Bir yıl içinde İncil

1. E İsrail oğullarının bütün cemaati RABBİN emrine göre Sin çölünden konaktan konağa göç edip Refidimde kondular; ve kavma içecek su yoktu.
2. Ve kavm Musa ile çekişip dediler: Bize su ver de içelim. Ve Musa onlara dedi: Niçin benimle çekişiyorsunuz? niçin RABBİ deniyorsunuz?
3. Ve kavm orada susadı; ve kavm Musaya karşı söylenip dedi: Bizi, oğullarımızı ve hayvanlarımızı susuzlukla öldürmek için, niye bizi Mısırdan çıkardın?
4. Ve Musa RABBE feryat edip dedi: Bu kavma ne yapayım? az daha beni taşlıyacaklar.
5. Ve RAB Musaya dedi: Kavmın önüne geç, ve İsrail ihtiyarlarından bir kaçını seninle beraber al; ırmağa vurduğun değneği eline al, ve yürü.
6. İşte, ben orada, Horebde, kaya üzerinde, senin önünde duracağım; ve kayaya vuracaksın, ve kavm içsin diye ondan sular çıkacak. Ve Musa İsrail ihtiyarlarının gözü önünde böyle yaptı.
7. Ve o yerin adını Massa, ve Meriba koydu, çünkü İsrail oğulları çekiştiler, ve çünkü: Acaba RAB aramızda mı yoksa değil mi? diyerek RABBİ denediler.
8. Ve Amalek geldi, ve İsraille Refidimde cenketti.
9. Ve Musa Yeşua dedi: Bize adamlar seç, ve çıkıp Amalekle cenket; yarın ben, Allahın değneği elimde olarak, tepenin başında duracağım.
10. Ve Yeşu Musanın kendisine dediği gibi yaptı, ve Amalekle cenketti; ve Musa, Harun, ve Hur, tepenin başına çıktılar.
11. Ve vaki oldu ki, Musa elini kaldırdığı zaman, İsrail galip geliyordu; ve elini indirdiği zaman, Amalek galip geliyordu.
12. Fakat Musanın elleri yoruldu; ve bir taş alıp onun altına koydular, ve üzerine oturdu; ve Harun ile Hur, biri bu yandan diğeri o yandan, ellerini yukarı tuttular, ve güneş batıncıya kadar elleri sabit kaldı.
13. Ve Yeşu Amaleki, ve kavmını kılıç ağzı ile kırdı.
14. Ve RAB Musaya dedi: Bunu anılma olarak kitaba yaz, ve Yeşuun kulağına koy; çünkü Amalekin adını yeryüzünden büsbütün sileceğim.
15. Ve Musa bir mezbah yaparak adını Yehova-nissi koydu;
16. ve dedi: Rab yemin etti; RABBİN nesilden nesle Amalekle cengi olacaktır.
1. E Allahın Musa için, ve kavmı İsrail için yaptığı bütün şeyleri, RABBİN İsraili Mısırdan çıkardığını, Musanın kaynatası Midyan kâhini Yetro işitti.
2. Ve Musanın kaynatası Yetro Musanın geri göndermiş olduğu karısı Tsipporayı ve iki oğlunu aldı;
3. ki, birinin adı Gerşomdur; çünkü: Yabancı diyarda gariptim, demişti;
4. ve obirinin adı Eliezerdir; çünkü: Babamın Allahı benim yardımcımdı, ve beni Firavunun kılıcından kurtardı, demişti.
5. Ve Musanın kaynatası Yetro ve oğulları ile karısı Musaya, Allahın dağında kendisinin konmuş olduğu çöle geldiler;
6. ve Musaya dedi: Senin kaynatan ben, Yetro, ve senin karın, ve onunla beraber iki oğlu sana geldik.
