Bijbel in een jaar

1. Toen de koning met Haman op het feestmaal van koningin Ester gekomen was,
2. zei de koning ook op deze tweede dag tegen Ester bij het drinken van de wijn: "Wat is je verzoek, koningin Ester? Het zal gebeuren. Wat is je wens? Het zal je gegeven worden, al was het de helft van het koninkrijk."
3. Toen antwoordde koningin Ester: "Als de koning mij genadig wil zijn en het de koning goeddunkt, red dan mijn leven, dat is mijn verzoek, en het leven van mijn volk, dat is mijn wens!
4. Want ik en mijn volk zijn verkocht om vernietigd, gedood en uitgeroeid te worden. Als we verkocht zouden worden als slaven en slavinnen, zou ik gezwegen hebben, maar dít is een ramp die een onherstelbare schade voor de koning betekent."
5. Daarop zei koning Ahasveros tegen koningin Ester: "Wie heeft zoiets durven bedenken? Waar is hij?"
6. Ester antwoordde: "Die man, die tegenstander en vijand, is deze schurk Haman!" De angst sloeg Haman om het hart daar bij de koning en de koningin.
7. De koning stond woedend op van het drinken van de wijn en liep de paleistuin in. Haman bleef staan om bij de koningin om zijn leven te smeken, want hij zag wel dat het al vaststond bij de koning dat hij van hem alleen onheil te verwachten had.
8. Toen de koning terugkwam uit de paleistuin en de zaal in liep waar ze wijn hadden zitten drinken, had Haman zich laten neervallen op de rustbank waarop Ester lag. De koning riep uit: "Durft hij ook nog de koningin in mijn eigen paleis en in mijn bijzijn aan te randen?" Op die woorden blinddoekte men Haman.
9. Harbona, een van de persoonlijke hofdienaren van de koning, zei tegen de koning: "Er staat bij Hamans huis een paal van 50 el hoog, die Haman heeft laten neerzetten voor Mordechai, die nog wel voor het welzijn van de koning heeft gezorgd!" Daarop zei de koning: "Hang hem daaraan op!"
10. En ze hingen Haman op aan de paal die hij voor Mordechai had laten neerzetten. Toen bedaarde de woede van de koning.
1. Diezelfde dag gaf koning Ahasveros het huis van Haman, de vijand van de Joden, aan koningin Ester. En Mordechai mocht bij de koning verschijnen, want Ester had de koning laten weten wat hij voor haar was.
2. De koning deed de zegelring af die hij Haman had afgenomen en gaf hem aan Mordechai. En Ester stelde Mordechai aan over het huis van Haman.
3. Ester richtte zich opnieuw tot de koning, wierp zich huilend aan zijn voeten neer en smeekte hem het kwaadaardige plan te verijdelen dat Haman, de afstammeling van Agag, tegen de Joden had beraamd.
4. Toen de koning haar de gouden scepter aanreikte, stond Ester op en zei:
5. "Als het de koning goeddunkt en hij mij genadig wil zijn, en als mijn voorstel zijn goedkeuring kan wegdragen en zijn gunst op mij rust, laat hij dan naar alle gewesten een schriftelijke boodschap zenden om de brieven te herroepen met het plan van Haman, de zoon van Hammedata, de afstammeling van Agag, die hij heeft gestuurd om de Joden in alle gewesten van het koninkrijk te doden.
6. Want hoe zou ik het onheil kunnen aanzien dat mijn volk zal treffen? Hoe zou ik de vernietiging van mijn familie kunnen aanzien?"
7. Daarop zei koning Ahasveros tegen koningin Ester en de Jood Mordechai: "Ik heb Ester het huis van Haman gegeven en hemzelf aan de paal laten ophangen, omdat hij de Joden wilde doden.
8. Schrijf nu zelf met betrekking tot de Joden wat jullie wenselijk vinden dat er gebeuren moet, in de naam van de koning, en verzegel dat met de zegelring van de koning, want wat geschreven is in de naam van de koning en verzegeld is met zijn ring, kan niet herroepen worden."
9. Diezelfde dag werden de schrijvers van de koning ontboden, op de 23ste dag van de derde maand, de maand Sivan. En alles wat Mordechai beval werd opgeschreven en gezonden naar de Joden, de stadhouders, landvoogden en bestuurders van alle 127 gewesten van India tot Kush, voor elk gewest en elk volk in zijn eigen schrift en zijn eigen taal, ook naar de Joden in hun eigen schrift en hun eigen taal.
10. Ze werden geschreven in de naam van de koning, verzegeld met de zegelring van de koning en vervolgens weggebracht door ijlboden op paarden, renkamelen en uit merries gefokte muildieren. Er stond in:
11. dat de koning de Joden in alle steden toestond zich aaneen te sluiten en hun leven te verdedigen tegen iedere gewapende macht die hen en hun vrouwen en kinderen zou bedreigen, van welk volk of uit welk gewest dan ook; ze hadden toestemming om die te vernietigen, te doden en om te brengen, en hun bezittingen buit te maken;
12. dat dit recht één dag gold in alle gewesten van koning Ahasveros, namelijk op de 13e dag van de twaalfde maand, de maand Adar;
13. dat de inhoud van deze brief als wet uitgevaardigd moest worden in alle gewesten en openbaar gemaakt aan alle volken, zodat de Joden die dag klaar zouden staan om zich te wreken op hun vijanden.
14. Op bevel van de koning vertrokken de ijlboden onmiddellijk op renkamelen en muildieren. Ook in de burcht Susan werd de wet bekendgemaakt.
15. Mordechai verliet de koning in een koninklijk gewaad van blauwpurperen en witte stof, met een grote gouden kroon op zijn hoofd en gehuld in een purperen mantel van fijn linnen. De hele stad Susan juichte en vierde feest.
16. De Joden zagen weer licht, het was voor hen een dag van vreugde, blijdschap en eerherstel.
17. In elk gewest en elke stad waar het bevel van de koning bekend werd gemaakt en de wet werd uitgevaardigd, vierden de Joden dagenlang uitbundig feest en hielden ze feestmalen. Overvallen door vrees voor de Joden, sloten velen uit de omwonende volken in het land zich bij de Joden aan.
7. Want wij komen om door uw toorn, uw woede jaagt ons vrees aan.
8. Al onze overtredingen houdt U in gedachten, al onze geheimen zijn zichtbaar in het licht van uw gelaat.
9. Zo verstrijken onze dagen onder uw toorn, onze jaren gaan voorbij als een zucht.
10. Ons leven omvat hooguit zeventig jaren, – voor wie sterk zijn, tachtig misschien – en de beste daarvan zijn vol zorgen en verdriet. Het leven vliegt voorbij – en weg zijn wij.
11. Wie kent de kracht van uw toorn? Wie heeft voldoende ontzag voor uw verontwaardiging?
12. Leer ons zó onze dagen te tellen, dat ons hart er wijsheid door verkrijgt.
13. Keer toch terug, Heer***, hoelang duurt het nog? Heb medelijden met uw dienaren!
14. Overstelp ons elke ochtend met uw liefde, dan zullen wij alle dagen van ons leven jubelen en juichen.
15. Geef ons blijdschap ter vergoeding van de jaren dat U ons hebt verdrukt, de jaren vol kwaad die we meegemaakt hebben.
16. Laat uw dienaren uw daden zien, toon uw heerlijkheid aan hun kinderen.
17. Geef dat de vriendelijkheid van onze Heer*** God met ons zal zijn, en laat het werk van onze handen slagen, ja, laat slagen het werk dat onze handen doen.
10. Verjaag de spotter en de strijd is over, de ruzie en beledigingen houden op.
11. Wie een rein hart liefheeft en spreekt met vriendelijke lippen, heeft de koning tot vriend.
1. En nu we door te geloven rechtvaardig verklaard zijn, hebben we vrede met God, door onze Heer Jezus Christus.
2. Door Hem hebben we, door ons geloof, toegang gekregen tot deze genade waarin wij staan, en kunnen we ons verheugen in de hoop op Gods heerlijkheid.
3. Maar dat is niet het enige, we verheugen ons ook tijdens verdrukking, in de wetenschap dat verdrukking volharding uitwerkt,
4. en volharding beproefdheid, en beproefdheid hoop.
5. En deze hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgestort door de Heilige Geest die ons gegeven is.
6. Want toen wij nog hulpeloos waren, is Christus op de vastgestelde tijd voor goddelozen gestorven.
7. Zelden zal iemand zijn leven geven voor de redding van een rechtvaardig mens, maar misschien heeft iemand nog de moed om voor een goed mens te sterven.
8. Maar God bewijst zijn liefde voor ons, doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.
9. Dan is het des te zekerder dat wij door Hem gered zullen worden van Gods straf, nu wij dankzij zijn bloed rechtvaardig verklaard zijn!
10. Want als we, toen we nog vijanden waren, met God verzoend werden door de dood van zijn Zoon, is het des te zekerder dat we, nu we verzoend zijn, gered worden door zijn leven.
11. En dat is niet het enige: nu al verheugen we ons in God door onze Heer Jezus Christus, door wie we de verzoening hebben ontvangen.
12. Want doordat door één mens de zonde in de wereld is gekomen, en door de zonde de dood, is de dood over alle mensen gekomen, aangezien allen gezondigd hebben.
13. Want ook vóór de Wet was de zonde al in de wereld, maar zolang er geen wet is, wordt zonde niet toegerekend.
14. Toch heeft van Adam tot Mozes de dood geheerst, ook over hen die niet op dezelfde manier gezondigd hadden als Adam, die een voorafbeelding is van Hem die nog zou komen.
15. Maar de genadegift gaat de overtreding verre te boven. Immers, door de overtreding van één mens moesten allen sterven, maar de genade van God, zijn genadegift van die ene Mens Jezus Christus, is meer dan overvloedig voor alle mensen.
16. De genadegift gaat de schuld van die ene mens die gezondigd heeft verre te boven. Want de schuld door die ene overtreding leidde wel tot veroordeling, maar de genadegift tot vrijspraak van alle overtredingen.
17. Als door de overtreding van één mens de dood is gaan heersen vanwege die ene mens, hoeveel te meer zullen degenen die de overvloedige genade en de gift van vrijspraak ontvangen hebben, in het leven heersen door die ene Mens, Jezus Christus.
18. Dus zoals er door één overtreding veroordeling is gekomen over alle mensen, zo is er ook door één daad van rechtvaardigheid vrijspraak gekomen voor alle mensen, zodat ze kunnen leven.
19. Zoals door de ongehoorzaamheid van die ene mens alle mensen tot zondaar werden verklaard, zo worden ook door de gehoorzaamheid van één Mens alle mensen rechtvaardig verklaard.
20. De Wet kwam erbij, opdat de overtreding zou toenemen. Maar waar de zonde toenam, werd de genade nog overvloediger,
21. opdat, waar eerst de zonde heerste, die tot de dood leidt, nu de genade zou heersen, die vrijspraak geeft en tot het eeuwige leven leidt, door Jezus Christus, onze Heer.
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting