1. De profeet Haggaï en de profeet Zacharia, de zoon van de profeet Iddo, profeteerden in de naam van de God van Israël tot de Judeeërs die in Juda en in Jeruzalem woonden.
2. Toen hervatten Zerubbabel, de zoon van Sealtiël, en Jesua, de zoon van Jozadak, de herbouw van het huis van God die in Jeruzalem woont, gesteund door de beide profeten van God.
3. In die tijd kwam Tatenai, de landvoogd aan deze zijde van de Rivier, met Setar-Boznai en een aantal ambtgenoten naar hen toe en vroeg hun: "Wie heeft jullie bevel gegeven dit huis te herbouwen en deze muur op te trekken?"
4. We antwoordden hen daarop en gaven hun de namen van de mannen die aan het gebouw werkten.
5. Maar de ogen van hun God waakten over de oudsten van de Judeeërs, zodat ze niet gedwongen werden het werk te staken tot de zaak aan Darius was voorgelegd en er schriftelijk bericht van zijn besluit zou zijn teruggekomen.
6. Dit is de inhoud van de brief die Tatenai, de landvoogd aan deze zijde van de Rivier, en Setar-Boznai en zijn ambtgenoten, bestuurders aan deze zijde van de Rivier, aan koning Darius zonden.
7. In hun verslag stond het volgende: "Koning Darius, vrede!
8. Wij laten de koning weten dat wij naar het gewest Juda zijn gegaan, naar het huis van de grote God, dat herbouwd wordt met grote stenen en waarvan de muren met hout worden bekleed. Er wordt hard gewerkt en het werk vordert goed.
9. We hebben aan de oudsten gevraagd: 'Wie heeft jullie bevel gegeven dit huis te herbouwen en deze muur op te trekken?'
10. Ook hebben we hun om hun namen gevraagd, om u schriftelijk de namen van hun leiders te kunnen melden.
11. Zij gaven ons het volgende antwoord: 'Wij zijn dienaren van de God van de hemel en de aarde en wij herbouwen het huis dat lang geleden is gebouwd. Het werd gebouwd door een groot koning van Israël.
12. Maar toen onze voorouders de toorn van de God van de hemel hadden opgewekt, heeft Hij hen in de macht gegeven van de koning van Babel, Nebukadnezar van de Chaldeeën, die dat huis heeft verwoest en het volk heeft weggevoerd naar Babel.
13. Maar koning Kores van Babel heeft in zijn eerste regeringsjaar bevel gegeven dit huis van God te herbouwen.
14. En de voorwerpen uit het huis van God die van goud en zilver waren en die Nebukadnezar uit de tempel in Jeruzalem had meegenomen en in de tempel van Babel had neergezet, heeft koning Kores zelfs uit de tempel van Babel laten ophalen en meegegeven aan een zekere Sesbazzar, die hij tot landvoogd had aangesteld,
15. met het bevel: 'Neem deze voorwerpen mee naar de tempel in Jeruzalem en zorg dat het huis van God op zijn plaats herbouwd wordt.'
16. Vervolgens is deze Sesbazzar hierheen gekomen en heeft de fundamenten gelegd van het huis van de God die in Jeruzalem woont. Vanaf die tijd tot nu toe is eraan gebouwd, maar het is nog niet voltooid.
17. Als dit de goedkeuring van de koning kan wegdragen, wilt u dan in de koninklijke schatkamer in Babel laten onderzoeken of er inderdaad door koning Kores bevel gegeven is dit huis van God in Jeruzalem te herbouwen, en ons bericht zenden wat de koning in deze kwestie beveelt."
1. Daarop gaf koning Darius bevel dit te onderzoeken in de archieven van Babel, waar de schatten worden bewaard.
2. In de burcht van Achmeta, in het gewest Medië, werd een boekrol gevonden met daarin de volgende vermelding:
3. "In het eerste regeringsjaar van koning Kores gaf koning Kores het volgende bevel: Het huis van God te Jeruzalem moet worden herbouwd tot een plaats waar de offers worden gebracht. Er moet een stevig fundament voor worden gelegd. Het huis moet 60 el hoog en 60 el breed worden,
4. gebouwd van drie rijen grote stenen en één rij nieuwe houten balken. De kosten zullen uit de koninklijke schatkist worden betaald.
5. Ook moeten de gouden en zilveren voorwerpen van het huis van God worden teruggegeven, die Nebukadnezar heeft meegenomen uit de tempel in Jeruzalem en naar Babel heeft gebracht. Ze moeten worden teruggebracht naar de tempel in Jeruzalem om daar in het huis van God te worden teruggeplaatst."
6. "Tatenai, landvoogd aan de overzijde van de Rivier, en u, Setar-Boznai en uw ambtgenoten, de bestuurders aan de overzijde van de Rivier, u moet deze zaak laten rusten.
7. Laat het werk aan dit huis van God doorgaan. De landvoogd van de Judeeërs en de oudsten van de Judeeërs mogen dit huis van God op zijn plek herbouwen.
8. Ook beveel ik u het volgende te doen voor de oudsten van deze Judeeërs ten bate van de herbouw van dit huis van God: alle onkosten van de bouw moeten onmiddellijk uit de koninklijke schatkist, uit de belastingen die u aan de overzijde van de Rivier ontvangt, aan deze mannen vergoed worden, opdat het werk niet belemmerd wordt.
9. Verder moet alles wat er dagelijks nodig is aan hen geleverd worden – jonge stieren, rammen en schapen voor de brandoffers voor de God van de hemel, en tarwe, zout, wijn en olijfolie, alles wat door de priesters te Jeruzalem wordt opgegeven – zodat er aan niets tekort is,
10. opdat ze de God van de hemel de aangename geur van de offers kunnen aanbieden en zullen bidden voor het leven van de koning en zijn zonen.
11. Verder beveel ik dat ieder die iets aan dit bevel verandert, moet worden opgehangen aan een paal die uit zijn eigen huis is gerukt en dat zijn huis in puin gelegd zal worden.
12. Laat de God die daar zijn naam laat wonen alle koningen en alle volken neerslaan die het wagen dit bevel te overtreden door dit huis van God in Jeruzalem te verwoesten of schade toe te brengen. Ik, Darius, heb dit bevel gegeven; laat het nauwgezet worden uitgevoerd!"
13. Tatenai, de landvoogd aan de overzijde van de Rivier, Setar-Boznai en hun ambtgenoten voerden nauwgezet koning Darius' bevelen uit.
14. En de oudsten van de Judeeërs bouwden voorspoedig verder, aangemoedigd door de profetieën van de profeet Haggaï en de profeet Zacharia, de zoon van Iddo. Op bevel van de God van Israël en op bevel van koning Kores, koning Darius en koning Artasasta van Perzië werd het huis herbouwd.
15. Op de derde dag van de maand Addar was het huis voltooid. Dat was in het zesde regeringsjaar van koning Darius.
16. Toen vierden de Israëlieten, de priesters, de Levieten en alle andere teruggekeerde ballingen met grote blijdschap de inwijding van dit huis van God.
17. Voor de inwijding van dit huis van God offerden ze 100 runderen, 200 rammen en 400 schapen, en als zondeoffer voor heel Israël twaalf geitenbokken, overeenkomstig het aantal stammen van Israël.
18. De priesters werden ingedeeld naar hun verschillende taken en de Levieten in hun verschillende afdelingen, voor de dienst aan God die in Jeruzalem woont, naar het voorschrift van het boek van Mozes.
19. En op de 14e dag van de eerste maand vierden de teruggekeerde ballingen het Pesach.
20. Want de priesters en de Levieten hadden zich als één man gereinigd, zodat ze allemaal rein waren. De Levieten slachtten de pesachlammeren voor alle teruggekeerde ballingen, voor hun broeders de priesters en voor zichzelf.
21. Zo aten de uit de ballingschap teruggekeerde Israëlieten het pesachmaal, evenals allen die zich hadden afgekeerd van de onreinheid van de andere volken in het land en zich bij hen hadden aangesloten om de Heer***, de God van Israël, te zoeken.
22. Ze vierden zeven dagen lang het feest van de Ongezuurde broden, vol blijdschap, omdat de Heer*** hun grote vreugde gegeven had door ervoor te zorgen dat de koning van Assur hun goedgezind was en hen steunde bij het werk aan het huis van God, de God van Israël.
1. Een psalm, een lied voor de Korachieten.
2. Hij heeft zijn stad gefundeerd op heilige bergen. De Heer*** heeft de poorten van Sion lief, meer dan alle andere woonplaatsen van Jakob.
3. Er wordt met veel lof over je gesproken, stad van God!
4. "Rahab en Babel zal Ik noemen onder degenen die Mij kennen; Filistea, Tyrus en Kush eveneens. Van ieder van hen zal Ik zeggen dat hij hier geboren is.
5. Van Sion zal worden gezegd: 'Dit volk en dat volk – ze zijn hier geboren.' " De Allerhoogste Zelf houdt Sion in stand.
6. Wanneer de Heer*** de volken opschrijft, zet Hij bij elke naam: 'Hier geboren.'
7. En ze zingen en dansen: "Al onze bronnen zijn in jou!"
19. Het is beter in de woestijn te wonen, dan bij een ruzieachtige, humeurige vrouw.
20. In het huis van de wijze zijn kostbaarheden en olie, maar een dwaas jaagt die erdoor.
1. Paulus keek de Raad aan en zei: "Broeders, tot op de dag van vandaag leef ik met een tegenover God zuiver geweten."
2. Daarop gaf de hogepriester Ananias de mannen die naast hem stonden bevel Paulus op zijn mond te slaan.
3. Paulus zei tegen Ananias: "Witgepleisterde muur, God zal ú slaan! U zit hier om overeenkomstig de Wet over mij te oordelen, en tegen de Wet in beveelt u mij te slaan?"
4. Ze zeiden hem: "Hoe durf je de hogepriester van God te beledigen?"
5. Paulus antwoordde: "Ik wist niet, broeders, dat hij de hogepriester is. Want er staat geschreven: 'Een leider van je volk mag je niet verwensen.' "
6. En omdat hij wist dat een deel van hen tot de Sadduceeërs behoorde en een ander deel tot de Farizeeërs, riep Paulus tegen de Raad: "Broeders, ik ben een Farizeeër en de zoon van een Farizeeër. Ik word hier vandaag berecht vanwege mijn verwachting dat de doden zullen opstaan!"
7. Bij die woorden ontstond er onenigheid tussen de Farizeeërs en de Sadduceeërs, en de menigte raakte verdeeld.
8. Want de Sadduceeërs zeggen dat er geen opstanding uit de dood is en dat er geen engelen of geesten bestaan, terwijl de Farizeeërs beide wel geloven.
9. Er ontstond groot tumult en de Farizeese schriftgeleerden riepen met grote stelligheid: "Wij zijn van oordeel dat deze man niets heeft misdaan! Stel dat een geest tegen hem heeft gesproken, of een engel! Laten we niet tegen God strijden!"
10. De onenigheid liep zo hoog op, dat de commandant vreesde dat Paulus door hen aan stukken getrokken zou worden. Daarom beval hij zijn soldaten te komen en Paulus uit de menigte af te voeren en naar de kazerne te brengen.
11. Die nacht stond de Heer bij hem en zei: "Houd moed, Paulus! Want zoals je in Jeruzalem van Mij getuigd hebt, moet je ook in Rome van Mij getuigen."
12. De volgende dag beraamde een aantal Joden een aanslag op Paulus. Ze zwoeren niets te zullen eten of drinken tot ze Paulus hadden vermoord.
13. Meer dan veertig man waren bij de samenzwering betrokken.
14. Ze gingen naar de opperpriesters en de oudsten en zeiden: "Wij hebben gezworen niets te zullen eten of drinken tot we Paulus hebben vermoord.
15. Dit is ons plan: u laat namens de Raad aan de commandant vragen om Paulus bij u te brengen, zogenaamd om hem verder te ondervragen. Dan staan wij klaar om hem te vermoorden voordat hij aankomt."