.650;
25.
26. de stam Juda: 74.600;
27.
28. de stam Issaschar: 54.400;
29.
30. de stam Zebulon: 57.400;
31.
32. de stam Efraïm (zoon van Jozef): 40.500;
33.
34. de stam Manasse (zoon van Jozef): 32.200;
35.
36. de stam Benjamin: 35.400;
37.
38. de stam Dan: 62.700;
39.
40. de stam Aser: 41.500;
41.
42. de stam Naftali: 53.400;
43.
44. totaal: 603.550.
45.
46.
47. Bij dit totaal zijn de Levieten niet inbegrepen, want de HERE had tegen Mozes gezegd: "Houd de stam Levi apart en tel hun aantal niet,
48.
49.
50. want zij zijn aangewezen voor het werk in de tabernakel en zorgen ook voor de verplaatsing ervan. Zij moeten dicht bij de tabernakel wonen
51. en als hij moet worden verplaatst, moeten de Levieten hem afbreken en weer opbouwen. Iemand anders die de tabernakel aanraakt, moet ter dood worden gebracht.
52. Elke stam van Israël zal een eigen plaats in het kamp hebben met een eigen banier.
53. De tenten van de Levieten zullen rondom de tabernakel worden gegroepeerd als een muur tussen het volk Israël en Gods grote toorn, om hen te beschermen tegen Zijn vreselijke toorn over hun zonden."
54. Zo werden de opdrachten die de HERE Mozes had gegeven, uitgevoerd.
1. De HERE zei tegen Mozes en Aäron:
2. "Elke stam heeft zijn eigen plaats in het kamp met een vlaggestok en een stambanier. Elke stam zal zich op een afstand rond de tabernakel groeperen."
3. Dit zijn de plaatsen waar elke stam in het kamp verbleef: De stam Juda: 74.600 personen, onder leiding van Nahesson, zoon van Amminadab: oostkant van de tabernakel.
4.
5. De stam Issaschar: 54.400 personen, onder leiding van Nethaneël, zoon van Zuar: naast Juda.
6.
7. De stam Zebulon: 57.400 personen, onder leiding van Eliab, zoon van Helon: naast Issaschar.
8.
9. Zo kwam het aantal mannen aan Juda's kant van het kamp op 186.400. Deze drie stammen gingen voorop wanneer de Israëlieten naar een nieuwe kampplaats trokken.
10. De stam Ruben: 46.500 personen, onder leiding van Elizur, zoon van Sedeür: zuidkant van de tabernakel.
11.
12. De stam Simeon: 59.300 personen, onder leiding van Selumiël, zoon van Zurisaddai: naast Ruben.
13.
14. De stam Gad: 45.650 personen, onder leiding van Eljasaf, zoon van Rehuël, naast Simeon.
15.
16. In totaal bevonden zich 151.450 mannen aan Rubens kant van het kamp. Zij vormden de tweede groep wanneer de Israëlieten opbraken.
17. Achter hen kwam de tabernakel met de Levieten. Tijdens de dagmarsen bleef elke stam rond zijn eigen stambanier verzameld, net als in het kamp.
18. De stam Efraïm: 40.500 personen, onder leiding van Elisama, zoon van Ammihud: westkant van de tabernakel.
19.
20. De stam Manasse: 32.200 personen, onder leiding van Gamaliël, zoon van Pedazur: naast Efraïm.
21.
22. De stam Benjamin: 35.400 personen, onder leiding van Abidan, zoon van Gideoni: naast Manasse.
23.
24. Zo kwam het aantal mannen aan Efraïms kant van het kamp op 108.100. Zij liepen tijdens de mars achter de tabernakel en de Levieten.
25. De stam Dan: 62.700 personen, onder leiding van Ahiëzer, zoon van Ammisaddai: noordkant van de tabernakel.
26.
27. De stam Aser: 41.500 personen, onder leiding van Pagiël, zoon van Ochran: naast Dan.
28.
29. De stam Naftali: 53.400 personen, onder leiding van Ahira, zoon van Enan: naast Aser.
30.
31. Het aantal mannen aan Dans kant van het kamp bedroeg 157.600. Zij braken het laatst op en vormden de achterhoede.
32. In totaal bestonden de legergroepen van Israël dus uit 2:603.550 mannen. Hierbij waren de Levieten niet inbegrepen. Zij waren door de opdracht die de HERE aan Mozes had gegeven, apart gehouden.
33.
34. Zo voerden de Israëlieten nauwkeurig de opdracht uit, die de HERE hun had gegeven en deelden hun kampen in; elke stam rond de eigen stambanier, op de plaatsen die de HERE Mozes had aangeduid.
7. De stem van de HERE splijt de vlammen.
8. De stem van de HERE laat de woestijnen sidderen. De woestijn van Kades beeft onder Zijn stem.
9. De stem van de HERE doet hertejongen geboren worden. De stem van de HERE laat het schors van de bomen vallen. Maar in Zijn paleis brengt iedereen Hem eer.
10. De HERE was verheven boven de zondvloed. De HERE is de machtige Koning tot in eeuwigheid.
11. De HERE zal Zijn volk kracht geven en zegenen door het vrede te geven.
26. Wat azijn is voor de mond en scherpe rook voor de ogen, is een lui mens voor zijn werkgever.
27. Eerbiedig ontzag voor de HERE verlengt uw leven, terwijl de goddelozen jong zullen sterven.
28. De hoop van de rechtvaardigen gaat gepaard met blijdschap, maar de toekomstverwachting van de goddelozen valt in duigen.
29. De oprechte mens put kracht uit wat de HERE doet, maar voor de boosdoener leidt dat tot zijn ondergang.
14. Jezus riep de mensen bij Zich en zei tegen hen: "Luister! Dit is iets wat u beslist moet weten.
15. Een mens wordt niet slecht door wat hij eet. Nee, hij wordt slecht door wat hij denkt en zegt en doet."
16.
17. Daarna liet Jezus de mensen alleen en ging naar huis. Zijn discipelen vroegen Hem: "Wat bedoelt U met dat 'slecht worden'?"
18. "Begrijpen jullie niet dat je niet slecht wordt door wat je eet?" zei Hij.
19. "Het voedsel gaat immers niet naar het hart, maar naar de buik en tenslotte komt het in het riool terecht." Jezus maakte hiermee duidelijk dat men alle voedsel zonder gewetensbezwaar mag eten.
20. Hij ging verder: "Je wordt slecht door wat je denkt. Uit je innerlijk, je hart, komen slechte gedachten voort.
21.
22. Hoererij, diefstal en moord; overspel, hebzucht en gemenigheid; bedrog, losbandigheid en jaloezie;
23. gevloek, hoogmoed, onverschilligheid en zo meer, komen van binnen uit de mens. Die maken hem slecht."
24. Hij vertrok naar het gebied van Tyrus. Daar ging Hij een huis binnen. Hoewel Hij niet wilde dat men te weten kwam dat Hij er was, werd het toch bekend.
25. Het duurde dan ook niet lang of er kwam een vrouw naar Hem toe. In haar dochtertje zat een boze geest. Zodra zij het nieuws had gehoord, was ze naar Jezus toe gegaan. Zij viel voor Hem op de knieën en smeekte of Hij die boze geest uit haar dochtertje wilde verjagen. Omdat de vrouw geen Jodin was (ze kwam uit de streek van Tyrus) zei Hij tegen haar:
26.
27. "Laat Mij eerst de mensen van mijn eigen volk helpen. Want het is niet goed het eten van de kinderen voor de honden te gooien."
28. De vrouw antwoordde: "Ja, Here, maar de honden onder de tafel krijgen toch wel de restjes van de kinderen?"
29. "Goed", zei Hij, "omdat u dit antwoord hebt gegeven, kunt u naar huis gaan. Uw dochtertje is genezen, de boze geest is uit haar weggegaan."
30. Toen zij thuiskwam, zag zij het meisje rustig in bed liggen en de boze geest was weg.
31. Van Tyrus ging Jezus naar Sidon en vandaar naar de provincie Dekapolis, naar de oever van het meer van Galilea.
32. Daar werd een dove man bij Hem gebracht, die ook nauwelijks kon praten. De mensen vroegen Jezus of Hij Zijn hand op deze man wilde leggen om hem te genezen.
33. Jezus nam hem apart. Hij stak Zijn vingers in de oren van de man, spuugde en raakte zijn tong aan.
34. Daarna keek Hij naar de hemel en zei met een zucht: "Ga open."
35. De man kon ineens goed horen en spreken.
36. Jezus verbood de mensen het verder te vertellen. Maar hoe meer Hij dat zei, hoe meer de mensen het rondbazuinden.
37. Zij konden er gewoon niet over zwijgen. "Het is geweldig wat Hij doet", zeiden ze. "Hij geneest zelfs dove mensen. En wie niet kunnen praten, geneest Hij ook!"