7. Ve Musa kaynatasını karşılamak için çıktı, ve iğilip onu öptü; ve birbirine hal ve hatır sorup çadıra girdiler.
8. Ve Musa, İsrailin hatırı için RABBİN Firavuna ve Mısırlılara yaptığı bütün şeyleri, yolda çektikleri bütün zahmeti, ve RABBİN onları nasıl kurtardığını kaynatasına hikâye etti.
9. Ve Yetro RABBİN İsraile yaptığı bütün iyiliklere, onu Mısırlıların elinden kurtardığına sevindi.
10. Ve Yetro dedi: Sizi Mısırlıların elinden, ve Firavunun elinden kurtaran RAB mubarek olsun; kavmı Mısırlıların eli altından o kurtardı.
11. Şimdi biliyorum ki, RAB bütün ilâhlardan büyüktür; çünkü kabardıkları şeyde onlara üstün oldu.
12. Ve Musanın kaynatası Yetro Allah için yakılan takdime ve kurbanlar aldı; ve Harun ile İsrailin bütün ihtiyarları, Musanın kaynatası ile beraber, Allahın huzurunda ekmek yemek için geldiler.
13. Ve vaki oldu ki, Musa ertesi gün kavma hükmetmek için oturdu; ve kavm sabahtan akşama kadar Musanın etrafında durmakta idi.
14. Ve Musanın kaynatası kavm için onun yaptığı her şeyi görünce dedi: Kavma yaptığın bu şey nedir? niçin yalnız sen oturuyorsun, ve bütün kavm senin etrafında sabahtan akşama kadar duruyor?
15. Ve Musa kaynatasına dedi: Çünkü kavm Allahtan sormak için bana geliyor;
16. ne vakit bir meseleri olursa, bana gelirler; ve adamla komşusu arasında hükmederim, ve Allahın kanunlarını ve şeriatlerini onlara bildiririm.
17. Ve Musanın kaynatası ona dedi: Yaptığın bu şey iyi değildir.
18. Hem sen, ve hem de seninle beraber olan bu kavm, mutlaka zayıf düşersiniz; çünkü bu iş sana çok ağırdır; onu yalnız başına yapamazsın.
19. Şimdi sözümü dinle, sana öğüt vereyim, ve Allah seninle beraber olsun; sen kavm için Allahın önünde ol, ve meseleleri Allaha sen götür;
20. ve kanunları ve şeriatleri onlara öğretirsin ve yürüyecekleri yolu ve yapacakları işi onlara gösterirsin.
21. Ve sen bütün kavmın arasından, Allahtan korkar kabiliyetli adamları, kötü kazançtan nefret eder hakikat adamlarını hazırla; ve bunları binlerin reisleri, yüzlerin reisleri, ellilerin reisleri, ve onların reisleri olarak onların üzerine koy;
22. ve her vakit kavma hükmetsinler; ve vaki olacak ki, her büyük meseleyi sana getirecekler; fakat her küçük meseleye kendileri hükmedecekler; ve sana daha kolay olacaktır, ve onlar yükü seninle beraber taşıyacaklar.
23. Eğer bu şeyi yaparsan, Allah da sana emrederse, o zaman dayanabilirsin, ve hem bütün bu kavm da selâmetle yerine gider.
24. Ve Musa kaynatasının sözünü dinliyip dediği her şeyi yaptı.
25. Ve Musa bütün İsrailden kabiliyetli adamlar seçti, ve onları kavm üzerine başlar, binler reisleri, yüzler reisleri, elliler reisleri, ve onlar reisleri olarak koydu.
26. Ve her vakit kavma hükmettiler; güç meseleleri Musaya getirdiler, fakat her küçük meseleye kendileri hükmettiler.
27. Ve Musa kaynatasını salıverdi, ve o kendi memleketine gitti.
28. Çünkü çerağımı sen yakacaksın; RAB Allahım karanlığımı aydınlatacaktır.
29. Çünkü seninle asker üzerine hücum ederim, Ve Allahımla duvar aşarım.
30. Allah — onun yolu kâmildir; RABBİN sözü saftır; O kendisine sığınanların hepsine kalkandır.
31. Çünkü RABDEN başka Allah kimdir? Ve Allahımızdan başka kaya kimdir?
