1. [Hij:] Ik ben al in mijn tuin gekomen, mijn zusje, mijn bruid, ik heb mijn mirre en mijn balsem geplukt, ik heb mijn honingraten met honing gegeten, ik heb mijn wijn en mijn melk gedronken. Kom vrienden, eet en drink, laten we samen dronken worden, vrienden.
2. [Zij:] Ik sliep, maar mijn hart was wakker. Ik hoorde de stem van mijn liefste. Hij klopte aan en zei: 'Doe open, mijn zusje, mijn schat, mijn duifje, mijn schoonheid! Mijn hoofd is nat van de dauw, mijn haar is bedekt met waterdruppels van de nacht.'
3. 'Ik heb mijn kleren al uitgedaan. Moet ik ze dan weer aantrekken? Ik heb mijn voeten al gewassen. Moet ik ze dan weer vuil maken?'
4. Mijn liefste stak zijn hand door de opening. Mijn hart bonsde luid vanwege hem.
5. Ik stond op om voor mijn liefste open te doen. Mijn handen dropen van mirre, mirre droop van mijn vingers op de grendels van de deur.
6. Ik deed voor mijn liefste open, maar hij was weg, hij was vertrokken! Mijn hart beefde toen ik hem hoorde spreken. Ik zocht hem, maar ik vond hem niet. Ik riep hem, maar hij antwoordde mij niet.
7. De wachters vonden mij op hun ronde door de stad. Ze sloegen mij, verwondden mij, ze rukten mijn omslagdoek af, die muurwachters.
8. Ik bezweer jullie, meisjes van Jeruzalem, als jullie mijn liefste vinden, zeg hem dan dat ik ziek van liefde ben.
9. [Anderen:] Wat heeft jouw liefste meer dan een ander, mooiste van alle vrouwen? Wat heeft jouw liefste meer dan een ander, dat jij ons dit bezweert?
10. [Zij:] Mijn liefste is oogverblindend, hij overtreft tienduizend anderen.
11. Zijn hoofd is van goud, het zuiverste goud, zijn haarlokken krullen en zijn zo zwart als een raaf.
12. Zijn ogen zijn als duiven bij de beek, als in melk gewassen, als juwelen in hun kassen.
13. Zijn wangen zijn als een bloembed van balsem, een heuvel van reukwerk. Zijn lippen zijn als lelies, druipend van vloeiende mirre.
14. Zijn armen zijn goudstaven, ingelegd met turkoois. Zijn buik is ivoor, bekleed met saffieren.
15. Zijn benen zijn marmeren zuilen, op voetstukken van zuiver goud. Zijn gestalte is als de Libanon, als een machtige ceder.
16. Zijn mond is pure zoetigheid, ja, alles aan hem is begeerlijk! Zo is mijn liefste, zo is mijn vriend, meisjes van Jeruzalem!
1. [Meisjes:] Waar is je liefste heengegaan, mooiste van alle vrouwen? In welke richting is hij gegaan? Dan zullen we je helpen zoeken.
2. [Zij:] Mijn liefste is zijn tuin ingegaan, naar de bedden met balsemstruiken, om er te weiden, om lelies te plukken.
3. Ik ben van mijn liefste en mijn liefste is van mij, hij die tussen de lelies weidt.
4. [Hij:] Wat ben je mooi, mijn schat, zo mooi als Tirza, zo lieflijk als Jeruzalem, zo ontzagwekkend als een leger met banieren!
5. Wend je ogen van mij af, want ik bezwijk onder je blik. Je haar is als een kudde geiten die neergolft van de hellingen van Gilead.
6. Je tanden zijn als pasgeschoren schapen die net in de beek gewassen zijn en allemaal twee aan twee staan – niet een staat alleen.
7. Je wangen zijn als gehalveerde granaatappels tussen je omslagdoek.
8. Er zijn wel zestig koninginnen, tachtig bijvrouwen en ontelbaar veel slavinnen,
9. maar niemand is als mijn duifje, zo volmaakt, de enige voor haar moeder is zij, de mooiste voor haar die haar ter wereld bracht. Als de meisjes haar zien, prijzen ze haar gelukkig, ook de koninginnen en bijvrouwen prijzen haar.
10. Wie is zo schitterend als de zonsopgang, zo mooi als de maan, zo stralend als de zon, zo ontzagwekkend als een leger met banieren?
11. [Zij:] Ik ging naar de tuin met notenbomen, om te kijken naar het jonge groen in het dal, naar de bloesems aan de wijnstokken, naar de uitbottende granaatappelbomen.
12. En plotseling was het alsof ik werd meegevoerd op de strijdwagens van mijn nobele volk!
13. [Anderen:] Draai rond, draai rond, meisje uit Sulem, kom, draai rond, draai rond, zodat we je goed kunnen zien! [Hij:] Waarom kijken jullie zo naar dit meisje uit Sulem, als naar de reidansen van Mahanaïm?
24. Wat is uw schepping prachtig, Heer***! Alles hebt U met wijsheid gemaakt. Heel de aarde is met uw schepselen gevuld.
25. De zee, zo groot en uitgestrekt, krioelt van ontelbare dieren, klein en groot.
26. Daar varen de schepen, daar leeft de leviatan die U hebt gevormd om er te spelen.
27. Alle dieren zien uit naar U, dat U hun op tijd hun voedsel geeft.
28. U geeft het hun en ze doen zich te goed. Als U uw hand opent, worden ze verzadigd.
29. Maar als U uw gelaat verbergt, zijn ze bang. Als U hun de adem afneemt, sterven ze en keren terug naar het stof waaruit ze waren gevormd.
30. Maar als U uw Geest uitzendt, worden ze geschapen, U vernieuwt het hele aardoppervlak.
19. Wees niet jaloers op slechte mensen, benijd de goddelozen niet,
20. want een slecht mens heeft geen toekomst, de lamp van de goddeloze wordt uitgedoofd.
1. Al zou ik de talen van mensen en engelen spreken, maar ik had geen liefde – ik zou slechts een galmende gong zijn of een schelle cimbaal.
2. Al zou ik de gave van profetie hebben, alle geheimenissen kennen, alle kennis bezitten en zo veel geloof hebben dat ik bergen kon verplaatsen, maar ik had geen liefde – ik zou helemaal niets zijn.
3. Al zou ik mijn hele bezit uitdelen aan de armen en mijn lichaam opofferen om te worden verbrand, maar ik had geen liefde – ik zou er niets aan hebben.
4. De liefde is geduldig en vriendelijk. De liefde is niet afgunstig. De liefde schept niet op en is niet verwaand;
5. ze kwetst niet, ze is niet zelfgericht, ze raakt niet verbitterd en ze rekent kwaad niet toe.
6. Ze verheugt zich niet over onrecht, maar over de waarheid;
7. ze verdraagt alles, ze is altijd vol vertrouwen, altijd hoopvol, altijd volhardend.
8. De liefde vergaat nooit, maar profetieën zullen ophouden, talen van de Geest zullen verstommen, kennis zal van geen belang meer zijn.
9. Want nu is ons kennen onvolledig en ons profeteren onvolkomen,
10. maar wanneer het volmaakte gekomen zal zijn, wordt al het onvolmaakte weggedaan.
11. Toen ik nog een kind was, sprak ik als een kind, reageerde ik als een kind, dacht ik als een kind; maar nu ik een man geworden ben, heb ik al het kinderlijke weggedaan.
12. Nu zien we nog onduidelijk, als in een beslagen spiegel, maar straks zullen we oog in oog staan. Nu ken ik nog onvolledig, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben.
13. Zo hebben we dus deze drie dingen: geloof, hoop en liefde, maar de belangrijkste hiervan is de liefde.