1. Volgens de opdracht van de HERE verliet het volk Israël de woestijn Zin en trok langs diverse pleisterplaatsen naar Rafidim, waar zij hun kamp opsloegen. Daar was echter geen water te vinden!
2. Opnieuw mopperde het volk en eiste van Mozes: "Geef ons water, zodat we kunnen drinken!" "Waarom moppert u op mij?" vroeg Mozes. "Wilt u soms de HERE op de proef stellen om te zien hoe lang Hij geduld met u heeft?"
3. Maar gekweld door de dorst, riepen zij: "Waarom hebt u ons uit Egypte gehaald? Waarom moeten wij, onze kinderen en ons vee hier sterven?"
4. Toen bad Mozes tot de HERE en smeekte Hem: "Wat moet ik doen?
5. Nog even en zij vermoorden mij!" De HERE antwoordde: "Roep de leiders van Israël bij u en breng het volk naar de berg Horeb. Daar zal Ik u ontmoeten. Sla daar met uw staf op de rots (dezelfde staf waarmee u op het water van de Nijl hebt geslagen) en er zal water tevoorschijn komen, zodat zij kunnen drinken!" Mozes deed wat de HERE had gezegd en het water golfde tevoorschijn!
6.
7. Mozes noemde die plaats Massa (Verzoeking) en Mériba (Ruzie), omdat de Israëlieten tegen de HERE waren opgestaan en Hem hadden uitgedaagd met de woorden: "Is de HERE bij ons of niet?"
8. Toen verschenen de Amalekieten op het toneel en vochten bij Rafidim tegen de Israëlieten.
9. Mozes zei tegen Jozua: "Roep de mannen te wapen en vecht tegen het leger van Amalek. Morgen zal ik op de heuveltop staan met de staf van God in mijn hand!"
10. Jozua verzamelde zijn mannen en trok ten strijde. Ondertussen beklommen Mozes, Aäron en Hur de heuvel.
11. Telkens wanneer Mozes zijn hand omhoog deed, had Israël de overhand, maar wanneer zijn hand niet meer omhoog was, was Amelek de winnende partij.
12. Toen hij last kreeg van vermoeidheid, rolden zij een steen naar hem toe, waarop hij kon zitten. Aäron en Hur stonden naast hem en hielden zijn armen omhoog tot zonsondergang.
13. Zo overwon Jozua de Amalekieten en hij vernietigde hen.
14. En de HERE beval Mozes: "Leg deze gebeurtenissen vast zodat ze niet worden vergeten. En prent Jozua in dat Ik de herinnering aan Amalek voor altijd zal laten verdwijnen."
15. Toen bouwde Mozes een altaar en noemde het Jehova Nissi (De HERE is mijn banier). Hij riep uit: "De hand van de HERE beschermt ons vanuit de hemel en Hij voert onze strijd tegen Amalek van generatie op generatie."
16. Het nieuws over de wonderlijke dingen, die de HERE voor Zijn volk en voor Mozes deed en hoe Hij het volk uit Egypte had bevrijd, bereikte ook Jethro, de priester van Midian en schoonvader van Mozes.
1. Jethro ging op weg met Mozes' vrouw Zippora (Mozes had haar naar huis gestuurd)
2. en Mozes' twee zonen, Gersom (Vreemdeling, want Mozes zei bij zijn geboorte: "Ik heb rondgedwaald in een vreemd land")
3. en Eliëzer (God is mijn hulp, want Mozes zei bij zijn geboorte: "De God van mijn vader heeft mij geholpen en mij van het zwaard van Farao gered").
4. Zij ontmoetten Mozes toen hij met het volk bij de berg Sinaï (A) verbleef. "Uw schoonvader Jethro is hier om u te bezoeken", werd Mozes meegedeeld. "Hij heeft uw vrouw en uw twee zonen bij zich."
5.
6. Mozes verliet zijn tent om hen te begroeten en verwelkomde zijn schoonvader uitbundig. Zij informeerden naar elkaars gezondheid en liepen toen naar Mozes' tent om daar verder te praten.