32. O Allah ki, bana kuvvet kuşatır, Ve yolumu kâmil kılar.
33. O, ayaklarımı geyik ayakları gibi eder, Ve beni yüksek yerlerim üzerine diker.
34. Ellerimi cenk için talim eder de, Bazularım tunç yayı kurar.
35. Ve bana kurtarışının kalkanını verdin, Sağ elin beni tuttu, Ve lûtfun beni büyük etti.
36. Adımlarımın yerini genişlettin, Ve ayaklarım kaymadı.
16. RABBİN nefret ettiği altı şey vardır, Ve canına mekruh olan yedi şey vardır:
17. Yüksek gözler, yalancı dil, Ve suçsuz kanı döken eller;
18. Kötü düşünceler kuran yürek, Kötülüğe koşmak için acele eden ayaklar,
19. Yalan soluyan yalancı şahit, Ve kardeşler arasına düzensizlik salan.
1. E İsa cevap verip tekrar onlara mesellerle söyliyerek dedi:
2. Göklerin melekûtu, oğluna düğün yapan kırala benzer ki,
3. düğüne davetli olanları çağırmak için hizmetçilerini gönderdi. Onlar gelmek istemediler.
4. Kıral: Davetlilere söyleyin: İşte, ben ziyafetimi hazırladım, sığırlarım, besili davarlarım kesildi, her şey hazırdır; düğüne gelin, diyerek yine başka hizmetçiler gönderdi.
5. Onlar aldırış etmiyip biri kendi tarlasına, bir başkası da ticaretine gitti;
6. ve artakalanları onun hizmetçilerini tutup hakaret ettiler ve öldürdüler.
7. Fakat kıral öfkelenip ordularını göndererek bu katilleri helâk etti, şehirlerini yaktı.
8. O zaman hizmetçilerine dedi: Düğün hazırdır, fakat çağırılmış olanlar değerli değildi.
9. İmdi, dört yol ağızlarına gidin, ve kimleri bulursanız, düğüne çağırın.
10. Hizmetçiler de yollara çıktılar, ve iyi kötü kimi buldularsa, hepsini topladılar; ve düğün yeri konuklarla doldu.
11. Kıral konukları görmek için girdiği zaman, orada düğün esvabı giymemiş bir adam buldu.
12. Ve ona dedi: Arkadaş, üzerinde düğün esvabı olmıyarak buraya nasıl girdin? Ve onun dili tutuldu.
13. O vakit kıral hizmetçilerine dedi: Onun ayaklarını ve ellerini bağlayın, ve kendisini dış karanlığa atın; orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır.
14. Zira çağırılanlar çok, fakat seçilenler azdır.
15. O zaman Ferisiler gidip İsayı sözle nasıl tuzağa düşürsünler diye öğütleşiyorlardı.
16. Ve Hirodesîlerle beraber kendi şakirtlerini İsaya gönderip dediler: Muallim, biliriz ki, sen doğrusun, ve Allahın yolunu doğrulukla öğretirsin, ve kimseyi kayırmazsın; çünkü insanların şahsına bakmazsın.
17. İmdi, bize söyle, sana nasıl görünür? Kaysere vergi vermek caiz mi, yahut değil mi?
18. Fakat İsa onların kötülüğünü anlıyıp dedi: İkiyüzlüler, niçin beni deniyorsunuz?
19. Bana vergi parasını gösterin. Ve İsaya bir dinar getirdiler.
20. İsa da onlara dedi: Bu suret ve yazı kimindir?
21. Onlar: Kayserin, dediler. O vakit İsa onlara: Öyle ise, Kayserin şeylerini Kaysere, ve Allahın şeylerini Allaha ödeyin, dedi.
22. Ve bunu işittikleri zaman, şaştılar, ve İsayı bırakıp gittiler.
Turkish Bible KMEYA
Kitab-ı Mukaddes Şirketi 1941