Bijbel in een jaar

1. Abimelech, de zoon van Jerubbaäl, ging naar Sichem, naar de broers van zijn moeder. Hij zei tegen hen en de hele familie van zijn moeder:
2. "Bespreek met de burgers van Sichem eens het volgende: 'Wat is beter: dat 70 mannen over jullie heersen, namelijk alle zonen van Jerubbaäl, of dat één man over jullie heerst? Bedenk daarbij dat ik jullie eigen vlees en bloed ben.' "
3. Daarop bespraken de broers van zijn moeder zijn voorstel met de burgers van Sichem en deze kozen de zijde van Abimelech. "Hij is immers onze volksgenoot," zeiden ze.
4. Ze gaven Abimelech 70 zilverstukken uit de tempel van Baäl-Berit. Daarmee huurde hij een troep leeglopers, gewetenloze kerels, die zich bij hem aansloten.
5. Hij ging met hen naar het huis van zijn vader in Ofra en doodde daar zijn broers op één steen, alle 70 zonen van Jerubbaäl. Alleen Jotam, de jongste zoon van Jerubbabel, bleef in leven, doordat hij zich verborgen had.
6. Daarna verzamelden de burgers van Sichem en Bet-Millo zich bij de grote eik van Sichem en riepen daar Abimelech tot koning uit.
7. Toen dit aan Jotam verteld werd, ging hij op de top van de berg Gerizim staan en riep daar luid tegen hen: "Luister naar mij, burgers van Sichem, dan zal God naar jullie luisteren.
8. Op een keer gingen de bomen eropuit om iemand tot koning over hen te zalven. Ze zeiden tegen de olijfboom: 'Word toch onze koning!'
9. Maar de olijfboom antwoordde: 'Moet ik dan ophouden met mijn olie te geven, de olie waarvoor ik door God en de mensen geprezen word, om wat boven de andere bomen te gaan zweven?'
10. Toen zeiden de bomen tegen de vijgenboom: 'Kom, wees jij dan onze koning!'
11. Maar de vijgenboom antwoordde: 'Moet ik dan ophouden met mijn zoete, heerlijke vruchten te geven, om wat boven de andere bomen te gaan zweven?'
12. Toen zeiden de bomen tegen de wijnstok: 'Kom, wees jij dan onze koning!'
13. Maar de wijnstok antwoordde: 'Moet ik dan ophouden met mijn jonge wijn te geven die God en de mensen vrolijk maakt, om wat boven de andere bomen te gaan zweven?'
14. Toen zeiden alle bomen tegen de doornstruik: 'Kom, wees jij dan onze koning!'
15. En de doornstruik antwoordde: 'Als jullie mij in alle oprechtheid tot jullie koning zalven, zoek dan bescherming in mijn schaduw. Maar zo niet, laat er dan vuur uit mijn takken komen dat de ceders van de Libanon verbrandt!'
16. Hebben jullie in alle eerlijkheid en oprechtheid Abimelech koning gemaakt en daarmee jullie dankbaarheid getoond aan Jerubbaäl en zijn familie en hem beloond voor zijn weldaden?
17. Mijn vader heeft immers voor jullie gestreden en zijn leven gewaagd om jullie van de Midianieten te redden.
18. Maar nee, jullie hebben je vandaag tegen de familie van mijn vader gekeerd en hebben zijn zonen, 70 man, op één steen gedood! En Abimelech, de zoon van zijn slavin, hebben jullie tot koning uitgeroepen over de burgers van Sichem, omdat hij een volksgenoot van jullie is.
19. Als jullie vandaag tegenover Jerubbaäl en zijn familie in alle eerlijkheid en oprechtheid gehandeld hebben, verheug je dan over Abimelech en laat hij zich over jullie verheugen.
20. Maar zo niet, laat er dan vuur van Abimelech uitgaan dat de burgers van Sichem en Bet-Millo verbrandt, en laat er vuur uitgaan van de burgers van Sichem en Bet-Millo dat Abimelech verbrandt."
21. Toen vluchtte Jotam naar Beër en bleef daar wonen om zijn broer Abimelech uit handen te blijven.
22. Toen Abimelech drie jaar over Israël had geheerst,
23. zond God een geest van tweedracht tussen Abimelech en de burgers van Sichem, waardoor de burgers van Sichem met Abimelech braken.
24. Dat was om de moord op de 70 zonen van Jerubbaäl te wreken en hun bloed te laten neerkomen op hun broer Abimelech, die hen had gedood, en op de burgers van Sichem, die hem daarbij hadden geholpen.
25. Om hem te benadelen vormden de burgers van Sichem benden die zich hoog in de bergen in hinderlagen verborgen en iedereen die voorbijkwam beroofden. Dit werd aan Abimelech gemeld.
26. Intussen was er een man, Gaäl, de zoon van Ebed, met zijn broers in Sichem komen wonen en de burgers van Sichem kregen vertrouwen in hem.
27. Het was in de tijd dat ze naar de velden gingen om de druiven te oogsten en te persen. Daarna vierden ze feest in de tempel van hun god, aten en dronken en beschimpten Abimelech.
28. En Gaäl, de zoon van Ebed, zei: "Wie is Abimelech nu eigenlijk? Waarom zou een stad als Sichem zich aan hem onderwerpen? Hij is toch de zoon van Jerubbaäl, en Zebul is toch zijn stadscommandant? Dien liever de familie van Hemor, de vader van Sichem. Want waarom zouden we Abimelech dienen?
29. Had ík hier maar de macht in handen, dan zou ik Abimelech verjagen! Ik zou tegen Abimelech zeggen: 'Kom maar op met je leger! Het maakt niet uit hoe groot het is!' "
30. Toen stadscommandant Zebul hoorde wat Gaäl zei, werd hij woedend.
31. Heimelijk zond hij boden naar Abimelech met het bericht: "Gaäl, de zoon van Ebed, is met zijn broers in Sichem gekomen. Ze ruien de stad tegen u op.
32. Kom daarom 's nachts met uw manschappen hierheen en stel u verdekt op in het veld.
33. Overval dan 's morgens zodra de zon opkomt deze stad. Wanneer Gaäl met zijn mannen vanuit de stad tegen u uitrukt, kunt u met hem afrekenen."
34. Zo trok Abimelech 's nachts met zijn manschappen naar Sichem. Hij verdeelde hen in vier groepen, die zich ieder verdekt opstelden.
35. Toen Gaäl, de zoon van Ebed, naar buiten kwam en in de stadspoort stond, kwamen Abimelech en al zijn manschappen tevoorschijn.
36. Toen Gaäl de mannen zag, zei hij tegen Zebul: "Kijk, er dalen mensen af van de bergen!" Zebul antwoordde: "Je ziet de schaduw van de bergen voor mensen aan."
37. Maar Gaäl zei: "Nee, kijk, er komen mannen van die bergrug af. En er komt ook een groep uit de richting van de eik van Meonenim."
38. Toen zei Zebul tegen hem: "Waar is nu die grote mond van jou? Jij zei toch: 'Wie is Abimelech nu eigenlijk? Waarom zouden we ons aan hem onderwerpen?' Dat zijn die mannen waar jij zo verachtelijk over sprak. Ga en strijd tegen hem!"
39. Gaäl rukte uit aan het hoofd van de burgers van Sichem en streed tegen Abimelech.
40. Hij moest echter voor Abimelech vluchten en Abimelech achtervolgde hem. Velen sneuvelden, tot vlak voor de stadspoort.
41. Abimelech ging terug naar Aruma. Zebul joeg Gaäl en zijn broers de stad uit, ze mochten er niet blijven wonen.
42. De volgende dag trokken de mannen van Sichem het veld weer in.
43. Toen dat aan Abimelech gemeld werd, verdeelde hij zijn manschappen in drie groepen en stelde die verdekt op in het veld. Toen hij zag dat de mannen de stad uitkwamen, kwam hij tevoorschijn en viel hen aan.
44. Abimelech en de manschappen die bij hem waren rukten snel op en wisten de stadspoort te bereiken. De twee andere groepen vielen in het veld aan en sloegen iedereen neer.
45. Die hele dag streed Abimelech tegen de stad, nam haar in en doodde alle inwoners. Daarna verwoestte hij de stad en strooide er zout over.
46. Toen de burgers van Sichem-Toren dit hoorden, vluchtten ze de burcht in bij de tempel van El-Berit.
47. Toen aan Abimelech gemeld werd dat alle burgers van Sichem-Toren zich daar verzameld hadden,
48. beklom hij met al zijn mannen de berg Zalmon. Abimelech nam een bijl, hakte een boomtak af en nam die op zijn schouder mee. Tegen zijn mannen zei hij: "Doe snel hetzelfde als ik."
49. Daarop hakten ook zij takken af en volgden Abimelech. Ze legden de takken tegen de burcht en staken ze in brand. Zo brandde de burcht af en stierven alle inwoners van Sichem-Toren, ongeveer 1000 mannen en vrouwen.
50. Daarna trok Abimelech naar Tebez, belegerde de stad en nam haar in.
51. Maar midden in de stad stond een versterkte toren. Alle burgers van de stad, mannen en vrouwen, vluchtten deze toren in, deden de deur achter zich op slot en klommen het platte dak op.
52. Abimelech naderde de toren en bestormde hem. Hij bereikte de deur en wilde die in brand steken.
53. Maar een vrouw gooide een maalsteen op het hoofd van Abimelech en de steen verbrijzelde zijn schedel.
54. Haastig riep hij zijn wapendrager en zei tegen hem: "Trek je zwaard en dood mij, want ik wil niet dat er van mij gezegd wordt dat ik door een vrouw ben gedood." Toen doorstak zijn wapendrager hem met zijn zwaard, zodat hij stierf.
55. Toen de Israëlieten zagen dat Abimelech dood was, gingen ze allemaal naar huis terug.
56. Zo vergold God Abimelech het kwaad dat hij zijn vader had aangedaan met de moord op zijn 70 broers,
57. en liet Hij het kwaad dat de inwoners van Sichem hadden gedaan op hun eigen hoofd neerkomen. Zo werden ze getroffen door de vervloeking van Jotam, de zoon van Jerubbaäl.
1. Na Abimelech trad Tola op als bevrijder van Israël. Hij was de zoon van Pua, de zoon van Dodo, een man van de stam Issaschar. Hij woonde in Samir, in de bergen van Efraïm.
2. Hij gaf 23 jaar als richter leiding aan Israël. Toen stierf hij en werd begraven in Samir.
3. Na hem trad Jaïr uit Gilead op als richter van Israël. Hij gaf 22 jaar als richter leiding aan Israël.
4. Hij had 30 zonen, die ieder een jonge ezelshengst bereden en ieder een eigen dorp in Gilead hadden. Tot op de dag van vandaag worden deze dorpen in Gilead de Dorpen van Jaïr genoemd.
5. Jaïr stierf en werd begraven in Kamon.
6. De Israëlieten deden opnieuw wat kwaad is in de ogen van de Heer*** en dienden de Baäls en Astarot, de goden van Aram, van Sidon, van Moab, van de Ammonieten en van de Filistijnen. Ze verlieten de Heer*** en dienden Hem niet langer.
7. Daarom ontbrandde de toorn van de Heer*** tegen Israël en Hij leverde hen uit aan de Filistijnen en de Ammonieten.
8. Datzelfde jaar begonnen zij de Israëlieten te onderdrukken en vertrappen: 18 jaar lang onderdrukten zij de Israëlieten die aan de overzijde van de Jordaan woonden, in Gilead, in het gebied van de Amorieten.
9. De Ammonieten staken zelfs de Jordaan over en vielen Juda, Benjamin en Efraïm binnen, zodat Israël in grote nood kwam.
10. Toen riepen de Israëlieten tot de Heer*** en zeiden: "We hebben tegen U gezondigd, want we hebben onze God verlaten en de Baäls gediend."
11. Maar de Heer*** zei tegen de Israëlieten: "Heb Ik jullie niet telkens wanneer jullie Mij om hulp riepen verlost uit de macht van de Egyptenaren, van de Amorieten, van de Ammonieten, van de Filistijnen,
12. van de Sidoniërs, van de Amalekieten en van de Moabieten, toen zij jullie onderdrukten?
13. Toch hebben jullie Mij verlaten en zijn jullie andere goden gaan dienen. Daarom zal Ik jullie niet meer redden.
14. Ga de goden die jullie nu gekozen hebben maar om hulp vragen. Laten zij jullie maar redden als jullie in nood zijn!"
15. Maar de Israëlieten zeiden tegen de Heer***: "We hebben gezondigd! Doet U maar met ons wat U wilt, maar red ons alstublieft nog deze ene keer!"
16. Ze deden de afgoden uit het land weg en dienden de Heer***. Toen kon Hij de ellende van Israël niet langer aanzien.
17. De Ammonieten verzamelden zich en sloegen hun kamp op in Gilead. Ook de Israëlieten verzamelden zich en sloegen hun kamp op bij Mizpa.
18. De manschappen en de leiders van Gilead zeiden tegen elkaar: "Wie zal de strijd met de Ammonieten aanbinden en ons aanvoeren? We zullen hem aanstellen tot hoofd over alle inwoners van Gilead!"
1. Een psalm van Asaf. De allerhoogste God, de Heer***, spreekt! Hij roept de aarde op van waar de zon opgaat tot waar hij ondergaat.
2. Uit Sion, volmaakt in schoonheid, verschijnt God in stralend licht.
3. Onze God komt en zal niet zwijgen. Een verterend vuur gaat voor Hem uit, rondom Hem raast een hevige storm.
4. Hij roept de hemel op, daar boven, en ook de aarde, voor het oordeel over zijn volk:
5. "Breng wie Mij zijn toegewijd hier bijeen, hen die met offers een verbond met Mij hebben gesloten."
6. De hemel maakt Gods rechtvaardigheid bekend, want God Zelf is de Rechter.
25. Een betrouwbare getuige redt levens, maar een getuige die liegt, misleidt.
26. Ontzag voor de Heer*** geeft groot vertrouwen, en Hij zal voor je kinderen een toevlucht zijn.
27. Ontzag voor de Heer*** is een bron van leven, waardoor men de valstrikken van de dood ontwijkt.
1. Jezus vertelde ook aan zijn leerlingen: "Er was een rijk man die een beheerder had. Hij kreeg klachten over hem, dat hij het bezit van zijn heer verkwistte.
2. Hij riep hem bij zich en zei: 'Wat hoor ik daar over jou? Leg verantwoording af van je werk, want je kunt niet langer beheerder blijven.'
3. De beheerder zei bij zichzelf: 'Wat moet ik doen nu mijn heer mij als beheerder ontslaat? Spitten kan ik niet, en voor bedelen schaam ik mij.
4. Ik weet wat ik zal doen, opdat zij mij in hun huis zullen willen ontvangen wanneer ik straks ontslagen ben.'
5. En hij riep de schuldenaars van zijn heer een voor een bij zich. Hij vroeg de eerste: 'Hoeveel ben je mijn heer schuldig?'
6. Hij antwoordde: 'Honderd vaten olijfolie.' Hij zei tegen hem: 'Hier is je schuldbekentenis, ga zitten en schrijf gauw vijftig op.'
7. Daarna vroeg hij de tweede: 'En jij, hoeveel ben jij schuldig?' Hij antwoordde: 'Honderd zakken tarwe.' Hij zei tegen hem: 'Hier is je schuldbekentenis, schrijf tachtig op.'
8. En de heer prees de oneerlijke beheerder dat hij het sluw had aangepakt. Want de mensen die bij deze wereld horen, gaan onderling slimmer te werk dan de mensen die bij het licht horen.