7. Mozes vertelde zijn schoonvader alles wat er was gebeurd; wat de HERE met Farao en de Egyptenaren had gedaan om Israël te bevrijden, hoeveel problemen er onderweg waren geweest en hoe de HERE Zijn volk uit die moeilijkheden had geholpen.
8. Jethro was blij over alles wat de HERE voor Israël had gedaan en dat Hij het volk uit Egypte had bevrijd.
9. "Geprezen zij de HERE", zei Jethro, "want Hij heeft u bevrijd uit de handen van de Egyptenaren en Farao en Israël in veiligheid gebracht."
10. Nu weet ik zeker dat de HERE de Allerhoogste is. Hij heeft immers het volk verlost uit de onderdrukking van Egypte!"
11. Jethro bracht offers aan de HERE en daarna kwamen Aäron en de leiders van Israël om met Jethro de maaltijd te gebruiken.
12. De volgende dag hield Mozes net als altijd zitting om recht te spreken tussen de Israëlieten. Een zitting die van 's morgens tot 's avonds duurde.
13. Toen Mozes' schoonvader zag hoeveel tijd dit kostte, zei hij: "Waarom doe je dit allemaal alleen, terwijl al die mensen daar de hele dag op hun beurt moeten wachten?"
14. "Omdat de mensen bij mij komen met hun meningsverschillen en van mij verwachten dat ik Gods beslissing daarover geef", legde Mozes uit. "Ik ben hun rechter en beslis wie gelijk en wie ongelijk heeft. Bovendien onderwijs ik zo Gods wetten aan hen. Ik pas die wetten toe op hun onderlinge meningsverschillen."
15.
16. "Maar dat kan toch zo niet!" riep zijn schoonvader.
17. "Op deze wijze raak je overbelast en ook voor het volk is het zo veel te vermoeiend. Wat moet er van het volk terecht komen als jij het werk niet meer aankunt?
18. Laat mij je raad geven en God zal je zegenen: Jij moet de vertegenwoordiger bij God zijn van het volk, die hun problemen aan Hem voorlegt om een uitspraak te krijgen. Gods beslissingen geef jij aan het volk door. Jij onderwijst hen in Gods wetten en laat hun de beginselen van een godvrezend leven zien.
19.
20. Zoek onder het volk capabele, godvrezende en onomkoopbare mannen en benoem hen tot rechter, één rechter per 1000 mensen. Hij moet tien andere rechters onder zich hebben die ieder de zorg hebben voor 100 mensen. Onder die rechters vallen weer twee anderen, die ieder verantwoordelijk zijn voor 50 mensen. Deze laatsten moeten ieder weer vijf mannen onder zich hebben, die verantwoordelijk zijn voor tien mensen.
21. Geef deze mensen de zorg voor de gerechtigheid onder het volk en zorg dat zij altijd bereikbaar zijn. Alle zaken die te belangrijk of te moeilijk zijn, kunnen alsnog voor jou worden gebracht. Maar de kleine zaken kunnen zij zelf afhandelen. Op die manier wordt jouw last lichter omdat je die met hen kunt delen.
22. Als je deze raad opvolgt en het is naar de wil van God, zul je niet meer zo zwaar worden belast en zullen vrede en een goede verstandhouding onder het volk heersen."
23. Mozes nam de raad van zijn schoonvader ter harte.
24. Hij koos een aantal flinke mannen uit en stelde hen aan als rechters over het volk; over 1000, 100, 50 en 10 personen.
25. Zij waren altijd bereikbaar voor het spreken van recht. De moeilijke gevallen brachten zij voor Mozes, maar de eenvoudige zaken behandelden zij zelf.
26. Kort daarna liet Mozes zijn schoonvader terugkeren naar zijn eigen land.
27. U verlost een volk dat in nood is, maar veracht trotse mensen.
28. U zorgt ervoor dat mijn lamp blijft branden; U, HERE, mijn God, bent het Licht in de duisternis.
29. Samen met U durf ik een leger tegemoet te treden. Ja, met mijn God kan ik over muren springen.
30. De weg van God is een volmaakte weg; het woord van de HERE is zuiver als goud. God beschermt ieder, die zijn heil bij Hem zoekt.
31. Er is immers geen andere god dan de HERE? Wie is zo sterk en krachtig als Hij?
32. God geeft mij kracht en baant de weg voor mij.
33. Hij maakt mij lichtvoetig als een hert, zodat ik overal kan gaan en geen weg onbegaanbaar voor mij is.
34. Hij oefent mijn handen, zodat ik in oorlogstijd kundig de wapens kan hanteren.
35. Ook hebt U, HERE, mij het schild van het heil gegeven; ik voelde de steun van Uw rechterhand. U boog Zich naar mij over en Uw goedheid hielp mij te overwinnen.
36. Er zijn veel dingen, die de HERE haat en zeker zeven waarvan Hij een afkeer heeft:
16. hoogmoed, liegen, moorden,
17. slechte plannen smeden, met plezier kwaad doen,
18. vals getuigen en verdeeldheid zaaien onder broeders.
19. Jezus vertelde verscheidene gelijkenissen. Hij zei:
1. "Het Koninkrijk van de hemelen lijkt op een koning die de bruiloft van zijn zoon voorbereidde.
2. Hij had vele mensen uitgenodigd. Toen alles klaar was, stuurde hij zijn knechten erop uit om de genodigden te zeggen dat ze konden komen.
3. Maar niemand wilde. Daarom stuurde hij andere knechten er op uit om te zeggen: 'Alles staat klaar. Het mestvee is geslacht en klaargemaakt, kom vlug naar het huwelijksfeest!'
4. Maar de mensen die uitgenodigd waren, haalden hun schouders op en gingen aan hun werk. De één naar zijn boerderij, de ander naar zijn zaak.
5. Weer anderen grepen de knechten van de koning en mishandelden hen. Sommigen zo erg dat ze stierven.
6. De koning was woedend. Hij stuurde zijn leger erop uit om de moordenaars te doden en hun stad plat te branden.
7. Daarna zei hij tegen zijn knechten: 'Het feestmaal is klaar. Maar de mensen die ik had uitgenodigd, waren het niet waard.
8. Ga nu naar de drukste wegen en nodig iedereen uit die je daar ziet.'
9. De knechten gingen de straat op en brachten alle mensen binnen die zij konden vinden, zowel goede als slechte. Al gauw zat de feestzaal vol gasten.
10. De koning kwam binnen om de gasten te begroeten. Ineens viel zijn oog op een man die de feestkleding, die hem was aangeboden, niet aanhad.
11. 'Beste vriend. Hoe is het mogelijk dat u hier zonder feestkleding zit?' Maar de man had geen antwoord.
12. De koning zei tegen zijn dienaren: 'Bind hem vast en gooi hem buiten in de diepste duisternis. Daar zal hij vergaan van wroeging en verdriet.'
13. Velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitgekozen."
14. De Farizeeërs gingen weg om te overleggen hoe zij Jezus op een woord zouden kunnen vangen.
15. Zij kwamen tot een besluit en stuurden een paar van hun leerlingen met enkele aanhangers van Herodes naar Hem toe met een vraag. "Meester, wij weten dat U eerlijk bent. U vertelt de waarheid over de weg naar God. U trekt zich niets aan van wat de mensen denken.
16. Nu hebben wij een vraag: Is het wel of niet goed om aan de Romeinse keizer belasting te betalen?"
17. Maar Jezus had hen wel door. "Stelletje huichelaars!" zei Hij. "Waarom proberen jullie altijd Mij erin te laten lopen? Geef Mij eens een geldstuk." Zij gaven Hem er één.
18.
19. Hij vroeg hun: "Wiens portret en opschrift staan erop?"
20. "Van de keizer", antwoordden zij. "Wel", zei Hij, "geef dan aan de keizer wat van de keizer is en aan God wat van God is."
21. Daar hadden zij niet van terug. Verslagen dropen zij af.