9. Ik zeg jullie: zorg dat je vrienden maakt met behulp van de onrechtvaardige Mammon, opdat, wanneer deze wegvalt, zij je zullen ontvangen in de eeuwige woningen."
10. "Wie betrouwbaar is in het kleinste, zal ook betrouwbaar zijn in het grote. En wie oneerlijk is in het kleinste, zal ook oneerlijk zijn in het grote.
11. Als je dus niet betrouwbaar bent geweest met de onrechtvaardige Mammon, wie zal jou dan de ware rijkdom toevertrouwen?
12. En als je niet betrouwbaar bent geweest met wat een ander toebehoort, wie zal jou dan toevertrouwen wat jouzelf toekomt?
13. Geen enkele dienaar kan twee heren dienen, want hij zal of niets geven om de een en de ander liefhebben, of hij zal toegewijd zijn aan de een en de ander minachten. Je kunt niet God dienen én de Mammon."
14. De Farizeeërs, die hebzuchtig zijn, hoorden dit alles ook en ze bespotten Hem.
15. Maar Hij zei tegen hen: "Jullie doen je wel heel rechtvaardig voor tegenover de mensen, maar God kent jullie hart. Wat door de mensen hooggewaardeerd wordt, daar heeft God een afschuw van.
16. De Wet en de Profeten gaan tot aan Johannes. Sindsdien wordt het Koninkrijk van God verkondigd, en iedereen probeert zich er met geweld binnen te dringen.
17. Maar gemakkelijker zullen hemel en aarde vergaan, dan dat er van de Wet ook maar één letter zou komen te vervallen.
18. Ieder die zijn vrouw wegzendt en met een andere vrouw trouwt, pleegt overspel. En ieder die trouwt met een vrouw die door haar man is weggezonden, pleegt ook overspel."
19. "Er was een rijk man die gekleed ging in purper en fijn linnen en die alle dagen in weelde leefde en feesten gaf.
20. En er was een bedelaar, Lazarus, die elke dag bij de deur van de rijke werd neergelegd en onder de zweren zat.
21. Hij verlangde ernaar zijn maag te kunnen vullen met de restjes van de maaltijden van de rijke, maar er kwamen alleen honden, die zijn zweren likten.
22. Op een dag stierf de bedelaar en werd door de engelen naar Abraham gedragen, waar hij aan zijn hart mocht rusten.
23. De rijke stierf ook en werd begraven. Toen hij in het dodenrijk onder hevige pijn opkeek, zag hij in de verte Abraham, met Lazarus aan zijn hart.
24. Hij riep hem toe: 'Vader Abraham, heb medelijden met mij en stuur Lazarus naar mij toe. Laat hij het topje van zijn vinger in water dopen en mijn tong komen verkoelen, want ik lijd hevige pijn in dit vuur!'
25. Maar Abraham zei: 'Zoon, bedenk dat jij tijdens je leven volop het goede ontvangen hebt, zoals Lazarus het kwade. Nu vindt hij hier troost en lijdt jij pijn.
26. Bovendien is er tussen ons en jullie een grote kloof aangebracht, zodat zij die dat zouden willen niet van hier naar jou kunnen oversteken, en zij die aan jouw kant zijn niet naar ons kunnen komen.'
27. Daarop zei de rijke: 'Vader, dan smeek ik u hem naar mijn vaders huis te sturen,
28. want ik heb vijf broers. Laat hij hen waarschuwen, opdat zij niet ook in deze plaats van pijniging terechtkomen.'
29. Abraham antwoordde hem: 'Ze hebben Mozes en de Profeten, laten ze naar hen luisteren.'
30. De man zei: 'Nee, vader Abraham, maar als iemand uit de dood naar hen terugkeert, zullen ze zich bekeren.'
31. Maar Abraham zei tegen hem: 'Als ze niet naar Mozes en de Profeten willen luisteren, zullen ze zich ook niet laten overtuigen door iemand die uit de dood opstaat.' "
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting